دیوان حافظ – روزگاریست که سودای بتان دین من است

دیوان حافظ – صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را

دیوان حافظ – روزه یک سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاست

دیوان حافظ – آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت

دیوان حافظ – کسی که حسن و خط دوست در نظر دارد

دیوان حافظ – پیرانه سرم عشق جوانی به سر افتاد

دیوان حافظ – دیر است که دل‌دار پیامی نفرستاد

دیوان حافظ – آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند

دیوان حافظ – خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد

دیوان حافظ – دلی که غیب نمای است و جام جم دارد

دیوان حافظ – دانی که چنگ و عود چه تقریر می‌کنند

دیوان حافظ – یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد

دیوان حافظ – عکس روی تو چو در آینه جام افتاد

دیوان حافظ – صوفی بیا که آینه صافیست جام را

دیوان حافظ – رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد

دیوان حافظ – حسن تو همیشه در فزون باد

دیوان حافظ – دل می‌رود ز دستم صاحب‌دلان خدا را

دیوان حافظ – خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود

دیوان حافظ – تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد

دیوان حافظ – درد ما را نیست درمان الغیاث

دیوان حافظ – شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد

دیوان حافظ – آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است

دیوان حافظ – جز آستان توام در جهان پناهی نیست

دیوان حافظ – خوش است خلوت اگر یار یار من باشد

دیوان حافظ – ساقی ار باده از این دست به جام اندازد

دیوان حافظ – صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست

دیوان حافظ –  نقدها را بود آیا که عیاری گیرند

دیوان حافظ – به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است

دیوان حافظ – حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند

دیوان حافظ – آن که رخسار تو را رنگ گل و نسرین داد

دیوان حافظ – اگر چه عرض هنر پیش یار بی‌ادبیست

دیوان حافظ – سال‌ها دفتر ما در گرو صهبا بود

دیوان حافظ – منم که گوشه میخانه خانقاه من است

دیوان حافظ – نفس باد صبا مشک‌فشان خواهد شد

دیوان حافظ – نقد صوفی نه همه صافی بی‌غش باشد

دیوان حافظ – دوش از جناب آصف پیک بشارت آمد

دیوان حافظ –  گر می‌فروش حاجت رندان روا کند

دیوان حافظ – خواب آن نرگس فتان تو بی چیزی نیست

دیوان حافظ – دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند

دیوان حافظ – گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد

دیوان حافظ – سر ارادت ما و آستان حضرت دوست

دیوان حافظ – خدا چو صورت ابروی دلگشای تو بست

دیوان حافظ – کس نیست که افتاده آن زلف دوتا نیست

دیوان حافظ – یا رب سببی ساز که یارم به سلامت

دیوان حافظ – راهی‌ست راه عشق که هیچش کناره نیست

دیوان حافظ – صلاح کار کجا و من خراب کجا

دیوان حافظ – شنیده‌ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت

دیوان حافظ – سرو چمان من چرا میل چمن نمی‌کند

دیوان حافظ – زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست

دیوان حافظ – در این زمانه رفیقی که خالی از خلل است