دوش آگهی ز یارِ سفر کرده داد باد
من نیز دل به باد دهم، هر چه باد باد
کارم بدان رسید که همرازِ خود کنم
هر شام برق لامِع و هر بامداد باد
در چینِ طرهٔ تو دل بی حِفاظِ من
هرگز نگفت مسکنِ مألوف یاد باد
امروز قدرِ پندِ عزیزان شناختم
یا رب روانِ ناصحِ ما از تو شاد باد
خون شد دلم به یادِ تو هر گَه که در چمن
بندِ قبایِ غنچهٔ گل میگشاد باد
از دست رفته بود وجودِ ضعیفِ من
صبحم به بویِ وصلِ تو جان باز داد، باد
حافظ نهادِ نیکِ تو کامت بر آورد
جانها فدایِ مردمِ نیکو نهاد باد
هر که از دامن او دست مرا کوته کرد
دارم امید که دستش به گریبان نرسد!
«صائب تبریزی»
(اِ لِ) [ فر - فا. ] (ص نسب.) منسوب به الکتریک، مربوط به الکتریسته.
۱- برقی.
۲- مغازه و دکان فروش و تعمیر لوازم برقی.
(اَ کُ) [ فر. ع. الکحل ] (اِ.)
۱- جسمی است آلی، فرّار و دارای مزه تند که در پزشکی مورد استفاده قرار میگیرد.
۲- مشروب سکرآور مانند: شراب، ویسکی و عرق.
(اَ کَ) [ ع. ] (ص.) کسی که دچار لکنت زبان است.
(اَ لَ) (عا.)
۱- (ص.) بیخود، بیهوده، بی جهت.
۲- (ق.) دروغکی.
( اُ ) (اِ.) نمونه، طرح.
(اَ گُ) [ فر. ] (اِ.) فرایندهای متناهی برای حل نوعی از مسائل، خصوصاً روشی که در آن به طور متوالی یک فرایند پایه برای حل مسئله تکرار شود.
(اِ لا) [ ع. ] (حر اض.)
۱- به سوی.
۲- تا.
(اِ لَ) [ ع. ] (ق.) تاکنون، تا این دم.
(اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ لیف ؛ تارها و رشتههایی که از گیاهان به دست میآید.
(اَ جِ) (اِ.) نوعی پارچه راه راه پشمی یا ابریشمی که با دست بافند؛ الاجه.
( اَ ) (اِ.)
۱- جفتک زدن چهارپا.
۲- جفتک.
(اَ دَ) (مص ل.) نک آلیزیدن.
( اَ ) [ ع. ] (ص.)
۱- خوی گرفته، معتاد.
۲- همدم، دوست.
(اَ یَ) [ ع. ] (ص تف.) درخورتر، سزاوارتر.
( اَ ) [ ع. ] (ص.) دردناک.
(اَ یَ) [ ع. ] (ص تف.) نرم تر، نرمخوتر.
(اِ یُ) [ از فر. ] (اِمص.) از خود بیگانگی.
(اِ نِ) [ از فر. ] (ص.) از خود بیگانه.
(اَ لْ یَ)
۱- دنبه.
۲- سرین.
(اُ مّ) [ ع. ] (اِ.) مادر.
