اگر روم ز پِیاش فتنهها برانگیزد
ور از طلب بنشینم به کینه برخیزد
و گر به رهگذری یک دَم از وفاداری
چو گَرد در پِیاش افتم چو باد بُگْریزد
و گر کنم طلبِ نیم بوسه صد افسوس
ز حُقِّهٔ دهنش چون شکر فرو ریزد
من آن فریب که در نرگسِ تو میبینم
بس آبروی که با خاک ره برآمیزد
فراز و شیب بیابان عشق، دامِ بلاست
کجاست شیردلی کز بلا نپرهیزد
تو عمر خواه و صبوری که چرخِ شعبده باز
هزار بازی از این طُرفهتر برانگیزد
بر آستانهٔ تسلیم سر بِنِه حافظ
که گر ستیزه کنی، روزگار بستیزد
چشمه چشم مرا ای گل خندان دریاب
که به امید تو خوش آب روانی دارد
«حافظ»
(اُ سّ) [ ع. ] (اِ.) اساس، شالوده.
(اِ. اِ)(اِ.) (آلما.) مخفف شوتز اشتانل، عنوان سازمان مخوف هیتلری. پس از پایان جنگ جهانی دوم دادگاه نورنبرگ این سازمان را سازمانی جنایت کار خواند.
(اِ. دَ بِ) [ انگ. ]S.W (اِ.) موج کوتاه (رادیو).
(اِ ئِ) [ ع. ] (مص م.)نک اسائه.
(اِ ئِ) [ ع. اسائه ] (مص ل.)
۱- بدی کردن.
۲- بدی کردن به کسی. ؛~ ء ادب بی ادبی کردن، هتک حرمت کردن.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ استاد؛ استادان.
(اَ یا اِ) [ ع. ]
۱- (مص م.) اسیر کردن.
۲- چیزی را به بند کشیدن.
۳- (اِمص.) اسیری، بردگی.
۴- (اِ.) بند، دوال.
(اَ یا اِ رَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) دربند کردن.
۲- (اِمص.) بردگی.
( اُ ) [ ع. ] (اِ.) جِ اسیر؛ اسیران.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ اَسرار. ججِ سِرُ به معنی خطهای کف دست و پیشانی، چین و شکن روی پوست چهره و دست.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.)
۱- پی، بنیاد، شالوده.
۲- یکی از مراتب دعوت اسماعیلیان.
(اَ. مِ) [ ع - فا. ] (اِمر.) قانونی که برای اداره یک انجمن یا مجلس یا سازمان اجتماعی و سیاسی تنظیم شده باشد.
(اَ سَ نْ) [ ع. ] (ق.) از بن، از اصل.
(اَ) [ ع - فا. ] (ص نسب.)بنیادین، اصولی.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ اسطوره ؛ افسانهها، افسانههای باستان درباره خدایان و پهلوانان.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ اسطوانه.
۱- ستونها، ارکان.
۲- مجازاً بزرگان، برجستگان.
(اَ فِ) [ ع. ] (ص. اِ.) جِ اَسفل ؛ فرو - دستان. (طبقه پست)، زیردستان.
(اَ قِ فِ) [ ع. ] (اِ.) جِ اسقف ؛ کشیشان مسیحی.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ اسم ؛ نامها، اسمها.
( اِ ) [ فر. ] (اِ.) جوهر و عصاره گل هاو گیاهان، عطر مایه (فره).
