جمالت آفتابِ هر نظر باد
ز خوبی رویِ خوبت خوبتر باد
هُمای زلفِ شاهین شهپرت را
دلِ شاهانِ عالم زیرِ پَر باد
کسی کو بستهٔ زلفت نباشد
چو زلفت درهم و زیر و زبر باد
دلی کو عاشقِ رویت نباشد
همیشه غرقه در خونِ جگر باد
بُتا چون غَمزهات ناوَک فشاند
دلِ مجروحِ من پیشش سپر باد
چو لعل شکَّرینَت بوسه بخشد
مذاقِ جانِ من زو پُرشکَر باد
مرا از توست هر دم تازه عشقی
تو را هر ساعتی حُسنی دگر باد
به جان مشتاق روی توست حافظ
تو را در حالِ مشتاقان نظر باد
بوی خوش تو هر که ز باد صبا شنید
از یار آشنا سخن آشنا شنید
«حافظ»
(کَ کَ لَ یا لِ) (اِ.) شانه به سر، هدهد.
(کُ) (اِمر.) غوزه خشخاش که از آن تریاک گیرند.
(اِ.) غذایی که از سرخ کردن سبزیها، سیب زمینی با تخم مرغ تهیه میشود.
(اِ.) فاخته، آواز و صدای فاخته.
(اِ.) نوعی از پارچه ابریشمین زر - دوزی.
(ص.) دارای کوک به عنوان وسیله تنظیم مثل ماشین، ساعت، عروسک و...
(اِ.)
۱- محله، برزن.
۲- مجموعهای از ساختمانهای مسکونی واقع در یک نقطه معین: کوی دانشگاه.
۳- راه فراخ و گشاد، گذر.
(کَ) (اِ.)
۱- زمین وسیع و شوره زار.
۲- شیر ژیان.
(کَ) (اِ.)
۱- کنج و گوشه خانه.
۲- پیمانه.
(کَ وِ تَ) (مص م.) کوفتن، کوفتن غله یا چیز دیگر.
(کَ وِ تَ یا تِ) (ص مف.) غله کوفته شده.
(کَ) (اِ.) = کویشه. گویس. گویش. گویشه: ظرف دوغ و ماست.
(کَ) (اِ.) موی میان سر، کاکل.
(کَ) (اِ.) بیرون و اندرون دهان.
(کَ مَ دَ) (مص ل.) (عا.) حال مرغی است که میخواهد بچه بگذارد.
(کَ) [ معر. ] (اِ.) نک قپان.
(کَ پَ) (اِ.) آلونگ، خانهای که از نی و حصیر ساخته باشند.
(کَ پَ رِ) (اِ.) (عا.) = کبره: چرکی که روی اشیاء بندد.
(کَ) [ فر. ] (اِ.)
۱- غشا یا پوشش یا ساختار دیگری که بافت یا اندامی را دربر - میگیرد.
۲- پوشش لعاب مانندی معمولاً از جنس پلی ساکارید که لایهای محافظ به دور برخی باکتریها میسازد، پوشینه. (فره).
۳- دارویی که دارای ...
(کَ پَ) (اِ.) (عا.) کفل، سرین.
