در دیر مغان آمد، یارم قدحی در دست
در دیرِ مغان آمد، یارم قدحی در دست
مست از می و میخواران از نرگسِ مستش مست
در نعلِ سمندِ او شکلِ مهِ نو پیدا
وز قدِ بلندِ او بالایِ صنوبر، پست
آخر به چه گویم هست از خود خبرم، چون نیست
وز بَهرِ چه گویم نیست با وی نظرم، چون هست
شمعِ دلِ دمسازم، بنشست چو او برخاست
و افغان ز نظربازان، برخاست چو او بنشست
گر غالیه خوش بو شد، در گیسویِ او پیچید
ور وَسمه کمانکش گشت، در ابروی او پیوست
بازآی که بازآید عمرِ شدهٔ حافظ
هرچند که ناید باز، تیری که بِشُد از شست
كاش ابراهيم برگردد كه قربانی كند
اين دل سرگشته ی بيچاره را جای پسر
«مرضیه فریدونی»
(اَ هَ) [ ع. ] فعل متکلم وحده از شهادت به معنی: گواهی میدهم. ؛~ گفتن به زبان راندن شهادتین: اَشْهَدُ اَنَُ لا' اِل'هَ اِلاَ الله. ؛~ کسی را گفتن مرگ آن کس را حتمی دانستن.
(اَ هَ) [ ع. ] (ص تف.) نامدارتر، شناخته شده تر.
(اَ هَ) [ ع. ] (ص.) مردی که سیاهی چشم او به کبودی آمیخته باشد؛ میشی چشم.
(اَها) [ ع. ] (ص تف.) دلخواه تر مرغوبتر.
(اَ) مقدس، پاک.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ شَوْط ؛ دفعه، بار.
( اَ ) [ ع. ] جِ شوق ؛ آرزو، آرزومندیها.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ شوک ؛ خارها.
(اَ وَ) [ ع. ] (اِ.) (ص تف.) شایسته تر، آرزومندتر.
(اِ پِ) (اِ.) شپش.
( اِ ) [ روس. ] (اِ.) سرب باریکی که در حروف چینی دستی میان هر دو سطر نهند تا فاصله مطلوب پیدا شود.
۲- واحد طول سطر.
(اِ تَ) (مص م.)
۱- پاشیدن، ریختن و پراکنده کردن.
۲- ترشح کردن. اشبیختن و اشپوختن و اشبوختن هم گویند.
(اِ پِ) (اِ.) تخم ماهی.
(اَ) [ په. ] (اِ.)
۱- قطره، قطره آب، چکه.
۲- سرشک، آبِ چشم که موقع گریستن از چشم جاری میشود. ؛~ تمساح ریختن اظهار همدردی و غمخواری کردن با کسی از روی ظاهر و به دروغ. ؛ ~ ...
(اَ) (اِ.) درختچهای از تیره پروانه واران که اصل آن از سیبری است و در ایران در نواحی استپی و کوهستانهای خشک اطراف کرج میروید.
(اَ) (اِخ.) = ارشک: نام مؤسس خاندان اشکانیان. عنوان هر یک از پادشاهان سلسله مذکور.
( اِ ) (اِ.) شکار.
( اِ ) (اِ.) رخنه، شکاف.
( اِ ) [ روس. ] (اِ.) گنجه، قفسه دردار که در آن ظرف، لباس، کتاب و مانند آن را میگذارند.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ شکل.
۱- صورتها، گونهها، انواع.
۲- پیکرها.
