بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد
که تابِ من به جهان، طُرِّهٔ فلانی داد
دلم خزانهٔ اسرار بود و دستِ قضا
درش بِبَست و کلیدش به دلسِتانی داد
شکستهوار به درگاهت آمدم، که طبیب
به مومیاییِ لطفِ توام، نشانی داد
تنش درست و دلش شاد باد و خاطر خوش
که دست دادش و یاریِ ناتوانی داد
برو معالجهٔ خود کن ای نصیحتگو
شراب و شاهدِ شیرین، که را زیانی داد؟
گذشت بر منِ مسکین و با رقیبان گفت
دریغ، حافظِ مسکینِ من، چه جانی داد
دلی که با سر زلفین او قراری داد
گمان مبر که بدان دل قرار بازآید
«حافظ»
(کَ رُّ فَ) [ ع. ] (اِ.) شوکت، حشمت، جلال.
(کُ رُ یُ) [ فر. ] (اِ.) یکی از نژادهای باستانی انسان که افراد آن تا عصر حجر زندگی میکردند. آثار این نژاد در حوزه کرومانیون فرانسه به دست آمده.
(کُ رُ مُ زُ) [ انگ. ] (اِ.) هر یک از جسمهای رشته مانند موجود در هسته بیشتر یاختهها که حامل ویژگیهای ارثی اند و تعدادشان در هر جانداری ثابت است.
(کُ رُ نُ مِ) [ فر. ] (اِمر.) وسیلهای برای اندازه گیری فاصلههای زمانی بسیار کوتاه (در حدود دقیقه، ثانیه یا کسری از آنها)، زمان سنج.
(کُ) (اِ.)
۱- یک سوم فرسخ.
۲- آشیانه و لانه مرغان.
۳- دندان فرسوده و کرم خورده.
(کُ) [ روس. ] (اِ.) سقف درشکه و اتومبیل.
(کَ کَ) (اِ.) نک گروگر.
(کِ) [ فر. ] (اِ.) تمساح.
(کُ) [ فر. ] (اِ.) نقشهای که موقعیت محلی را نشان دهد.
(کُ رَ) [ ع. ] (ص.) منسوب به کره، هر چیز گرد و کره مانند.
(کِ رِ) [ فر. ] (اِ.) اطلس، نوعی پارچه لطیف.
(کَ) (اِ.) = گرپا. کرپه: شبدر.
(کَ) (ص.)
۱- در اصطلاح زرتشتیان، کسی که گوش دارد ولی کلام حق را نمیشنود.
۲- کسانی که پیام زردشت را نمیشنیدند و نمیپذیرفتند.
(کُ یا کَ رَ) (اِ.) قاچ، یک قاچ از خربزه یا هندوانه.
(کُ) (ص.) حالت مرغی که آماده خوابیدن روی تخم است.
(کُ چِ) (اِ.) کومه، کلبه.
(کَ چَ) (اِ.) گیاهی است از تیره فرفیونها که یک سالهاست و دارای برخی گونههای پایا میباشد. برگهای این گیاه دارای پهنک بزرگ و منفرد و پنجهای شکل و گلهایش خوشهای و به طور متقابل با برگهای انتهایی ساقه قرار ...
(کُ) (ص.) ماکیانی که از بیضه کردن باز آمده و مست شده باشد.
(کُ) (اِ.) پشم نرم.
(کَ رَ) (اِ.) بدبدک، بلدرچین، سلوی.
