خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت
میدمد صبح و کِلِّه بست سحاب
الصَبوح الصَبوح یا اصحاب
میچکد ژاله بر رخِ لاله
المُدام المُدام یا احباب
میوزد از چمن نسیمِ بهشت
هان، بنوشید دَم به دَم مِیِ ناب
تخت زُمْرُد زده است گل به چمن
راحِ چون لعلِ آتشین دریاب
درِ میخانه بستهاند دگر
اِفتَتِح یا مُفَتِّح الاَبواب
لب و دَندانْت را حقوق نمک
هست بر جان و سینههایِ کباب
این چنین موسِمی عجب باشد
که ببندند میکده به شتاب
بر رخِ ساقیِ پری پیکر
همچو حافظ بنوش بادهٔ ناب
ظلم ماری است هر که پروردش
اژدهایی شد و فرو بردش
«مکتبی»
(تِ) [ فر. ] (اِ.) مشتری.
(اِ.) نک زوبین.
(ژَ یا ژِ) (اِ.) خارپشت.
(ژُ کِ) [ فر از انگ. ] (اِ.)
۱- از ورقهای بازی که در هر دسته دو عدد وجود دارد و میتوان آن را به جای هر ورق دیگر به کار برد.
۲- آن که در بین عدهای بهترین باشد.
۳- دلقک، ...
(کِ) [ فر. ] (اِ.) برگی از دسته ورق بازی که معمولاً روی آن تصویر دلقک دارد.
(یِ) [ فر. ] (اِ.) ماه هفتم از سال میلادی.
(یِ) (اِ.) نک ژویه.
(ژَ) (اِ.) سخنی که از روی خشم و غضب زیر لب گویند.
(ژَ رِ) (ص.) ستیزه کار، لجوج.
(ژُ) (اِ.) نک زغال.
(ژَ) (ص فا.) کسی که از روی خشم زیر لب با خود حرف بزند.
(ژَ) (ص.)
۱- بخیل.
۲- دزد.
(ژَ دَ) (مص ل.)
۱- غرولند کردن، زیر لب حرف زدن.
۲- از جا در رفتن.
(اِ.) آبگیر، آبدان.
(ص.)
۱- خشمگین.
۲- درنده.
(ص نسب.) تند و خشمناک.
(اِ.) آبگیر.
(لِ) [ فر. ] (اِ.) نام تجارتی خودتراش.
(لِ) [ فر. ] (اِ.) نوعی لباس بدون آستین جلو بسته شبیه بلوز.
(مْ سْ کْ) [ فر. ] (اِ.) ورزشی است به منظور پرورش و آماده سازی بدن برای نمایش حرکتهای تعادلی و به کارگیری ابزاری چون پارالل، بارفیکس، خرک و...
