دیوان حافظ – دل از من برد و روی از من نهان کرد

دیوان حافظ – صبا وقت سحر بویی ز زلف یار می‌آورد

دیوان حافظ – دانی که چنگ و عود چه تقریر می‌کنند

دیوان حافظ – به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد

دیوان حافظ – در دیر مغان آمد، یارم قدحی در دست

دیوان حافظ – اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد

دیوان حافظ – راهی‌ست راه عشق که هیچش کناره نیست

دیوان حافظ – چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت

دیوان حافظ – بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد

دیوان حافظ – دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت

دیوان حافظ –  نقدها را بود آیا که عیاری گیرند

دیوان حافظ – رونق عهد شباب است دگر بستان را

دیوان حافظ – آن کس که به دست جام دارد

دیوان حافظ – زلف‌آشفته و خوی‌کرده و خندان‌لب و مست

دیوان حافظ – دوستان دختر رز توبه ز مستوری کرد

دیوان حافظ – بیا که قصر امل سخت سست‌بنیادست

دیوان حافظ – شنیده‌ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت

دیوان حافظ – تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج

دیوان حافظ – دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند

دیوان حافظ – اگر به مذهب تو خون عاشق است مباح

دیوان حافظ –  در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد

دیوان حافظ – چو بشنوی سخن اهل دل، مگو که خطاست

دیوان حافظ – ساقیا برخیز و درده جام را

دیوان حافظ – می‌دمد صبح و کله بست سحاب

دیوان حافظ – یا رب این شمع دل‌افروز ز کاشانه کیست

دیوان حافظ – شاهدان گر دلبری زین سان کنند

دیوان حافظ – المنة لله که در میکده باز است

دیوان حافظ –  دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند

دیوان حافظ – بود آیا که در میکده‌ها بگشایند

دیوان حافظ – گفتم کی ام دهان و لبت کامران کنند

دیوان حافظ – آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند

دیوان حافظ – حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت

دیوان حافظ – کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد

دیوان حافظ – صوفی نهاد دام و سر حقه باز کرد

دیوان حافظ – من و انکار شراب این چه حکایت باشد

دیوان حافظ – ساقیا آمدن عید، مبارک بادت

دیوان حافظ –  ای پسته تو خنده زده بر حدیث قند

دیوان حافظ – زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست

دیوان حافظ – دل سراپرده محبت اوست

دیوان حافظ – صحن بستان ذوق بخش و صحبت یاران خوش است

دیوان حافظ – مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست

دیوان حافظ – دل من در هوای روی فرخ

دیوان حافظ – طایر دولت اگر باز گذاری بکند

دیوان حافظ – حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند

دیوان حافظ – سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد

دیوان حافظ – مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند

دیوان حافظ – دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست

دیوان حافظ – صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست

دیوان حافظ – اگر آن ترک شیرازی به‌‌ دست‌ آرد دل ما را

دیوان حافظ – میر من خوش می‌روی کاندر سر و پا میرمت