دیوان حافظ – قتل این خسته به شمشیر تو تقدیر نبود

دیوان حافظ – عکس روی تو چو در آینه جام افتاد

دیوان حافظ – نه هر که چهره برافروخت دلبری داند

دیوان حافظ –  در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد

دیوان حافظ – زان یار دل‌نوازم شکری است با شکایت

دیوان حافظ – خم زلف تو دام کفر و دین است

دیوان حافظ – یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود

دیوان حافظ – رونق عهد شباب است دگر بستان را

دیوان حافظ – زلف‌آشفته و خوی‌کرده و خندان‌لب و مست

دیوان حافظ – نقد صوفی نه همه صافی بی‌غش باشد

دیوان حافظ – گفتم کی ام دهان و لبت کامران کنند

دیوان حافظ – اگر چه عرض هنر پیش یار بی‌ادبیست

دیوان حافظ – آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند

دیوان حافظ – بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه‌بان دارد

دیوان حافظ – نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد

دیوان حافظ – چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد

دیوان حافظ – دلم جز مهر مه‌رویان طریقی بر نمی‌گیرد

دیوان حافظ – چو بشنوی سخن اهل دل، مگو که خطاست

دیوان حافظ – روضه خلد برین خلوت درویشان است

دیوان حافظ – برو به کار خود ای واعظ این چه فریادست

دیوان حافظ –  گر می‌فروش حاجت رندان روا کند

دیوان حافظ – بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد

دیوان حافظ – دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود

دیوان حافظ – در این زمانه رفیقی که خالی از خلل است

دیوان حافظ – ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت

دیوان حافظ – اگر آن ترک شیرازی به‌‌ دست‌ آرد دل ما را

دیوان حافظ – حاصل کارگه کون و مکان این همه نیست

دیوان حافظ – غلام نرگس مست تو تاجدارانند

دیوان حافظ – ما را ز خیال تو چه پروای شراب است

دیوان حافظ – اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد

دیوان حافظ – ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است

دیوان حافظ – به کوی میکده هر سالکی که ره دانست

دیوان حافظ – واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند

دیوان حافظ – بعد از این دست من و دامن آن سرو بلند

دیوان حافظ – خواب آن نرگس فتان تو بی چیزی نیست

دیوان حافظ – مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست

دیوان حافظ – من و انکار شراب این چه حکایت باشد

دیوان حافظ – روز هجران و شب فرقت یار آخر شد

دیوان حافظ – بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد

دیوان حافظ – المنة لله که در میکده باز است

دیوان حافظ – تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود

دیوان حافظ – روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست

دیوان حافظ – یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد

دیوان حافظ – سینه از آتش دل، در غم جانانه بسوخت

دیوان حافظ – مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست

دیوان حافظ – آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است

دیوان حافظ – در دیر مغان آمد، یارم قدحی در دست

دیوان حافظ – تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج

دیوان حافظ – یا رب سببی ساز که یارم به سلامت

دیوان حافظ – مردم دیده ما جز به رخت ناظر نیست