اگر روم ز پِیاش فتنهها برانگیزد
ور از طلب بنشینم به کینه برخیزد
و گر به رهگذری یک دَم از وفاداری
چو گَرد در پِیاش افتم چو باد بُگْریزد
و گر کنم طلبِ نیم بوسه صد افسوس
ز حُقِّهٔ دهنش چون شکر فرو ریزد
من آن فریب که در نرگسِ تو میبینم
بس آبروی که با خاک ره برآمیزد
فراز و شیب بیابان عشق، دامِ بلاست
کجاست شیردلی کز بلا نپرهیزد
تو عمر خواه و صبوری که چرخِ شعبده باز
هزار بازی از این طُرفهتر برانگیزد
بر آستانهٔ تسلیم سر بِنِه حافظ
که گر ستیزه کنی، روزگار بستیزد
یار مردان خدا باش که در کشتی نوح
هست خاکی که به آبی نخرد طوفان را
«حافظ»
(اِ دِّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- دعوی کردن، مدعی شدن.
۲- نام و نسب خویش گفتن پیش حریف در کارزار.
۳- آرزو کردن.
(~. م ِ) [ ع - فا. ] (اِمر.)
۱- هر نوشتهای که دعوی و ادعایی را علیه کسی یا کسانی دربرداشته باشد.
۲- نوشتهای رسمی که به وسیله آن دادستان و یا مقام دیگری از دادگاه صالحه برای متهم به ...
(اَ یِّ) [ ع. ] (اِ.) جِ دعاء.
( اِ) [ ع. ] (مص م.)
۱- در هم فشردن و فرو بردن دو چیز.
۲- حرفی را در حرف دیگر آمیختن.
(اَ دِ لِّ) [ ع. ادله ] (اِ.) جِ دلیل ؛ برهانها، حجتها.
( اِ) [ ع. ] (مص م.) پیوسته و دایم کاری را کردن.
(اَ دُ) [ ع. ] (اِ.) جِ دَنس ؛ آلوده به چرک، آلوده به زشتخویی.
(اَ نا) [ ع. ] (ص تف.)
۱- نزدیک تر، اقرب.
۲- زبون تر، پست تر. ج. اَدانی.
( اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ دُهن، دُهنه ؛ روغنها، چربیها.
(اَ هَ) (ص.)
۱- سیاه رنگ، خاکستری.
۲- آثار نو.
۳- آثار کهنه و پوسیده.
۴- بند، قید.
۵- اسب سیاه، اسب تندرو.
(اَ هَ) (اِ.) اسب.
(اَ دَ) [ ع. ] (اِ.) جِ اَدات ؛ آلتها، اسبابها، دست افزارها.
( اَ) [ ع. ] (اِ.)۱ - جِ دور؛ گردشها، زمان -ها.
۲- دوایر نود و یک گانه موسیقی.
(اَ) [ ع - فا. ] (ص نسب.)نوبتی، دورهای.
(اَ یِّ) [ ع. ] (اِ.)
۱- جِ دواء؛ داروها.
۲- (عا.) عموم دیگ افزارها از هر نوع مانند: فلفل، دارچین، زیره....
(~.) [ ازع. ] جِ ادویه (غیرفصیح).
(اُ دُ کُ لُ) [ فر. ] (اِ.) مایع خوشبو کنندهای مرکب از آب، الکل و عطرهای مختلف مأخوذ از شهر کلن آلمان که مرکز ساخت آبهای معطر است.
(اَ کَ) [ ع. ] (ص.) تیره گون، خاکستری رنگ.
(اَ) [ روس. ] (اِ.) پتو، مفرش گونهای که لحاف و فرش و مانند آن را در آن بندند.
( اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ دین ؛ کیشها، آیینها.
