دیوان حافظ – درد ما را نیست درمان الغیاث

دردِ ما را نیست درمان الغیاث
هجرِ ما را نیست پایان الغیاث

دین و دل بردند و قَصدِ جان کنند
الغیاث از جورِ خوبان، الغیاث

در بهایِ بوسه‌ای جانی طلب
می‌کنند این دلسِتانان الغیاث

خونِ ما خوردند این کافَردلان
ای مسلمانان چه درمان؟ الغیاث

هم‌چو حافظ روز و شب بی‌خویشتن
گَشته‌ام سوزان و گریان الغیاث

دیوان حافظ – درد ما را نیست درمان الغیاث

درد ما را نیست درمان الغیاث

دیوان حافظ – یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود

دیوان حافظ – مدامم مست می‌دارد نسیم جعد گیسویت

دیوان حافظ – صوفی بیا که آینه صافیست جام را

دیوان حافظ – خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است

دیوان حافظ – دل سراپرده محبت اوست

دیوان حافظ – در دیر مغان آمد، یارم قدحی در دست

دیوان حافظ – بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه‌بان دارد

دیوان حافظ – به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است

شاهنامه فردوسی – پادشاهى طهمورث ديوبند سى سال بود

شاهنامه فردوسی – آگاه شدن منوچهر از كار زال و رودابه‏

شاهنامه فردوسی – ستایش پیامبر

شاهنامه فردوسی – پادشاهى زوطهماسپ

شاهنامه فردوسی – ديدن فريدون دختران جمشيد را

شاهنامه فردوسی – رفتن سام به جنگ مهراب

شاهنامه فردوسی – اندر زادن فريدون

شاهنامه فردوسی – پادشاهى جمشيد هفت سد سال بود

فرهنگ معین

اخت شدن

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ