دیوان حافظ – جز آستان توام در جهان پناهی نیست

دیوان حافظ – نفس باد صبا مشک‌فشان خواهد شد

دیوان حافظ – می‌دمد صبح و کله بست سحاب

دیوان حافظ – سال‌ها دفتر ما در گرو صهبا بود

دیوان حافظ – چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد

دیوان حافظ – یا رب سببی ساز که یارم به سلامت

دیوان حافظ – یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد

دیوان حافظ – دی پیر می‌فروش که ذکرش به خیر باد

دیوان حافظ – در دیر مغان آمد، یارم قدحی در دست

دیوان حافظ – دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند

دیوان حافظ – روی تو کس ندید و هزارت رقیب هست

دیوان حافظ –  در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد

دیوان حافظ – دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت

دیوان حافظ – درد ما را نیست درمان الغیاث

دیوان حافظ – مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد

دیوان حافظ – خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود

دیوان حافظ – صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست

دیوان حافظ – خواب آن نرگس فتان تو بی چیزی نیست

دیوان حافظ – دیر است که دل‌دار پیامی نفرستاد

دیوان حافظ – شراب و عیش نهان چیست کار بی‌بنیاد

دیوان حافظ – خوشتر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست

دیوان حافظ –  نقدها را بود آیا که عیاری گیرند

دیوان حافظ – هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد

دیوان حافظ – چو بشنوی سخن اهل دل، مگو که خطاست

دیوان حافظ – المنة لله که در میکده باز است

دیوان حافظ – شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد

دیوان حافظ – اگر به مذهب تو خون عاشق است مباح

دیوان حافظ – صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد

دیوان حافظ – دل می‌رود ز دستم صاحب‌دلان خدا را

دیوان حافظ –  هر که را با خط سبزت سر سودا باشد

دیوان حافظ – زاهد خلوت‌نشین دوش به میخانه شد

دیوان حافظ – زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست

دیوان حافظ – ساقیا آمدن عید، مبارک بادت

دیوان حافظ – راهی‌ست راه عشق که هیچش کناره نیست

دیوان حافظ – حسن تو همیشه در فزون باد

دیوان حافظ – خدا چو صورت ابروی دلگشای تو بست

دیوان حافظ – حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت

دیوان حافظ – یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود

دیوان حافظ – حال دل با تو گفتنم، هوس است

دیوان حافظ – ستاره‌ای بدرخشید و ماه مجلس شد

دیوان حافظ – ای شاهد قدسی، که کشد بند نقابت

دیوان حافظ – بعد از این دست من و دامن آن سرو بلند

دیوان حافظ – به ملازمان سلطان، که رساند این دعا را

دیوان حافظ – راهی بزن که آهی بر ساز آن توان زد

دیوان حافظ – دل سراپرده محبت اوست

دیوان حافظ – یا رب این شمع دل‌افروز ز کاشانه کیست

دیوان حافظ – نقد صوفی نه همه صافی بی‌غش باشد

دیوان حافظ – دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد

دیوان حافظ – زلفت هزار دل به یکی تاره مو ببست

دیوان حافظ – خیال روی تو در هر طریق همره ماست