دیوان حافظ – گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب

دیوان حافظ – ساقی ار باده از این دست به جام اندازد

دیوان حافظ – دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد

دیوان حافظ – اگر روم ز پی‌اش فتنه‌ها برانگیزد

دیوان حافظ – آن که رخسار تو را رنگ گل و نسرین داد

دیوان حافظ – عکس روی تو چو در آینه جام افتاد

دیوان حافظ – بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد

دیوان حافظ – حاصل کارگه کون و مکان این همه نیست

دیوان حافظ – هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد

دیوان حافظ – پیرانه سرم عشق جوانی به سر افتاد

دیوان حافظ – بعد از این دست من و دامن آن سرو بلند

دیوان حافظ – یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد

دیوان حافظ – روی تو کس ندید و هزارت رقیب هست

دیوان حافظ – به کوی میکده هر سالکی که ره دانست

دیوان حافظ – خواب آن نرگس فتان تو بی چیزی نیست

دیوان حافظ – ساقی به نور باده برافروز جام ما

دیوان حافظ – اگر چه باده فرح بخش و باد گل‌بیز است

دیوان حافظ – خم زلف تو دام کفر و دین است

دیوان حافظ – روزگاریست که سودای بتان دین من است

دیوان حافظ – کس نیست که افتاده آن زلف دوتا نیست

دیوان حافظ – به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست

دیوان حافظ – سال‌ها دفتر ما در گرو صهبا بود

دیوان حافظ – همای اوج سعادت به دام ما افتد

دیوان حافظ – ای فروغ ماه حسن‌، از روی رخشان شما

دیوان حافظ – حسن تو همیشه در فزون باد

دیوان حافظ –  دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند

دیوان حافظ – به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد

دیوان حافظ – شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد

دیوان حافظ – صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت

دیوان حافظ – بیا که قصر امل سخت سست‌بنیادست

دیوان حافظ – دوش آگهی ز یار سفر کرده داد باد

دیوان حافظ – سرو چمان من چرا میل چمن نمی‌کند

دیوان حافظ – رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد

دیوان حافظ – ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت

دیوان حافظ – بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد

دیوان حافظ – ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است

دیوان حافظ – مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد

دیوان حافظ – ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی‌ست

دیوان حافظ – ساقی بیار باده که ماه صیام رفت

دیوان حافظ – جز آستان توام در جهان پناهی نیست

دیوان حافظ – واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند

دیوان حافظ – بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه‌بان دارد

دیوان حافظ – راهی‌ست راه عشق که هیچش کناره نیست

دیوان حافظ – دلم جز مهر مه‌رویان طریقی بر نمی‌گیرد

دیوان حافظ – یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود

دیوان حافظ – خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد

دیوان حافظ – کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد

دیوان حافظ – صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد

دیوان حافظ – خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است

دیوان حافظ – روز وصل دوستداران یاد باد