دوستان دخترِ رَز توبه ز مستوری کرد
شد سویِ محتسب و کار به دستوری کرد
آمد از پرده به مجلس عَرَقَش پاک کنید
تا نگویند حریفان که چرا دوری کرد
مژدگانی بده ای دل که دگر مطربِ عشق
راهِ مستانه زد و چارهٔ مخموری کرد
نه به هفت آب، که رنگش به صد آتش نرود
آن چه با خرقهٔ زاهد، مِی انگوری کرد
غنچهٔ گُلبُنِ وصلم ز نسیمش بِشِکُفت
مرغ خوشخوان طرب از برگِ گلِ سوری کرد
حافظ افتادگی از دست مده زان که حسود
عِرض و مال و دل و دین در سرِ مغروری کرد
شايسته محبت اگر نيست دل بگوي
ايـن خـانـه را بـراي چـه ويـران نميکني
«پژمان بختياري»
(س) [ فر. ] (اِ.) محفظه کوچک که در آن نوار فیلم یا نوار ضبط صوت قرار دارد، پوش نوار (فره).
(سْ تَ) (مص ل.) کم کردن.
(حامص.)۱ - نقصان، کم شدگی.
۲- کم - خردی، نادانی.
(س) [ ع. ] (ص.) ناروا، بی رونق.
(س) [ ع. ] (اِفا.) شکننده.
(سَ) (اِ.) یکی از انواع پست ماهوت چون شالکی.
(س) [ ع. ] (اِفا.) سست و کاهل.
(اِ.) موی خوک، موی زبر و خشن.
(اِ.) گیاهی است علفی و پایا از تیره مرکبان که در حقیقت سردسته این تیرهاست. دارای ساقه خشن و برگهای تلخ مزه و پوشیده از کرک. گلهای آبی و گاه سفید و قرمز دارد. برگهای این گیاه در تداوی بیماران ...
(س) [ ازع. ] (اِ.)
۱- پیاله، ظرف.
۲- کوس.
۳- بیرونی ترین پوشش گل. ؛~ی داغ تر از آش کنایه از: واسطهای که از صاحب حق بیشتر جوش میزند. ؛~ ای زیر نیم ~بودن کنایه از: ...
(~.) [ ع - فا. ] (حامص.)
۱- بازی با کاسه و آن چنین است که دو سه کاسه چینی را پر آب کنند و کاسه بازان واژگون شده کاسهها بر پشت گذارند و به تحریک سرین آن را جنبانند ...
(~. بَ)
۱- (ص فا.) آن که ظروف شیشهای و چینی و چوبی شکسته را بند میزند.
۲- (اِمر.) آلتی که پهلوانان کشتی با اجازه استادان و مشایخ به کاسه زانوی خود میبسته و در وسط آن آیینه کوچکی نیز قرار میدادند. ...
(~ ~. کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) تملق گفتن، چاپلوسی کردن.
۲- طمع داشتن.
(~.) (ص مر.) بخیل، خسیس.
(~. شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل.)
۱- کوژ شدن، خمیده گشتن.
۲- کنایه از: کوشیدن، تلاش کردن.
(~.) (ص فا.) چاپلوس، متملق.
(~. نَ) (اِ.) نباتی که آن را به شکل کاسه درست کردهاند و معمولاً جزئی از وسایل سفره عقد است.
(~. نَ مَ) (اِ.) هر یک از واشرهای لاستیکی گرد در اندازههای مختلف که در موتور برای پیشگیری از نفوذ روغن به بیرون به کار میرود.
(~. پُ) (اِ.)
۱- لاک پشت، سنگ پشت.
۲- کنایه از: آسمان، فلک.
(~. زِ) (اِ.)
۱- مجموعه ظرفهای خانه.
۲- مجموعه اثاث و اسباب کار کسی.
