دیوان حافظ – آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت

دیوان حافظ – طایر دولت اگر باز گذاری بکند

دیوان حافظ – می‌دمد صبح و کله بست سحاب

دیوان حافظ – پیرانه سرم عشق جوانی به سر افتاد

دیوان حافظ – یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود

دیوان حافظ – گل بی‌رخ یار خوش نباشد

دیوان حافظ – ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است

دیوان حافظ – دی پیر می‌فروش که ذکرش به خیر باد

دیوان حافظ – تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست

دیوان حافظ – بعد از این دست من و دامن آن سرو بلند

دیوان حافظ – چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت

دیوان حافظ – درد ما را نیست درمان الغیاث

دیوان حافظ – اگر چه باده فرح بخش و باد گل‌بیز است

دیوان حافظ – دارم امید عاطفتی از جناب دوست

دیوان حافظ – شنیده‌ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت

دیوان حافظ – صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد

دیوان حافظ – دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد

دیوان حافظ – ساقیا آمدن عید، مبارک بادت

دیوان حافظ – رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد

دیوان حافظ – نفس باد صبا مشک‌فشان خواهد شد

دیوان حافظ – شراب و عیش نهان چیست کار بی‌بنیاد

دیوان حافظ – زان یار دل‌نوازم شکری است با شکایت

دیوان حافظ – من و انکار شراب این چه حکایت باشد

دیوان حافظ – شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست

دیوان حافظ – دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد

دیوان حافظ – راهی‌ست راه عشق که هیچش کناره نیست

دیوان حافظ – صبا وقت سحر بویی ز زلف یار می‌آورد

دیوان حافظ – ساقی بیار باده که ماه صیام رفت

دیوان حافظ – گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب

دیوان حافظ – رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند

دیوان حافظ – مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست

دیوان حافظ – رواق منظر چشم من آشیانه توست

دیوان حافظ – به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است

دیوان حافظ – بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه‌بان دارد

دیوان حافظ – آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است

دیوان حافظ – در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد

دیوان حافظ – نقد صوفی نه همه صافی بی‌غش باشد

دیوان حافظ – کنون که می‌دمد از بوستان نسیم بهشت

دیوان حافظ – خواب آن نرگس فتان تو بی چیزی نیست

دیوان حافظ – آن سیه‌چرده که شیرینی عالم با اوست

دیوان حافظ – در نظربازی ما بی‌خبران حیرانند

دیوان حافظ – اگر آن ترک شیرازی به‌‌ دست‌ آرد دل ما را

دیوان حافظ – دل سراپرده محبت اوست

دیوان حافظ – آن کس که به دست جام دارد

دیوان حافظ – تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد

دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

دیوان حافظ – روشنی طلعت تو ماه ندارد

دیوان حافظ – عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه‌سرشت

دیوان حافظ – روزه یک سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاست

دیوان حافظ – دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت