دیوان حافظ – دی پیر می‌فروش که ذکرش به خیر باد

دی پیر می‌فروش که ذکرش به خیر باد
گفتا شراب نوش و غمِ دل بِبَر ز یاد

گفتم به باد می‌دهدم باده نام و ننگ
گفتا قبول کن سخن و هر چه باد، باد

سود و زیان و مایه چو خواهد شدن ز دست
از بهر این معامله غمگین مباش و شاد

بادت به دست باشد اگر دل نهی به هیچ
در معرضی که تخت سلیمان رَوَد به باد

حافظ گرت ز پندِ حکیمان مَلالت است
کوته کنیم قصه، که عمرت دراز باد

دیوان حافظ – دی پیر می‌فروش که ذکرش به خیر باد

دی پیر می‌فروش که ذکرش به خیر باد

دیوان حافظ – آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت

دیوان حافظ – سرو چمان من چرا میل چمن نمی‌کند

دیوان حافظ – زلفت هزار دل به یکی تاره مو ببست

دیوان حافظ – دیر است که دل‌دار پیامی نفرستاد

دیوان حافظ – ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی‌ست

دیوان حافظ – خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود

دیوان حافظ – خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد

دیوان حافظ – شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد

شاهنامه فردوسی – پادشاهى فريدون پانصد سال بود

شاهنامه فردوسی – دلخوشى دادن سام سيندخت را

شاهنامه فردوسی – نامگذارى رستم

شاهنامه فردوسی – رفتن سام به جنگ مهراب

شاهنامه فردوسی – ستايش سلطان محمود

شاهنامه فردوسی – داستان ضحاك با كاوه آهنگر

شاهنامه فردوسی – آگاه شدن پشنگ از مرگ منوچهر

شاهنامه فردوسی – رسيدن زال به نزديك سام

فرهنگ معین

یوغ

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ