رویِ تو کس ندید و هزارت رقیب هست
در غنچهای هنوز و صدت عندلیب هست
گر آمدم به کوی تو چندان غریب نیست
چون من در آن دیار هزاران غریب هست
در عشق، خانقاه و خرابات فرق نیست
هر جا که هست پرتوِ رویِ حبیب هست
آن جا که کارِ صومعه را جلوه میدهند
ناقوسِ دِیرِ راهب و نامِ صلیب هست
عاشق که شد که یار به حالش نظر نکرد
ای خواجه درد نیست وگرنه طبیب هست
فریادِ حافظ این همه آخِر به هرزه نیست
هم قصهای غریب و حدیثی عجیب هست
خرم آن دم که چو حافظ به تولای وزیر
سرخوش از میکده با دوست به کاشانه روم
«حافظ»
(چَ دِ) (ص مف.) خم شده.
(چَ) (اِ.) نک چامین.
(چَ) (اِ.) از درختان بی میوه، دارای برگهای پهن و پنجهای. یکی از درختان زیبا و پر دوام با تنهای بسیار قطور. چنال، صنار، ارس.
(چُ یا چِ)(ق.) = چونان:
۱- آن سان، آن گونه.
۲- مثل آن، مانند آن.
(چِ یا چُ چِ)
۱- (ق تشب.) آن طور، آن سان.
۲- (حر رب.) از ادات شرط و تعلیق.
(چِ یا چُ کِ) (ق تشب.) به طوری که، بدانسان که. آن طوری که.
(چَ بَ) [ په. ] (اِ.)۱ - محیط دایره.
۲- حلقه، هر چیز دایره مانند.
۳- دو استخوان که بطور افقی بین استخوان جناغ و استخوان کتف قرار دارد.
(~. زَ دَ) (مص ل.) حلقه زدن.
(چَ بَ رِ) (ص نسب.) به شکل چنبر، چنبر مانند.
(چُ بِ) (اِ.) چماق، هر چوب درشت و ستبر.
(چُ بَ)(اِ.)۱ - خیز، جست.
۲- چمباتمه.
(چِ تِ) (اِ.) کیسهای که درویشان و شکارچیان با خود دارند و در آن توشه و لوازم خود را میگذارند.
(چَ) [ په. ] (اِ.)
۱- عدد مبهم.
۲- (ادات استف.) در مقدار چه قدر¿ تا کی ¿
(~.) (حراض.) معادل، مساوی، به اندازه.
(چَ)(اِ.) نام طبقهای پست در هند که به کارهای پست و تمیز کردن شهرها میپردازند.
(چَ) (ق.)
۱- آن قدر، آن اندازه.
۲- تا آن زمان.
(چَ وُ) (اِ.) = چندول. چندل: جمعی ا ز مردم که در عقب لشکرهای منظم حرکت میکردند؛ حشر، چریک.
(چَ بَ) (اِمر.) سطحی که چند خط مستقیم بر آن محیط باشد، کثیرالاضلاع، چند ضلعی.
(چِ دِ) [ په. ] (اِمص.) (عا.) حالت بیزاری که از دیدن چیز ناپسند به انسان دست میدهد.
(چَ دَ) (اِ.) نک صندل.
