حال دل با تو گفتنم، هوس است
حالِ دل با تو گفتنم، هوس است
خبرِ دل شِنُفتَنَم، هوس است
طَمَعِ خام بین که قِصهٔ فاش
از رقیبان نَهُفتَنَم، هوس است
شبِ قدری چنین عزیزِ شریف
با تو تا روز خُفتنم، هوس است
وه که دُردانهای چنین نازک
در شبِ تار سُفتنم، هوس است
ای صبا امشبَم مَدَد فرمای
که سحرگه شکفتنم، هوس است
از برای شَرَف به نوُکِ مژه
خاکِ راهِ تو رفتنم، هوس است
همچو حافظ به رَغمِ مُدَعیان
شعرِ رندانه گفتنم، هوس است
ساقی بیا که هاتف غیبم به مژده گفت
با درد صبر کن که دوا میفرستمت
«حافظ»
(تَ بَ) (ص. اِ.) تباه.
(تَ) (اِ.)
۱- طبل کوچک.
۲- دف، دایره.
(تَ) [ ع. ] (مص م.) باب باب کردن کتاب و نوشته، تقسیم کردن کتاب به فصول.
(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- خاموش کردن، زبان بند کردن.
۲- زدن کسی را به شمشیر و چوب دستی.
۳- پیش آمدن کسی را به مکروه.
۴- غلبه کردن به حجت.
(تَ) [ ع. ] (مص ل.) زود برخاستن، پگاه برخاستن.
(تِ) [ ع. ] (مص ل.) روشن کردن، آشکار ساختن معنی.
(تَ رِ) (اِ.) دهل، کوس، طبل دو سر.
(~. زَ) (ص فا.) نوازنده تبیره.
(تَ بَ یُّ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) بجای آوردن، شناختن.
۲- هویدا شدن، پیدا گشتن.
۳- (مص م.) پیدا کردن، آشکار کردن.
(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- سفید کردن.
۲- پاکنویس کردن.
(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- بیان کردن.
۲- روشن کردن، توضیح.
(تَ بُ) [ ع. ] (مص ل.) پیاپی شدن.
(تُ چَ) (اِ.) نوعی تیر که پیکان ویژهای دارد.
(تَ تَ بُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- در پی رفتن، جستجو کردن.
۲- تحقیق کردن.
(تَ رَ) (اِ.) = تتره: شوخی، مسخرگی.
(تُ یا تَ) (اِ.) سماق.
(تُ تُ) (اِ.) چادر، پرده بزرگ.
(تُ) [ تر. ] (اِ.) نوعی آش که با آرد گندم میپزند.
(تَ تِ مِّ) [ ع. تتمه ] (اِ.) باقی مانده از چیزی.
(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- خشک کردن گوشت پاره پاره.
۲- خشک کردن خرما.
