حال دل با تو گفتنم، هوس است
حالِ دل با تو گفتنم، هوس است
خبرِ دل شِنُفتَنَم، هوس است
طَمَعِ خام بین که قِصهٔ فاش
از رقیبان نَهُفتَنَم، هوس است
شبِ قدری چنین عزیزِ شریف
با تو تا روز خُفتنم، هوس است
وه که دُردانهای چنین نازک
در شبِ تار سُفتنم، هوس است
ای صبا امشبَم مَدَد فرمای
که سحرگه شکفتنم، هوس است
از برای شَرَف به نوُکِ مژه
خاکِ راهِ تو رفتنم، هوس است
همچو حافظ به رَغمِ مُدَعیان
شعرِ رندانه گفتنم، هوس است
دلم را مشکن و در پا مینداز
که دارد در سر زلف تو مسکن
«حافظ»
(تَ)
۱- (اِ.) بیم، هراس.
۲- (ص فا.) در ترکیب به معنی «ترسنده» آید: خداترس.
(تُ) [ ع. ] (اِ.) سپر. ج. اتراس.
(~.) [ ع. ] (اِ. ص.) زمین سخت، محکم ج. تُرُس، اتراس.
(تَ) [ په. ] (ص فا.)
۱- ترسنده.
۲- مسیحی.
(تَ دَ) (مص م.) بیم دادن.
(تَ نَ دِ) (ص فا.) آن که دیگری را بترساند.
(تَ دَ) (مص م.) نک ترساندن.
(تَ) (اِمص.) مسیحیت، مسیحی بودن.
(تَ رَ سُّ) [ ع. ] (مص ل.) نامه نوشتن، نامه نگاری.
(تَ رَ سُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- ظاهر پرستیدن.
۲- سالوسی کردن.
(تَ) (ص مر.) خوف انگیز، ترس - آور.
(تَ) (ص.) ترسنده، کم جرأت، کم دل.
(تَ)
۱- (ص فا.) پارسا، خداترس.
۲- (اِ.) نوعی جامه ویژه که ایرانیان قدیم هنگام نیایش به تن میکردند.
(تَ دَ) (مص ل.) بیم داشتن، ترس داشتن.
(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- نشان گذاشتن.
۲- رسم کردن.
(تُ) [ په. ] (ص.) یکی از مزهها، هرچه که طعم سرکه لیموترش و... داشته باشد، ضد شیرین.
(تُ رْ یا رُ) (ص مر.) بدخو.
(تُ) (ص فا.) سوزشی که بر اثر ترشح اسید معده در مری و ناحیه سینه احساس میشود.
(تَ رَ شُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- تراویدن.
۲- پاشیده شدن.
(تُ شَ) (اِ.) گیاهی مانند شبدر با گلهای زرد یا سرخ.
