گفتار اندر آفرینش آفتاب
ز ياقوت سرخست چرخ كبود نه از آب و گرد و نه از باد و دود
بچندين فروغ و بچندين چراغ بياراسته چون بنوروز باغ
روان اندرو گوهر دلفروز كزو روشنايى گرفتست روز
ز خاور بر آيد سوى باختر نباشد ازين يك روش راستتر
ايا آنكه تو آفتابى همى چه بودت كه بر من نتابى همى
از عالم پرشور مجو گوهر راحت
کاین بحر بجز موج خطر هیچ ندارد
«صائب تبریزی»
( اَ ) (اِ.) روز شانزدهم ماه چهارم مغان خوارزم. در شب این روز مانند سده آتش میافروختند و بر گرد آن باده مینوشیدند.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ جفن.
۱- پلک چشم.
۲- غلاف شمشیر.
وجق (اَ جَ وَ جَ) (ص.)
۱- غیر متعارف، عجیب و غریب.
۲- لباس رنگارنگ با رنگهای تند و زننده. (?(اجل (اَ جَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- مهلت، نهایت مدت چیزی.
۲- مرگ، زمان مرگ.
(اَ جَ لّ) [ ع. ] (ص تف.) جلیل تر، بزرگوارتر.
(اَ جَ. بَ گَ تِ) [ ع - فا. ] (ص مر.)
۱- آدم بدشانس.
۲- کسی که خطر مرگ تهدیدش میکند.
(~ِ مُ عَ لَُ) (ص مر.)
۱- مرگ ناگهانی.
۲- کنایه از: ناگهان حاضر شدن کسی.
(ا ِ) [ ع. ]
۱- (مص م.) نشانیدن.
۲- (اِ.) با هم نشستن برای گفتگو یا مشاوره در امری.
۳- جلسهای رسمی با تعداد شرکت کنندگان محدود که در آن چند نفر سخنرانی میکنند و پس از بحث و مذاکره تصمیماتی اتخاذ ...
(اِ یِ یا یَ) [ ع. ] (ص نسب.) مؤنث اجلاس ؛ دوره ~ دورهای که در آن انجمن تشکیل میگردد و اعضای آن برای مشورت و گفت و گو گرد میآیند.
( اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ جلف.
۱- فرومایگان، مردمان سفله.
۲- هر چیز میان تهی.
( اِ) [ ع. ] (مص م.) بزرگ و محترم داشتن، گرامی داشتن.
(اَ جِ ل َّ یا لِّ) [ ع. اجله ] (ص.) جِ جلیل ؛ بزرگان، مهان.
(اَ لا) [ ع. ] (ص تف.) جلی تر، روشن تر، هویداتر.
(اَ جَ) [ ع. ] (اِ.) نیستان، بیشه، انبوه درختان.
( اِ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) گرد آمدن، متفق شدن بر انجام کاری.
۲- (مص م.) جمع کردن.
۳- (اِمص.) در فقه اسلامی به معنی اتفاق کلمه فقها در مسئلهای یا امری.
(اِ عَ نْ) [ ع. ] (ق.) همگی، دست جمعی.
( اِ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) به اختصار سخن گفتن ؛ مبهم و نارسا گفتن.
۲- (اِ.) سخن خلاصه و مبهم.
(اِ لَ نْ) [ ع. ] (ق.) به طور خلاصه و مبهم.
(اَ جَ مِ) [ ع. ] (اِ.) بیشه، نیستان. ج. اجم.
( اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ جند؛ لشکرها، سپاهیان.
( اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ جنس.
۱- قسمها، نوع، گونهها.
۲- کالاها، امتعه.
