شربتی از لبِ لعلش نچشیدیم و بِرَفت
رویِ مَه پیکرِ او سیر ندیدیم و برفت
گویی از صحبتِ ما نیک به تنگ آمده بود
بار بربست و به گَردش نرسیدیم و برفت
بس که ما فاتحه و حرزِ یمانی خواندیم
وز پیاش سوره اخلاص دمیدیم و برفت
عشوه دادند که بر ما گذری خواهی کرد
دیدی آخر که چنین عشوه خریدیم و برفت
شد چمان در چمنِ حسن و لطافت لیکن
در گلستانِ وصالش نَچَمیدیم و برفت
همچو حافظ همه شب ناله و زاری کردیم
کای دریغا به وداعش نرسیدیم و برفت
خنده جام می و زلف گره گیر نگار
ای بسا توبه که چون توبه حافظ بشکست
«حافظ»
(اَ شا) [ ع. ] (ص.) شبکور.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ عصب.
۱- پیها، عصبها.
۲- (عا.) وضع روحی و روانی.
( اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ عصر؛ روزگاران، زمانها، دورها.
(اِ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) درآمدن در عصر.
۲- (اِ.) گردباد.
(اَ صَ) [ ع. ] (ص.) اسبی که دو دستش سفید باشد.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ عضو.
۱- اندامها.
۲- کارمندان.
( اِ ) [ ع. ]
۱- (مص م.) بخشیدن، دادن.
۲- (اِمص.) بخشش، دهش.
( اِ ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- مهربانی و لطف کردن.
۲- توجه و میل کردن.
(اَ یِ) [ ع. اعطیه ] (اِ.) جِ عطاء؛ بخششها، عطاها.
( اِ ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) بزرگ داشتن.
۲- (اِمص.) بزرگداشت.
(اَ ظَ) [ ع. ] (ص تف.)
۱- بزرگتر، بزرگوارتر.
۲- درشت تر.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ عَقِب.
۱- بازماندگان.
۲- فرزندان آینده.
( اِ ) [ ع. ] (مص م.) بلند کردن، بالا بردن، برکشیدن.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ عِلْق.
۱- چیزهای نفیس.
۲- غلافهای شمشیر.
( اِ ) [ ع. ] (مص م.) بیمار کردن.
( اَ ) [ ع. ] جِ عَلَم.
۱- نشانهها.
۲- بیرقها.
( اِ ) [ ع. ]
۱- (مص م.)آگاه کردن، هشدار دادن.
۲- (اِمص.) آگاهی.
(اِ مِ یِّ) [ ع. ] (ص نسب. اِمر.) مطلبی که به صورت کتبی یاشفاهی اعلام شود، آگهی، اطلاعیه، اعلان.
(~ حُ قِ بَ شَ) [ ع - فا. ] (اِمر.) اعلامیهای است شامل یک مقدمه و ۳۰ ماده که در آن به حقوق افراد انسانی بدون توجه به نژاد، رنگ، جنس و... اشاره شدهاست. اساس این اعلامیه ...
( اِ ) [ ع. ]
۱- (مص م.) آشکارا کردن.
۲- (اِ.) آگهی.
