بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد
که تابِ من به جهان، طُرِّهٔ فلانی داد
دلم خزانهٔ اسرار بود و دستِ قضا
درش بِبَست و کلیدش به دلسِتانی داد
شکستهوار به درگاهت آمدم، که طبیب
به مومیاییِ لطفِ توام، نشانی داد
تنش درست و دلش شاد باد و خاطر خوش
که دست دادش و یاریِ ناتوانی داد
برو معالجهٔ خود کن ای نصیحتگو
شراب و شاهدِ شیرین، که را زیانی داد؟
گذشت بر منِ مسکین و با رقیبان گفت
دریغ، حافظِ مسکینِ من، چه جانی داد
زيان و سود عالم چيست از بود و نبود ما
به دريا قطرهاي افزون، ز خرمن دانهاي کمتر
«پژمان بختياري»
(گُ رُ) [ فر. ] (اِ.) پستانداری است از دسته بی جفتان و از راسته کیسه داران علفخوار. کانگورو از پستانداران مخصوص استرالیا است. این حیوان دارای دستهای کوتاه است که هیچ وقت برای حرکت وی به کار نمیرود و فقط جهت گرفتن علفها و شاخ و برگهای درختان مورد استفاده قرار میگیرد. کانگورو بر روی دو پای خود مینشیند و از دم خویش جهت حفظ تعادل در نشستن و جستن نیز استفاده میکند. این حیوان در سطح شکمی دارای کیسهای است و در ته کیسه آن غدههای شیری موجود است. نوزاد کانگورو که در ابتدای تولد به اندازه لوبیایی است به وسیله مادر در ته کیسه قرار داده میشود و در همان جا به وسیله غدههای مترشحه شیر تغذیه میگردد و رشد میکند و پس از آن که قدری بزرگتر شد از کیسه خارج میشود و با مادر چرا میکند و در موقع خطر داخل کیسه مادر میگردد.
