اگر روم ز پِیاش فتنهها برانگیزد
ور از طلب بنشینم به کینه برخیزد
و گر به رهگذری یک دَم از وفاداری
چو گَرد در پِیاش افتم چو باد بُگْریزد
و گر کنم طلبِ نیم بوسه صد افسوس
ز حُقِّهٔ دهنش چون شکر فرو ریزد
من آن فریب که در نرگسِ تو میبینم
بس آبروی که با خاک ره برآمیزد
فراز و شیب بیابان عشق، دامِ بلاست
کجاست شیردلی کز بلا نپرهیزد
تو عمر خواه و صبوری که چرخِ شعبده باز
هزار بازی از این طُرفهتر برانگیزد
بر آستانهٔ تسلیم سر بِنِه حافظ
که گر ستیزه کنی، روزگار بستیزد
بیا که دوش به مستی سروش عالم غیب
نوید داد که عام است فیض رحمت او
«حافظ»
(اِ) (اِ.) سیخی که در تون حمام و تنور نانوایی به کار میرود؛ کفچه آتشدان، آتش کش، بیلچه، خاک انداز.
(~.) (اِ.) ظرفی فلزی که برای بردن گل و گچ در بنایی به کار برند.
(اِ بُ) (ص نسب.) = استانبولی. اسلامبولی:
۱- آن چه منسوب به استامبول باشد.
۲- از مردم استامبول (ترکیه)، اهل استامبول.
(~. پُ لُ) (اِمر.) نوعی پلو که در آن گوجه فرنگی یا رب گوجه فرنگی و سیب زمینی پلویی و پیازداغ و گوشت خرد کرده میریزند.
(اِ سْ مْ) [ فر. ] (اِ.)۱ - مُهر، مُهری که روی کاغذ میزنند.
۲- جعبهای کوچک حاوی بالشتک آغشته به جوهر، جوهرگین. (فره).
(اَ نُ فِ) [ انگ. ] (اِ.) دارویی که به عنوان مسکن و تب بر تجویز میشود.
( اَ ) (اِ.) جای خواب، آرامگاه.
( اِ ) (ص.) به پشت خوابیده.
( اُ ) [ په. ] (اِ.)بخشی از کشور که شامل چندین شهرستان میشود.
( اُ ) [ په. ] (اِ.)حاکم ایالت، فرمانروای یک استان.
( اِ ) [ فر. ] (اِ.) نمونه تصویب شده، قاعده.
( اُ ) [ په. ] (اِ.) ادارهای که کارهای یک استان در آن جا انجام میشود.
(اَ نِ) (اِ.) جای خواب و آرام، آرامگاه.
(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) پیشی جستن، پیشی گرفتن.
(اِ تِ نِ یا نَ) [ ع. استبانه ]
۱- (مص ل.) پیدا شدن، آشکار گشتن، هویدا شدن.
۲- (مص م.) پیدا کردن، آشکار کردن.
۳- به جای آوردن، دانستن، شناختن.
۴- (اِمص.) هویدایی، ظهور.
(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- خود رأی بودن، خودسری.
۲- فرمانروایی مطلق یک حزب.
۳- ظلم و تعدی.
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) نو شمردن، بدیع دانستن.
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)۱ - عوض کردن، بدل نمودن.
۲- چیزی را به جای چیزی دیگر خواستن.
(اِ تَ) (ص.) نک ستبر.
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) برائت جُستن، پاکی خواستن.
