پادشاهى هوشنگ چهل سال بود
جهاندار هوشنگ با راى و داد بجاى نيا تاج بر سر نهاد
بگشت از برش چرخ سالى چهل پر از هوش مغز و پر از راى دل
چو بنشست بر جايگاه مهى چنين گفت بر تخت شاهنشهى
كه بر هفت كشور منم پادشا جهاندار پيروز و فرمانروا
بفرمان يزدان پيروزگر بداد و دهش تنگ بستم كمر
و زان پس جهان يك سر آباد كرد همه روى گيتى پر از داد كرد
نخستين يكى گوهر آمد بچنگ بآتش ز آهن جدا كرد سنگ
سر مايه كرد آهن آبگون كزان سنگ خارا كشيدش برون
گنج عزلت که طلسمات عجایب دارد
فتح آن در نظر رحمت درویشان است
«حافظ»
(تِ) [ ازفر. ] (اِمص.)
۱- تحریک، توطئه.
۲- ماجرای هیجان انگیز در یک داستان و نمایش یا فیلم که باعث جلب توجه یا علاقه میشود.
(تِ) [ فر. ] (اِ.)دستگاهی برای پخش یا دریافت امواج الکترومغناطیسی.
[ فر. ] (اِمر.) به مادهای که مانع ادامه حیات و تکثیر و رشد دستهای از باکتریها و عوامل بیماری زا شود گویند، پادزهر، پادزیست (فره).
(تِ) [ فر. ] (اِ.) دومین طرف از مجموعه تز، آنتی تز و سنتز، وجود یا قضیهای که در برابر تز قرار میگیرد یا آن را نقض میکند، برابرنهاد.
[ انگ. ] (اِ.) دارویی که بازدارنده برخی آثار هیستامین به ویژه نقش آلرژی زای آن باشد، ضد هیستامین. (فره).
[ فر. ] (ص.)
۱- دیرینه، باستانی، عتیقه (فره).
۲- (عا.) باارزش، قیمتی.
۳- (عا.) بسیار بد، سخت زشت و کریه.
(اِ.) آن مکان، مکان مورد اشاره یا مورد نظر.
(نُ دْ) [ انگ. ] (اِ.) مسیری که جریان برق مثبت طی میکند تا در قطب منفی وارد الکترولیت شود. اصطلاحاً قطب مثبت.
(دُ تُ) [ فر. ] (اِ.) سمی که در باکتری وجود دارد و تنها پس از تجزیه یا مردن یا متلاشی شدن یاخته باکتریایی آزاد میشود، درون زهرابه. (فره).
(دُ دِ رْ) [ فر. ] (اِ.)
۱- درونی ترین لایه از سه لایه زاینده اولیه جنین جانور که بخشی از لوله گوارش و ریهها و ساختارهای مربوط از آن پدید آید.
۲- درونی ترین لایه پوست که مانند غلافی بافت آوندی ...
(دُ پِ) [ فر. ] (اِ.) قسمتی از بذر که مواد غذایی مورد نیاز جنین را تأمین کند، خورش. (فره).
(دُ سْ کُ) [ فر. ] (اِمص.) معاینه مجراها و حفرههای داخلی بدن با درون بین (آندوسکوپ)، درون بینی. (فره).
(ق.)
۱- آن جا.
۲- بدان سوی، بدان جهت.
۳- آنچنان.
(نُ) [ فر. ] (ص.) نابهنجار، غیرعادی.
[ فر. ] (اِ.) گروهی از پروتئینهای کاتالیزی که یاختههای زنده آنها را تولید میکنند و حد واسط فرایندهای شیمیایی حیات هستند، زی مایه. (فره.)
[ ع. آنسه ] (اِفا.) مؤنث آنس، زن نیکو، خانم. ج. اوانس، آنسات.
(اِ.) مایعی است بی رنگ و با بوی نامطبوع که در هوا کدر میشود و در آب کم محلول است و آن یکی از ترکیبات بنزین است و نشانه آن در شیمی ۲ NH 5 H ۶ C است. ...
(لُ پِ) [ فر. ] (اِ.) = انسیکلوپدی: دایره المعارف، کتابی که تمام لغات و اصطلاحات علمی و ادبی یک زبان به ترتیب حروف هجا در آن نوشته شدهاست.
[ فر. ] (اِ.) قسمتی از بافت (قلب یا کلیه) که شریان مشروب کننده آن بسته باشد.
(فُ) [ فر. ] (اِ.)نوعی بیماری ویروسی مسری که نشانههای آن سردرد، تب، کم اشتهایی، ضعف و کوفتگی عمومی، سرفه و عطسهاست.
