شربتی از لبِ لعلش نچشیدیم و بِرَفت
رویِ مَه پیکرِ او سیر ندیدیم و برفت
گویی از صحبتِ ما نیک به تنگ آمده بود
بار بربست و به گَردش نرسیدیم و برفت
بس که ما فاتحه و حرزِ یمانی خواندیم
وز پیاش سوره اخلاص دمیدیم و برفت
عشوه دادند که بر ما گذری خواهی کرد
دیدی آخر که چنین عشوه خریدیم و برفت
شد چمان در چمنِ حسن و لطافت لیکن
در گلستانِ وصالش نَچَمیدیم و برفت
همچو حافظ همه شب ناله و زاری کردیم
کای دریغا به وداعش نرسیدیم و برفت
زان می که داد حسن و لطافت به ارغوان
بیرون فکند لطف مزاج از رخش به خوی
«حافظ»
(اَ هَ) [ ع. ] فعل متکلم وحده از شهادت به معنی: گواهی میدهم. ؛~ گفتن به زبان راندن شهادتین: اَشْهَدُ اَنَُ لا' اِل'هَ اِلاَ الله. ؛~ کسی را گفتن مرگ آن کس را حتمی دانستن.
(اَ هَ) [ ع. ] (ص تف.) نامدارتر، شناخته شده تر.
(اَ هَ) [ ع. ] (ص.) مردی که سیاهی چشم او به کبودی آمیخته باشد؛ میشی چشم.
(اَها) [ ع. ] (ص تف.) دلخواه تر مرغوبتر.
(اَ) مقدس، پاک.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ شَوْط ؛ دفعه، بار.
( اَ ) [ ع. ] جِ شوق ؛ آرزو، آرزومندیها.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ شوک ؛ خارها.
(اَ وَ) [ ع. ] (اِ.) (ص تف.) شایسته تر، آرزومندتر.
(اِ پِ) (اِ.) شپش.
( اِ ) [ روس. ] (اِ.) سرب باریکی که در حروف چینی دستی میان هر دو سطر نهند تا فاصله مطلوب پیدا شود.
۲- واحد طول سطر.
(اِ تَ) (مص م.)
۱- پاشیدن، ریختن و پراکنده کردن.
۲- ترشح کردن. اشبیختن و اشپوختن و اشبوختن هم گویند.
(اِ پِ) (اِ.) تخم ماهی.
(اَ) [ په. ] (اِ.)
۱- قطره، قطره آب، چکه.
۲- سرشک، آبِ چشم که موقع گریستن از چشم جاری میشود. ؛~ تمساح ریختن اظهار همدردی و غمخواری کردن با کسی از روی ظاهر و به دروغ. ؛ ~ ...
(اَ) (اِ.) درختچهای از تیره پروانه واران که اصل آن از سیبری است و در ایران در نواحی استپی و کوهستانهای خشک اطراف کرج میروید.
(اَ) (اِخ.) = ارشک: نام مؤسس خاندان اشکانیان. عنوان هر یک از پادشاهان سلسله مذکور.
( اِ ) (اِ.) شکار.
( اِ ) (اِ.) رخنه، شکاف.
( اِ ) [ روس. ] (اِ.) گنجه، قفسه دردار که در آن ظرف، لباس، کتاب و مانند آن را میگذارند.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ شکل.
۱- صورتها، گونهها، انواع.
۲- پیکرها.
