رویِ تو کس ندید و هزارت رقیب هست
در غنچهای هنوز و صدت عندلیب هست
گر آمدم به کوی تو چندان غریب نیست
چون من در آن دیار هزاران غریب هست
در عشق، خانقاه و خرابات فرق نیست
هر جا که هست پرتوِ رویِ حبیب هست
آن جا که کارِ صومعه را جلوه میدهند
ناقوسِ دِیرِ راهب و نامِ صلیب هست
عاشق که شد که یار به حالش نظر نکرد
ای خواجه درد نیست وگرنه طبیب هست
فریادِ حافظ این همه آخِر به هرزه نیست
هم قصهای غریب و حدیثی عجیب هست
نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی
که بسی گل بدمد باز و تو در گِل باشی
«حافظ»
(کَ حّ) [ ع. ] (ص. اِ.)
۱- سرمه کننده.
۲- چشم پزشک.
(کُ) [ ع. ] (اِ.)
۱- سنگ سرمه.
۲- سرمه چشم.
۳- هرچه در چشم کشند برای شفای چشم.
(کُ لُ لْ جَ هِ) [ ع. ] (اِمر.) سرمه آمیخته با مروارید ساییده شده.
(کُ حْ لْ) [ ع - فا. ] (اِمر.) سرمه دان.
(کُ) (اِ.)
۱- نام عام اکثر بندپایان (خصوصاً رده حشرات و عنکبوتیان و هزارپایان و کرمها).
۲- کرم.
(کَ یا کُ یا کِ) (اِ.) لولو، بچه ترسان.
(کُ) [ انگ. ] (اِ.) علایم اختیاری به منظور اختصار، شناسه، رمز (فره).
(کَ) (اِ.) خانه.
(کَ دّ) [ ع. ] (مص ل.) کوشش کردن، رنج بردن در کار.
(کُ دِ) [ فر. ] (اِ.) یکی از آلکائیدهایی است که از تریاک به دست آورند و دارای خواصی شبیه مرفین است.
(کُ) [ په. ] (حر.) از ادات پرسش.
(کُ) از صفتهای پرسشی به معنای کدام، کدامیک.
(کَ) (ص مر.) بانوی منزل، زن خانه دار.
(کَ خُ) (ص مر.)
۱- بزرگ ده، رییس.
۲- مرد زن گرفته و عروسی کرده.
(~. مَ نِ) (حامص.) (عا.) حل اختلاف و درگیری با حکمیت بزرگترها.
(کَ دِ) [ ع. ] (ص ل.) تیره، تیرگی.
(کَ رَ) [ ع. ] (اِمص.) تیرگی رنگ، تیرگی.
(کُ دَ) (اِ.) نوعی پارچه نخی.
(کُ دَ) (اِ.) نک کدین.
(کَ دِ) (اِ.) پسوندی است که در آخر بعضی واژهها معنای جا و مکان میدهد.
