دیوان حافظ – دوش آگهی ز یار سفر کرده داد باد

دیوان حافظ – زلفت هزار دل به یکی تاره مو ببست

دیوان حافظ – ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است

دیوان حافظ – شاهدان گر دلبری زین سان کنند

دیوان حافظ – شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست

دیوان حافظ – صبا وقت سحر بویی ز زلف یار می‌آورد

دیوان حافظ – چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد

دیوان حافظ – آن که از سنبل او غالیه تابی دارد

دیوان حافظ – به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد

دیوان حافظ – من و انکار شراب این چه حکایت باشد

دیوان حافظ – منم که گوشه میخانه خانقاه من است

دیوان حافظ – به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است

دیوان حافظ – ما را ز خیال تو چه پروای شراب است

دیوان حافظ – درد ما را نیست درمان الغیاث

دیوان حافظ – روز وصل دوستداران یاد باد

دیوان حافظ – صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد

دیوان حافظ – خوش آمد گل وز آن خوش‌تر نباشد

دیوان حافظ – مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد

دیوان حافظ –  گر می‌فروش حاجت رندان روا کند

دیوان حافظ – دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما

دیوان حافظ – دل می‌رود ز دستم صاحب‌دلان خدا را

دیوان حافظ – به آب روشن می عارفی طهارت کرد

دیوان حافظ – تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست

دیوان حافظ – بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد

دیوان حافظ – مردم دیده ما جز به رخت ناظر نیست

دیوان حافظ – بی مهر رخت روز مرا نور نماندست

دیوان حافظ – گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب

دیوان حافظ – چه مستی است ندانم که رو به ما آورد

دیوان حافظ – سمن‌بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند

دیوان حافظ – بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد

دیوان حافظ – سر ارادت ما و آستان حضرت دوست

دیوان حافظ – روزه یک سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاست

دیوان حافظ – دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست

دیوان حافظ – دلا بسوز که سوز تو کارها بکند

دیوان حافظ – ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی‌ست

دیوان حافظ – یاد باد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد

دیوان حافظ – بعد از این دست من و دامن آن سرو بلند

دیوان حافظ – خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت

دیوان حافظ – خیال روی تو در هر طریق همره ماست

دیوان حافظ – گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد

دیوان حافظ – دی پیر می‌فروش که ذکرش به خیر باد

دیوان حافظ – حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند

دیوان حافظ – گل در بر و می در کف و معشوق به کام است

دیوان حافظ – صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست

دیوان حافظ – دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد

دیوان حافظ – دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد

دیوان حافظ – سحر بلبل حکایت با صبا کرد

دیوان حافظ – روشنی طلعت تو ماه ندارد

دیوان حافظ – راهی‌ست راه عشق که هیچش کناره نیست

دیوان حافظ – تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج