دلبر بِرَفت و دلشدگان را خبر نکرد
یادِ حریفِ شهر و رفیقِ سفر نکرد
یا بختِ من طریقِ مروت فروگذاشت
یا او به شاهراهِ طریقت گذر نکرد
گفتم مگر به گریه دلش مهربان کنم
چون سخت بود در دلِ سنگش اثر نکرد
شوخی مکن که مرغِ دلِ بیقرارِ من
سودایِ دامِ عاشقی از سر به درنکرد
هر کس که دید رویِ تو بوسید چشمِ من
کاری که کرد دیدهٔ من، بینظر نکرد
من ایستاده تا کُنَمَش جان فدا چو شمع
او خود گذر به ما چو نسیمِ سحر نکرد
تکیه بر جای بزرگان نتوان زد به گزاف
مگر اسباب بزرگی همه آماده کنی
«حافظ»
(کَ نَ) (اِ.) کنف، گیاهی که از آن ریسمان بافند.
(کَ رِ) (اِ.) مکر، دستان، فریب.
(کُ زِ) (اِ.) نک کُمبزه.
(کُ) [ فر. ] (اِ.) لقبی اشرافی در اروپا.
(کُ) [ فر. ] (اِ.) تماس، برخورد.
(کُ تُ) [ فر. ] (اِ.) قرارداد، قرارداد برای کارهای ساختمانی و غیره، پیمان.
(کُ تْ) [ فر - تر. ] (ص مر. اِمر.) آن که فروش جنس یا اجناسی را به ادارات دولتی و شرکتها مقاطعه کند، مقاطعه کار، پیمانکار.
(کُ تْ) [ فر. ] (اِ.)
۱- تضاد احساسات و افکار و رنگها.
۲- میزان اختلاف میان روشن ترین و تیره ترین بخش یک تصویر.
(کُ تِ) [ فر. ] (اِ.) بزرگترین و بم ترین آلات موسیقی و آن از سازهای اصلی و شبیه ویولن و ویولن سل است ولی انتهایش به زمین متکی است و ایستاده نواخته میشود.
(کُ تُ رُ) [ فر. ] (اِ.) جستجو، تفتیش.
(کُ تِ) [ فر. ] (اِ.) لقب همسر یا دختر کنت.
(کُ تُ) [ فر. ] (اِ.) = کنتر: دستگاهی برای تعیین کردن مصرف برق و آب و امثال آنها.
(کُ نْ) (اِ.)
۱- گوشه، زاویه.
۲- چین و شکن و چروک.
(کِ) (ص.) بزرگ جثه و قوی هیکل (فیل).
(کُ رَ یا رِ) (اِ.) نخاله و ثفل تخم کنجد و هر تخمی که روغن آن را گرفته باشند. کنجار و کنجال و کنجاله نیز گویند.
(کُ جِ) (اِ.) از گیاهان دو لپهای روغنی است که از دانه آن روغن گرفته میشود و در صنایع مختلف از جمله صابون سازی مصرف میشود.
(کُ جُ) (اِ.)
۱- هر چیز پیچیده و درهم کشیده.
۲- دست و پایی که انگشتان آن درهم کشیده شده و کج و کوله باشد.
(کِ جَ یا جِ) (اِ.) (عا.) تکه گوشت کوچکی که بر سیخ کشند یا قیمه کنند.
(کُ جَ یا جِ) (ص.) = کنج:
۱- خری که زیر دهانش ورم کرده باشد.
۲- خر دم بریده.
(کَ جَ) (اِ.) هر چیز غریب و تازه و نو.
