دیوان حافظ – بی مهر رخت روز مرا نور نماندست

دیوان حافظ – بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد

دیوان حافظ – شنیده‌ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت

دیوان حافظ – یا رب سببی ساز که یارم به سلامت

دیوان حافظ – به سر جام جم آنگه نظر توانی کرد

دیوان حافظ – ستاره‌ای بدرخشید و ماه مجلس شد

دیوان حافظ – زان یار دل‌نوازم شکری است با شکایت

دیوان حافظ – پیش از اینت بیش از این اندیشه عشاق بود

دیوان حافظ – چو بشنوی سخن اهل دل، مگو که خطاست

دیوان حافظ – دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت

دیوان حافظ – ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت

دیوان حافظ – عکس روی تو چو در آینه جام افتاد

دیوان حافظ –  سحرم دولت بیدار به بالین آمد

دیوان حافظ – کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد

دیوان حافظ – صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست

دیوان حافظ – لعل سیراب به‌خون‌تشنه‌ لب یار من است

دیوان حافظ – روزگاریست که سودای بتان دین من است

دیوان حافظ – بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه‌بان دارد

دیوان حافظ – خم زلف تو دام کفر و دین است

دیوان حافظ – ای فروغ ماه حسن‌، از روی رخشان شما

دیوان حافظ – می‌دمد صبح و کله بست سحاب

دیوان حافظ – ساقی به نور باده برافروز جام ما

دیوان حافظ – ساقی ار باده از این دست به جام اندازد

دیوان حافظ – آن کس که به دست جام دارد

دیوان حافظ – دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند

دیوان حافظ – ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی‌ست

دیوان حافظ – خوشتر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست

دیوان حافظ – شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد

دیوان حافظ – نه هر که چهره برافروخت دلبری داند

دیوان حافظ – ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت

دیوان حافظ – مردم دیده ما جز به رخت ناظر نیست

دیوان حافظ – دمی با غم به سر بردن جهان یک سر نمی‌ارزد

دیوان حافظ – مدامم مست می‌دارد نسیم جعد گیسویت

دیوان حافظ – منم که گوشه میخانه خانقاه من است

دیوان حافظ – شاهدان گر دلبری زین سان کنند

دیوان حافظ – خواب آن نرگس فتان تو بی چیزی نیست

دیوان حافظ – اگر آن ترک شیرازی به‌‌ دست‌ آرد دل ما را

دیوان حافظ – کنون که می‌دمد از بوستان نسیم بهشت

دیوان حافظ – بیا که قصر امل سخت سست‌بنیادست

دیوان حافظ –  هر که را با خط سبزت سر سودا باشد

دیوان حافظ – رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند

دیوان حافظ – دی پیر می‌فروش که ذکرش به خیر باد

دیوان حافظ – گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب

دیوان حافظ – دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست

دیوان حافظ – دل من در هوای روی فرخ

دیوان حافظ – کسی که حسن و خط دوست در نظر دارد

دیوان حافظ – آن سیه‌چرده که شیرینی عالم با اوست

دیوان حافظ – حسن تو همیشه در فزون باد

دیوان حافظ – طایر دولت اگر باز گذاری بکند

دیوان حافظ – چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد