دلبر بِرَفت و دلشدگان را خبر نکرد
یادِ حریفِ شهر و رفیقِ سفر نکرد
یا بختِ من طریقِ مروت فروگذاشت
یا او به شاهراهِ طریقت گذر نکرد
گفتم مگر به گریه دلش مهربان کنم
چون سخت بود در دلِ سنگش اثر نکرد
شوخی مکن که مرغِ دلِ بیقرارِ من
سودایِ دامِ عاشقی از سر به درنکرد
هر کس که دید رویِ تو بوسید چشمِ من
کاری که کرد دیدهٔ من، بینظر نکرد
من ایستاده تا کُنَمَش جان فدا چو شمع
او خود گذر به ما چو نسیمِ سحر نکرد
زین خوش رقم که بر گل رخسار میکشی
خط بر صحیفه گل و گلزار میکشی
«حافظ»
(کَ کَ لَ یا لِ) (اِ.) شانه به سر، هدهد.
(کُ) (اِمر.) غوزه خشخاش که از آن تریاک گیرند.
(اِ.) غذایی که از سرخ کردن سبزیها، سیب زمینی با تخم مرغ تهیه میشود.
(اِ.) فاخته، آواز و صدای فاخته.
(اِ.) نوعی از پارچه ابریشمین زر - دوزی.
(ص.) دارای کوک به عنوان وسیله تنظیم مثل ماشین، ساعت، عروسک و...
(اِ.)
۱- محله، برزن.
۲- مجموعهای از ساختمانهای مسکونی واقع در یک نقطه معین: کوی دانشگاه.
۳- راه فراخ و گشاد، گذر.
(کَ) (اِ.)
۱- زمین وسیع و شوره زار.
۲- شیر ژیان.
(کَ) (اِ.)
۱- کنج و گوشه خانه.
۲- پیمانه.
(کَ وِ تَ) (مص م.) کوفتن، کوفتن غله یا چیز دیگر.
(کَ وِ تَ یا تِ) (ص مف.) غله کوفته شده.
(کَ) (اِ.) = کویشه. گویس. گویش. گویشه: ظرف دوغ و ماست.
(کَ) (اِ.) موی میان سر، کاکل.
(کَ) (اِ.) بیرون و اندرون دهان.
(کَ مَ دَ) (مص ل.) (عا.) حال مرغی است که میخواهد بچه بگذارد.
(کَ) [ معر. ] (اِ.) نک قپان.
(کَ پَ) (اِ.) آلونگ، خانهای که از نی و حصیر ساخته باشند.
(کَ پَ رِ) (اِ.) (عا.) = کبره: چرکی که روی اشیاء بندد.
(کَ) [ فر. ] (اِ.)
۱- غشا یا پوشش یا ساختار دیگری که بافت یا اندامی را دربر - میگیرد.
۲- پوشش لعاب مانندی معمولاً از جنس پلی ساکارید که لایهای محافظ به دور برخی باکتریها میسازد، پوشینه. (فره).
۳- دارویی که دارای ...
(کَ پَ) (اِ.) (عا.) کفل، سرین.
