حُسن تو همیشه در فزون باد
رویت همه ساله لالهگون باد
اندر سرِ ما خیالِ عشقت
هر روز که باد در فزون باد
هر سرو که در چمن درآید
در خدمتِ قامتت نگون باد
چشمی که نه فتنهٔ تو باشد
چون گوهرِ اشک غرقِ خون باد
چشمِ تو ز بهرِ دلربایی
در کردنِ سحر ذوفنون باد
هر جا که دلیست در غمِ تو
بی صبر و قرار و بی سکون باد
قَدِّ همه دلبرانِ عالم
پیشِ الفِ قَدَت چو نون باد
هر دل که ز عشقِ توست خالی
از حلقهٔ وصلِ تو برون باد
لعلِ تو که هست جانِ حافظ
دور از لبِ مردمانِ دون باد
اول اندر كوی او جز نقش پای ما نبود
آخر آنجا از هجوم خلق، جای ما نبود
«وصال شیرازی»
(حامص.)
۱- چاره جویی، مشکل - گشایی.
۲- آمادگی.
۳- حیله گری.
(رِ)
۱- (اِمر.) مدل کار.
۲- حکایت، سرگذشت.
۳- (ص.) کار بزرگ، کار شگفت.
(ش) (ص فا.) دانای کار، متخصص، دارای تحصیلات در حد لیسانس.
(~.)
۱- (حامص.) شناسایی کار، خبرگی.
۲- (اِ.) دوره تحصیلات چهارساله دانشگاهی.
(شِ کَ) (ص فا.)
۱- کسی که مانع پیشرفت کار باشد.
۲- سخن چین، نمام.
(~.) (حامص.)ممانعت از پیشرفت کار.
(فَ) (ص فا.)
۱- آن که دستور کار بدهد.
۲- صاحب کار.
(مُ) (اِمر.) اجرت، حق العمل.
(مَ) (ص مر. اِمر.)
۱- آن که کاری دارد.
۲- کسی که در اداره یا مؤسسهای به کار مشغول است، عضو.
۳- کارآمد، لایق.
(مِ) [ په. ] (اِمر.)
۱- ورقهای که در آن نتایج آزمونهای تحصیلی نوشته شدهاست.
۲- شرح حال، سرگذشت.
[ فر. ] (اِ.) کاروان شادی، کاروانی که در ایام معینی از سال با لباسهای مضحک برای تفریح و سرگرمی به راه میافتند.
(رَ دِ یا دَ) (ص فا.)
۱- کار کننده، عمل - کننده.
۲- کشت کننده، زارع.
(رَ) (ص فا.)
۱- زبان آور، چرب زبان.
۲- صاحب طرب.
(~.) [ ع. ] (اِفا.) ناخوش، ناپسند.
(~.)
۱- (ص نسب.) مستعد، لایق کار.
۲- (عا.) صاحب شغل و مقام.
(رِ) (اِ.) پشتواره، بسته کوچک از هیزم و علف.
[ انگ. ] (اِ.) کارگاهی که در آن اتومبیلها را میشویند، خودروشویی (فره).
[ په. ] (اِمر.) قافله، عدهای مسافر که با هم حرکت کنند.
(ص مر.) رییس کاروان، قافله - سالار.
(سَ) (اِمر.) جایی در داخل شهر یا میان راهها که کاروانها در آنجا اقامت میکردند.
