بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد
که تابِ من به جهان، طُرِّهٔ فلانی داد
دلم خزانهٔ اسرار بود و دستِ قضا
درش بِبَست و کلیدش به دلسِتانی داد
شکستهوار به درگاهت آمدم، که طبیب
به مومیاییِ لطفِ توام، نشانی داد
تنش درست و دلش شاد باد و خاطر خوش
که دست دادش و یاریِ ناتوانی داد
برو معالجهٔ خود کن ای نصیحتگو
شراب و شاهدِ شیرین، که را زیانی داد؟
گذشت بر منِ مسکین و با رقیبان گفت
دریغ، حافظِ مسکینِ من، چه جانی داد
کجا یابم وصال چون تو شاهی
من بدنام رند لاابالی
«حافظ»
( اِ ) [ ع. ] (مص م.) یاد دادن، فهماندن.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ فهم ؛ دانشها، فهمها.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ فوج ؛ گروه.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ فوه.۱ - دهانها.
۲- اصناف.
۳- ادویههای خوشبو که در اغذیه ریزند.
( اُ ) [ ع. ] (مص ل.) فرو شدن، غروب شدن.
(اَ چِ) (اِ.) مترسک که برای ترساندن جانوران وحشی در کشتزارها نصب کنند.
( اَ )(اِ. ص.)۱ - تحریک، اصرار.۲ - تقاضا.
۳- پریشان، پراکنده.
( اَ )(اِ. ص.)۱ - تحریک، اصرار.۲ - تقاضا.
۳- پریشان، پراکنده.
( اَ )(اِ. ص.)۱ - تحریک، اصرار.۲ - تقاضا.
۳- پریشان، پراکنده.
(اَ لَ دِ) (ص فا.)
۱- تحریک کننده.
۲- پریشان کننده.
(اَ دَ)(مص م.)۱ - برانگیختن.
۲- پریشان ساختن.
(اَ دِ) (ص مف.)
۱- برانگیخته.
۲- پراکنده.
(اِ) [ ع. ] (اِ.)دروغ، تهمت.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ فکر؛ اندیشهها.
(~ ِ عُ مُ) [ ع. ] (اِمر.) عکس العمل بخش عمده جامعه در برابر حوادثی که برای جامعه جنبه حیاتی دارد.
(اِ فِ) [ انگ. ] (اِ.) هر عنصر صوتی یا تصویری که برای ایجاد تأثیر مشخصی به فیلم افزوده شود، جلوه. (فره).
(اَ کَ دَ) [ په. ] (مص م.)
۱- انداختن، پرت کردن.
۲- گستردن.
۳- از قلم انداختن، به حساب نیاوردن.
۴- شکست دادن.
۵- جا گرفتن، اقامت کردن.
(اَ کَ دِ) (ص مف.)
۱- انداخته، بر زمین زده.
۲- گسترده.
۳- به حساب نیامده، مطرود.
(اَ کَ دِ) (حامص.) مَستی.
(اَ) (ص.) آزرده، خسته، مجروح.
