اگر روم ز پِیاش فتنهها برانگیزد
ور از طلب بنشینم به کینه برخیزد
و گر به رهگذری یک دَم از وفاداری
چو گَرد در پِیاش افتم چو باد بُگْریزد
و گر کنم طلبِ نیم بوسه صد افسوس
ز حُقِّهٔ دهنش چون شکر فرو ریزد
من آن فریب که در نرگسِ تو میبینم
بس آبروی که با خاک ره برآمیزد
فراز و شیب بیابان عشق، دامِ بلاست
کجاست شیردلی کز بلا نپرهیزد
تو عمر خواه و صبوری که چرخِ شعبده باز
هزار بازی از این طُرفهتر برانگیزد
بر آستانهٔ تسلیم سر بِنِه حافظ
که گر ستیزه کنی، روزگار بستیزد
رهی نمیرمد آهوی وحشی از صیاد
بدین صفت که تو از خویشتن گریزانی
«رهی معیری»
(نِ) (ص نسب.)
۱- منسوب به آرد، آنچه از آرد سازند.
۲- آشی که از آرد پزند، آش آرد.
(رَ) (اِ.) رزم، جنگ.
(رِ) [ په. ] (اِ.)۱ - خواهش، کام.
۲- امید، چشمداشت.
۳- شوق، اشتیاق.
(~. بُ دَ) (مص ل.) حسرت خوردن.
(~. خا) (ص فا.)
۱- تمنی کننده، امیدوار.
۲- شهوی، شهوانی.
(~. مَ)(ص مر.)۱ - مشتاق.
۲- آزمند.
۳- کامجوی.
۴- دارنده حسرت.
(~. مَ) (حامص.)
۱- شوق، اشتیاق.
۲- حسرت.
۳- غرض.
(رِ تَ)
۱- (مص ل.)توانستن.
۲- (مص م.) نک آراستن.
(رِ) (اِ.) اسم مصدر از «آوردن».
(ش ِ) [ فر. ] (اِ.) چوب باریکی که روی آن چند رشته موی اسب کشیده و برای نواخت ن سازهای زهی مانند ویولون ویولونسل و کنترباس و... به کار میرود.
(تِ کْ تْ) [ فر. ] (اِ.)مهندس معمار، طراح یا مشاور ساختمان.
[ فر. ] (اِ.) بایگانی، جایی که اسناد، پروندهها، اوراق و مانند آن حفظ شود.
(رُ) (اِ.) آروغ.
(~ِ زَ دَ) (مص ل.)
۱- سخن نابجا گفتن که باعث شرمساری شود.
۲- فضولی کردن.
(رَ دِ) (ص.)
۱- برآشفته.
۲- خشمگین.
۳- آزمند.
[ فر. ] (اِ.)علامت و نشانهای که مخصوص یک اداره دولتی یا هر مؤسسه دیگری باشد، نشانه (فره).
(اِ.)
۱- آرزو، امید.
۲- حسرت، اندوه.
۳- اصل.
(شَ) (اِمر.) جامعهای خیالی و آرمانی که در آن نظام کاملی برای سعادت نوع بشر حکمفرماست واز هرگونه شر و بدی از قبیل فقر و بدبختی عاری است. و افرادش به کمال علمی و عملی رسیده و از هوی و ...
(رَ دَ) (مص ل.) نک آرامیدن.
(رَ دِ) (ص مف.)
۱- خفته،
۲- ساکن، مطمئن.
