جمالت آفتابِ هر نظر باد
ز خوبی رویِ خوبت خوبتر باد
هُمای زلفِ شاهین شهپرت را
دلِ شاهانِ عالم زیرِ پَر باد
کسی کو بستهٔ زلفت نباشد
چو زلفت درهم و زیر و زبر باد
دلی کو عاشقِ رویت نباشد
همیشه غرقه در خونِ جگر باد
بُتا چون غَمزهات ناوَک فشاند
دلِ مجروحِ من پیشش سپر باد
چو لعل شکَّرینَت بوسه بخشد
مذاقِ جانِ من زو پُرشکَر باد
مرا از توست هر دم تازه عشقی
تو را هر ساعتی حُسنی دگر باد
به جان مشتاق روی توست حافظ
تو را در حالِ مشتاقان نظر باد
يک حقيقت به جهان هست که عشقش خوانند
آن هم اي دوست مجازيست که من ميدانم
«پژمان بختياري»
(نِ) (اِ.) دشمنی، عداوت.
(نِ) (ص مر.) انتقام جو.
(کَ یا کِ) (اِ.) جهان، روزگار، دنیا.
(کَ) (اِ.) سیاره زحل.
(سْ) [ فر. ] (اِ.) اتاقکی که هر سوی آن باز است، دکه، دکان کوچک.
(اِ.) درختچهای بالارونده از تیرهای نزدیک به تیره گل سرخیان با گلهایی نرم و شش گلبرگ و میوهای تخم مرغی شکل که پوست آن نازک، کرکدار و قهوهای رنگ است. میوه آن سرشار از ویتامین C میباشد.
(ص.) (عا.)
۱- پر، انباشته، به هم پیوسته.
۲- بسته.
۳- گرفته.
(اِ.) = گیپا: شکنبه گوسفند که در آن گوشت قیمه و برنج و لپه و جز آن آکنده پزند و خورند.
(ص.)
۱- پراکنده، پریشان.
۲- کم، اندک.
(ص.) پراکنده، پریشان.
(کِ) (اِ.) نک کک.
(کَ یا کِ) (اِ.) مردمک چشم، مردم چشم.
(کِ) [ انگ. ] (اِ.) نوعی شیرینی که به وسیله آرد و تخم مرغ و شیر و غیره تهیه میشود و با خامه یا شکلات و انواع میوهها تزیین میشود.
(کَ یا کِ) (حامص.) پادشاهی، شاهی.
(کِ) (حامص.) که بودن، هویت.
(حر.) بیست و ششمین حرف از الفبای فارسی برابر با عدد ۲۰ در حساب ابجد.
(رِ) (اِمر.)
۱- گله گاو.
۲- غار، شکاف. گاپاره نیز به این معنی است.
[ په. ] (اِ.) = گاته. گاتها: سرودههای زردشت، قدیمی ترین بخش اوستا.
(جُ مِ) (اِ.) قسمی گاوآهن که در برنجکاری به کار برند.
[ په. ] پسوندی است که به ریشه فعل میپیوندد و افاده فاعل میکند. آموزگار (صیغه شغل)، پذیرفتگار (صفت فاعلی)، سازگار (صیغه مبالغه).
