شربتی از لبِ لعلش نچشیدیم و بِرَفت
رویِ مَه پیکرِ او سیر ندیدیم و برفت
گویی از صحبتِ ما نیک به تنگ آمده بود
بار بربست و به گَردش نرسیدیم و برفت
بس که ما فاتحه و حرزِ یمانی خواندیم
وز پیاش سوره اخلاص دمیدیم و برفت
عشوه دادند که بر ما گذری خواهی کرد
دیدی آخر که چنین عشوه خریدیم و برفت
شد چمان در چمنِ حسن و لطافت لیکن
در گلستانِ وصالش نَچَمیدیم و برفت
همچو حافظ همه شب ناله و زاری کردیم
کای دریغا به وداعش نرسیدیم و برفت
صنعت مکن که هر که محبت نه راست باخت
عشقش به روی دل در معنی فراز کرد
«حافظ»
(اِ تَ رَ) (اِ.) معرب استبرک.
۱- دیبا، دیبای ستبر، پارچهای که با زر و ابریشم بافته شود.
۲- نام دو گونه درختچه که در نقاط گرمسیری میرویند. از گیاهان کائوچویی ایران هستند.
(اِ تَ رَ) (اِ.) نک اسبترق.
(اِ تِ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) شاد شدن، شادی کردن.
۲- (اِمص.) گشاده رویی.
(اِ تِ) [ ع. ]
۱- (مص م.) طلب بصیرت کردن.
۲- (اِمص.) بینا گردیدن.
۳- شناسایی.
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) بعید دانستن، دور از قبول.
(اِ ت ِ) [ ع. ] (مص م.) زنده نگه داشتن، باقی گذاشتن.
(اِ ت ِ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) پوشیده شدن، پنهان شدن.
۲- (مص م.)پنهان کردن.
(اِ ت ِ تú) [ ع. ] (مص م.)به پیروی دعوت کردن.
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) به پایان بردن، به سر آوردن.
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) سنگین شمردن، گران داشتن.
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) بهره برداری کردن از دسترنج دیگری.
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)
۱- جدا کردن، بیرون آوردن.
۲- ان شاءاللهگفتن. ج. استثناعات.
(~.) [ ع. ] (ص نسب.)
۱- کسی که هوش زیادی دارد.
۲- کودن، کم ذهن.
۳- بی - مانند، بی همتا.
(اِ تِ بَ) [ ع. ] (مص م.) پاسخ گفتن، پذیرفتن.
(اِ تِ رِ) [ ع. استجاره ] (مص م.)
۱- پناه خواستن.
۲- کرایه کردن.
(اِ تِ زِ) [ ع. استجازه ] (مص م.) اجازه خواستن، رخصت طلبیدن. ج. استجازات.
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)کشاندن، جلب کردن.
(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)خود را به نادانی زدن.
(اِ تِ ض ِ) [ ع. استحاضه ] (مص ل.) خون آمدن از رحم پس از ایام حیض.
(اِ تِ لَ) [ ع. استحاله ] نک استحاله.
