رویِ تو کس ندید و هزارت رقیب هست
در غنچهای هنوز و صدت عندلیب هست
گر آمدم به کوی تو چندان غریب نیست
چون من در آن دیار هزاران غریب هست
در عشق، خانقاه و خرابات فرق نیست
هر جا که هست پرتوِ رویِ حبیب هست
آن جا که کارِ صومعه را جلوه میدهند
ناقوسِ دِیرِ راهب و نامِ صلیب هست
عاشق که شد که یار به حالش نظر نکرد
ای خواجه درد نیست وگرنه طبیب هست
فریادِ حافظ این همه آخِر به هرزه نیست
هم قصهای غریب و حدیثی عجیب هست
سزای چون تو گلی گر چه نیست خانه ما
بیا چو بوی گل امشب به آشیانه ما
«رهی معیری»
(زَ نِ) (اِمر.) نک آژینه.
(اِمر.) آسیاب، آسیا.
(چَ) (اِمر.) نک آس باد.
(کَ دَ) (مص م.) خرد و آرد کردن غله و حبوبات و مانند آن به وسیله آسیا.
(ص نسب.) منسوب به قاره آسیا، اهل قاره آسیا (یکی از پنج قاره کره زمین).
(اِ.)۱ - زخم، صدمه.
۲- رنج.
۳- آفت، بلا.
۴- آزار.
۵- زیان، ضرر.
(دِ)(ص مف.)صدمه دیده، ضربه - خورده.
(اِ.) محتویات شکنبه گوسفند که در آب شیرین و صاف بریزند و در مرحله شستن پارچه سفید ساده، پیش از آن که قلمکار سازند، به کار برند.
(م ِ) (ص.)
۱- آشفته، پریشان.
۲- مضطرب، سرگشته.
۳- ژولیده.
۴- شتابزده.
۵- هراسیده.
(~.)(ص مر.)سرآسیمه، آسیمه سر.
(~. سَ) (ص مر.) نک آسیمه.
(نِ) (اِمر.) تخم مرغ، خایه.
(وَ) (ص.) آسیمه، سرگشته.
[ سنس. ] (اِ.)۱ - غذای آبدار که از حبوبات و روغن و سبزی و مانند آن درست کنند.
۲- آهار و مایعی که برای دباغی پوست حیوانات ب ه کار برند. ؛ ~برای کسی پختن توطئهای برای ...
(ش ِ یا شُ دَ) (مص ل.) کنف شدن، خجالت زده شدن.
دردا (ش ِ اَ. دَ)(اِمر.) آشی که به نیت شفای بیماری درست میکنند و به مستحقان میدهند.
(ص مر.)
۱- کنایه از: کسی که تازه به سربازی رفته.
۲- تازه کار.
هم جوش (ش ِ دَ هَ) (اِمر.)۱ - آشی که از سبزی، گوشت و حبوبات درست میکنند.
۲- کنایه از: وضعیت پیچیده و نامعلوم.
(~ِ دَ هَ) (ص مر.) هر چیز با اهمیت، مطلوب.
قلمکار (ش ِ شُ لِ قَ لَ) (اِمر.)
۱- آشی که از حبوبات و گوشت لِه شده درست میشود و بیشتر برای نذر و در ایام محرم و صفردرست میکنند.
۲- کنایه از: هرمجموعهای که در آن نظم و ترتیب ...
