بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد
که تابِ من به جهان، طُرِّهٔ فلانی داد
دلم خزانهٔ اسرار بود و دستِ قضا
درش بِبَست و کلیدش به دلسِتانی داد
شکستهوار به درگاهت آمدم، که طبیب
به مومیاییِ لطفِ توام، نشانی داد
تنش درست و دلش شاد باد و خاطر خوش
که دست دادش و یاریِ ناتوانی داد
برو معالجهٔ خود کن ای نصیحتگو
شراب و شاهدِ شیرین، که را زیانی داد؟
گذشت بر منِ مسکین و با رقیبان گفت
دریغ، حافظِ مسکینِ من، چه جانی داد
بازآی که بازآید عمر شده حافظ
هر چند که ناید باز تیری که بشد از شست
«حافظ»
(جَ)(اِ.)آخرت، جهان پس از مرگ.
(سَ) (اِ.) کنایه از: آن دنیا، آخرت.
(سَ) (ص نسب.) اخروی، آخرتی ؛ مق. این سری، خدایی، الهی، غیبی.
(چُ) (ق.) به طور، بدان گونه.
(~.) (ص نسب.)
۱- (کن.) دارای وضع ناشایست و نامطلوب.
۲- (عا.)مجلل، گران قیمت.
(کُ) (ضم موصول.) آن که، آن کس که. آن چه.
(ق.)
۱- آن زمان، آن وقت.
۲- پس از آن، سپس، بعد.
(نِ) (ق مر.) آن سان، آن وجه.
(بُ) [ فر. ] (اِ.) فرایندهای شیمیایی ترکیبی در موجودات زنده، فراگشت. (فره).
[ ع. ] (اِ.) جِ آن.
(تُ) [ لا. ] کالبدشناسی، بررسی عملی و تجربی شکل و ساختار میکروسکوپی بخشهای گوناگون بدن، تشریح. (فره).
[ فر. ] (اِ.)۱ - اغتشاش، هرج و مرج، بی نظمی، بی سروسامانی.
۲- خودسری مردم، وضع مملکتی که قانون نداشته باشد.
[ فر. ] (اِ.) هرج و مرج طلبی، نوعی فلسفه سیاسی که مبنای آن بر یک جامعه بدون حکومت قرار گرفتهاست.
[ ع. ] (اِ.) جمع انسان.
(لُ) [ فر ] (ص.) ویژگی سیگنال یا دستگاهی که با کمیتهایی سروکار دارد که پیوسته تغییر میکند. مق. دیجیتال.
[ فر. ] (اِ.)
۱- عمل تجزیه فیزیکی یا منطقی جسم، تجزیه.
۲- شاخهای از علم ریاضی که به مطالعه رفتار توابع از نظر حد و پیوستگی و مشتق پذیری و غیره میپردازد.
۳- فهرست بندی دادههای یک مسئله و دادههای دیگر مربوط ...
[ ع. ] (اِ.) نام، مخلوق، آفریده شدگان.
[ فر. ] (اِ.) درخت کوچکی که در آمریکا و بعضی کشورهای اروپایی میروید. برگهایش دراز و گلهایش خوشهای است، میوه اش درشت و لذیذ است. از آن کمپوت، مربا و ترشی هم درست میکنند، عین الناس، قشطه.
(نَ نْ) [ ع. ] (ق.) همان دم، در یک لحظه.
(تِ) [ فر. ] (اِ.)
۱- فاصله بین دو پرده نمایش، میان پرده.
۲- وقفه کوتاهی که در مدت انجام یک کار بلند و طولانی ایجاد میشود.
