دیوان حافظ – روضه خلد برین خلوت درویشان است

دیوان حافظ – خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است

دیوان حافظ – حال دل با تو گفتنم، هوس است

دیوان حافظ – دل از من برد و روی از من نهان کرد

دیوان حافظ – روز وصل دوستداران یاد باد

دیوان حافظ – گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد

دیوان حافظ – روی تو کس ندید و هزارت رقیب هست

دیوان حافظ – به ملازمان سلطان، که رساند این دعا را

دیوان حافظ – خم زلف تو دام کفر و دین است

دیوان حافظ – شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند

دیوان حافظ – عشق تو نهال حیرت آمد

دیوان حافظ – صحن بستان ذوق بخش و صحبت یاران خوش است

دیوان حافظ – دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد

دیوان حافظ – دی پیر می‌فروش که ذکرش به خیر باد

دیوان حافظ – مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد

دیوان حافظ – کسی که حسن و خط دوست در نظر دارد

دیوان حافظ – روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست

دیوان حافظ – دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد

دیوان حافظ – درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد

دیوان حافظ – اگر آن ترک شیرازی به‌‌ دست‌ آرد دل ما را

دیوان حافظ – گفتم کی ام دهان و لبت کامران کنند

دیوان حافظ – ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت

دیوان حافظ – یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود

دیوان حافظ – آن کس که به دست جام دارد

دیوان حافظ – مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست

دیوان حافظ – آن که از سنبل او غالیه تابی دارد

دیوان حافظ – آن پیک نامور که رسید از دیار دوست

دیوان حافظ – شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد

دیوان حافظ – تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد

دیوان حافظ – همای اوج سعادت به دام ما افتد

دیوان حافظ – تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست

دیوان حافظ – خوشتر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست

دیوان حافظ – زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست

دیوان حافظ – جز آستان توام در جهان پناهی نیست

دیوان حافظ – به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست

دیوان حافظ – خواب آن نرگس فتان تو بی چیزی نیست

دیوان حافظ – دوش از جناب آصف پیک بشارت آمد

دیوان حافظ – گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب

دیوان حافظ – بنال بلبل اگر با منت سر یاریست

دیوان حافظ – نه هر که چهره برافروخت دلبری داند

دیوان حافظ –  هر که را با خط سبزت سر سودا باشد

دیوان حافظ – بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد

دیوان حافظ – ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت

دیوان حافظ – کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند

دیوان حافظ – جمالت آفتاب هر نظر باد

دیوان حافظ – رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد

دیوان حافظ – زلفت هزار دل به یکی تاره مو ببست

دیوان حافظ – المنة لله که در میکده باز است

دیوان حافظ – کنون که بر کف گل جام باده صاف است

دیوان حافظ – واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند