دیوان حافظ – الا یا ایها الساقی ادرکأسا و ناولها

دیوان حافظ – پیش از اینت بیش از این اندیشه عشاق بود

دیوان حافظ – دوستان دختر رز توبه ز مستوری کرد

دیوان حافظ – نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد

دیوان حافظ – زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست

دیوان حافظ –  در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد

دیوان حافظ – به آب روشن می عارفی طهارت کرد

دیوان حافظ – روزگاریست که سودای بتان دین من است

دیوان حافظ – طایر دولت اگر باز گذاری بکند

دیوان حافظ – چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت

دیوان حافظ – باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است

دیوان حافظ – هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد

دیوان حافظ – بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشت

دیوان حافظ – دلا بسوز که سوز تو کارها بکند

دیوان حافظ – چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد

دیوان حافظ – دارم امید عاطفتی از جناب دوست

دیوان حافظ – بود آیا که در میکده‌ها بگشایند

دیوان حافظ – زاهد خلوت‌نشین دوش به میخانه شد

دیوان حافظ – شنیده‌ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت

دیوان حافظ – شراب و عیش نهان چیست کار بی‌بنیاد

دیوان حافظ –  نقدها را بود آیا که عیاری گیرند

دیوان حافظ – شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد

دیوان حافظ – صبا وقت سحر بویی ز زلف یار می‌آورد

دیوان حافظ – حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند

دیوان حافظ – سرو چمان من چرا میل چمن نمی‌کند

دیوان حافظ – نسیم باد صبا دوشم آگهی آورد

دیوان حافظ – دل می‌رود ز دستم صاحب‌دلان خدا را

دیوان حافظ – مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد

دیوان حافظ – بی مهر رخت روز مرا نور نماندست

دیوان حافظ – گل بی‌رخ یار خوش نباشد

دیوان حافظ – من و انکار شراب این چه حکایت باشد

دیوان حافظ – سینه از آتش دل، در غم جانانه بسوخت

دیوان حافظ – ساقی ار باده از این دست به جام اندازد

دیوان حافظ – تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج

دیوان حافظ – دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد

دیوان حافظ – روزه یک سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاست

دیوان حافظ – روضه خلد برین خلوت درویشان است

دیوان حافظ – راهی‌ست راه عشق که هیچش کناره نیست

دیوان حافظ – مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد

دیوان حافظ – یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود

دیوان حافظ – ای فروغ ماه حسن‌، از روی رخشان شما

دیوان حافظ – بیا که قصر امل سخت سست‌بنیادست

دیوان حافظ – خیال روی تو در هر طریق همره ماست

دیوان حافظ – در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد

دیوان حافظ – آن پیک نامور که رسید از دیار دوست

دیوان حافظ – ستاره‌ای بدرخشید و ماه مجلس شد

دیوان حافظ – آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند

دیوان حافظ – مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست

دیوان حافظ – جز آستان توام در جهان پناهی نیست

دیوان حافظ – به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد