دیر است که دلدار پیامی نفرستاد
ننوشت سلامی و کلامی نفرستاد
صد نامه فرستادم و آن شاهِ سواران
پیکی نَدوانید و سلامی نفرستاد
سویِ منِ وحشیصفتِ عقلرمیده
آهو رَوشی، کبک خرامی نفرستاد
دانست که خواهد شُدنم مرغِ دل از دست
وز آن خطِ چون سلسله دامی نفرستاد
فریاد که آن ساقیِ شِکَّر لبِ سرمست
دانست که مخمورم و جامی نفرستاد
چندان که زدم لافِ کرامات و مقامات
هیچم خبر از هیچ مقامی نفرستاد
حافظ به ادب باش که واخواست نباشد
گر شاه پیامی به غلامی نفرستاد
دل حافظ که به دیدار تو خوگر شده بود
نازپرورد وصال است مجو آزارش
«حافظ»
(گُ رُ) [ فر. ] (اِ.) پستانداری است از دسته بی جفتان و از راسته کیسه داران علفخوار. کانگورو از پستانداران مخصوص استرالیا است. این حیوان دارای دستهای کوتاه است که هیچ وقت برای حرکت وی به کار نمیرود و فقط جهت گرفتن علفها و شاخ و برگهای درختان مورد استفاده قرار میگیرد. کانگورو بر روی دو پای خود مینشیند و از دم خویش جهت حفظ تعادل در نشستن و جستن نیز استفاده میکند. این حیوان در سطح شکمی دارای کیسهای است و در ته کیسه آن غدههای شیری موجود است. نوزاد کانگورو که در ابتدای تولد به اندازه لوبیایی است به وسیله مادر در ته کیسه قرار داده میشود و در همان جا به وسیله غدههای مترشحه شیر تغذیه میگردد و رشد میکند و پس از آن که قدری بزرگتر شد از کیسه خارج میشود و با مادر چرا میکند و در موقع خطر داخل کیسه مادر میگردد.
