دیوان حافظ – یا رب این شمع دل‌افروز ز کاشانه کیست

دیوان حافظ – خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد

دیوان حافظ –  در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد

دیوان حافظ – صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را

دیوان حافظ – جان بی‌جمال جانان میل جهان ندارد

دیوان حافظ – دلم جز مهر مه‌رویان طریقی بر نمی‌گیرد

دیوان حافظ – رونق عهد شباب است دگر بستان را

دیوان حافظ – ما را ز خیال تو چه پروای شراب است

دیوان حافظ –  گر می‌فروش حاجت رندان روا کند

دیوان حافظ –  هر که شد محرم دل در حرم یار بماند

دیوان حافظ – ساقی بیار باده که ماه صیام رفت

دیوان حافظ – بعد از این دست من و دامن آن سرو بلند

دیوان حافظ – دل سراپرده محبت اوست

دیوان حافظ – روی تو کس ندید و هزارت رقیب هست

دیوان حافظ – خوش است خلوت اگر یار یار من باشد

دیوان حافظ – بیا که قصر امل سخت سست‌بنیادست

دیوان حافظ – دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود

دیوان حافظ – ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی‌ست

دیوان حافظ –  صبا به تهنیت پیر می‌فروش آمد

دیوان حافظ – صوفی از پرتو می راز نهانی دانست

دیوان حافظ – اگر آن ترک شیرازی به‌‌ دست‌ آرد دل ما را

دیوان حافظ – ستاره‌ای بدرخشید و ماه مجلس شد

دیوان حافظ – اگر چه باده فرح بخش و باد گل‌بیز است

دیوان حافظ – یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود

دیوان حافظ – روزه یک سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاست

دیوان حافظ – چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت

دیوان حافظ – آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند

دیوان حافظ –  نقدها را بود آیا که عیاری گیرند

دیوان حافظ – آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت

دیوان حافظ – عشق تو نهال حیرت آمد

دیوان حافظ – روضه خلد برین خلوت درویشان است

دیوان حافظ – می‌دمد صبح و کله بست سحاب

دیوان حافظ – شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست

دیوان حافظ – منم که گوشه میخانه خانقاه من است

دیوان حافظ – زلف‌آشفته و خوی‌کرده و خندان‌لب و مست

دیوان حافظ – بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد

دیوان حافظ – مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست

دیوان حافظ – آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند

دیوان حافظ – هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد

دیوان حافظ – هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد

دیوان حافظ – سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد

دیوان حافظ – نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد

دیوان حافظ – راهی‌ست راه عشق که هیچش کناره نیست

دیوان حافظ – سحر بلبل حکایت با صبا کرد

دیوان حافظ – ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت

دیوان حافظ – ساقیا برخیز و درده جام را

دیوان حافظ – گل بی‌رخ یار خوش نباشد

دیوان حافظ – مدامم مست می‌دارد نسیم جعد گیسویت

دیوان حافظ – آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است

دیوان حافظ – باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است