دیوان حافظ – ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت

دیوان حافظ – سر ارادت ما و آستان حضرت دوست

دیوان حافظ – خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت

دیوان حافظ – ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت

دیوان حافظ – رونق عهد شباب است دگر بستان را

دیوان حافظ – روز وصل دوستداران یاد باد

دیوان حافظ – به سر جام جم آنگه نظر توانی کرد

دیوان حافظ – به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است

دیوان حافظ – گفتم کی ام دهان و لبت کامران کنند

دیوان حافظ – منم که گوشه میخانه خانقاه من است

دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

دیوان حافظ – بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه‌بان دارد

دیوان حافظ – سرو چمان من چرا میل چمن نمی‌کند

دیوان حافظ – بی مهر رخت روز مرا نور نماندست

دیوان حافظ – شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست

دیوان حافظ – اگر به مذهب تو خون عاشق است مباح

دیوان حافظ – سحر چون خسرو خاور علم بر کوهساران زد

دیوان حافظ – چو بشنوی سخن اهل دل، مگو که خطاست

دیوان حافظ – خوشتر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست

دیوان حافظ – به کوی میکده هر سالکی که ره دانست

دیوان حافظ – ساقی به نور باده برافروز جام ما

دیوان حافظ – دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست

دیوان حافظ – دی پیر می‌فروش که ذکرش به خیر باد

دیوان حافظ – آن که رخسار تو را رنگ گل و نسرین داد

دیوان حافظ – کنون که بر کف گل جام باده صاف است

دیوان حافظ – خیال روی تو در هر طریق همره ماست

دیوان حافظ – گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب

دیوان حافظ – شراب و عیش نهان چیست کار بی‌بنیاد

دیوان حافظ – به ملازمان سلطان، که رساند این دعا را

دیوان حافظ –  سحرم دولت بیدار به بالین آمد

دیوان حافظ – آن سیه‌چرده که شیرینی عالم با اوست

دیوان حافظ – دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد

دیوان حافظ – نقد صوفی نه همه صافی بی‌غش باشد

دیوان حافظ – روزه یک سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاست

دیوان حافظ – ساقیا برخیز و درده جام را

دیوان حافظ – خواب آن نرگس فتان تو بی چیزی نیست

دیوان حافظ – روی تو کس ندید و هزارت رقیب هست

دیوان حافظ – رواق منظر چشم من آشیانه توست

دیوان حافظ – خوش آمد گل وز آن خوش‌تر نباشد

دیوان حافظ – ساقیا آمدن عید، مبارک بادت

دیوان حافظ – در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد

دیوان حافظ – هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد

دیوان حافظ – گل در بر و می در کف و معشوق به کام است

دیوان حافظ – باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است

دیوان حافظ – الا یا ایها الساقی ادرکأسا و ناولها

دیوان حافظ – نفس باد صبا مشک‌فشان خواهد شد

دیوان حافظ – برو به کار خود ای واعظ این چه فریادست

دیوان حافظ – چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد

دیوان حافظ – یا رب این شمع دل‌افروز ز کاشانه کیست

دیوان حافظ – پیش از اینت بیش از این اندیشه عشاق بود