دیوان حافظ – زلفت هزار دل به یکی تاره مو ببست

دیوان حافظ – گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب

دیوان حافظ – دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود

دیوان حافظ – کنون که بر کف گل جام باده صاف است

دیوان حافظ – در نظربازی ما بی‌خبران حیرانند

دیوان حافظ – دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند

دیوان حافظ – در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد

دیوان حافظ – دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد

دیوان حافظ – زان یار دل‌نوازم شکری است با شکایت

دیوان حافظ – یا رب این شمع دل‌افروز ز کاشانه کیست

دیوان حافظ – دلی که غیب نمای است و جام جم دارد

دیوان حافظ – گفتم کی ام دهان و لبت کامران کنند

دیوان حافظ – کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند

دیوان حافظ – دی پیر می‌فروش که ذکرش به خیر باد

دیوان حافظ – تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست

دیوان حافظ – صبا وقت سحر بویی ز زلف یار می‌آورد

دیوان حافظ – برو به کار خود ای واعظ این چه فریادست

دیوان حافظ – عشق تو نهال حیرت آمد

دیوان حافظ – خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد

دیوان حافظ – نقد صوفی نه همه صافی بی‌غش باشد

دیوان حافظ – یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود

دیوان حافظ – صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت

دیوان حافظ – مدامم مست می‌دارد نسیم جعد گیسویت

دیوان حافظ – ساقی به نور باده برافروز جام ما

دیوان حافظ – بیا که قصر امل سخت سست‌بنیادست

دیوان حافظ – مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند

دیوان حافظ – شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت

دیوان حافظ – سرو چمان من چرا میل چمن نمی‌کند

دیوان حافظ – مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست

دیوان حافظ – عکس روی تو چو در آینه جام افتاد

دیوان حافظ – خم زلف تو دام کفر و دین است

دیوان حافظ – گل بی‌رخ یار خوش نباشد

دیوان حافظ – ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت

دیوان حافظ – دلم جز مهر مه‌رویان طریقی بر نمی‌گیرد

دیوان حافظ – اگر به مذهب تو خون عاشق است مباح

دیوان حافظ – دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت

دیوان حافظ – صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد

دیوان حافظ – کسی که حسن و خط دوست در نظر دارد

دیوان حافظ – یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد

دیوان حافظ – روشنی طلعت تو ماه ندارد

دیوان حافظ – حال دل با تو گفتنم، هوس است

دیوان حافظ – من و انکار شراب این چه حکایت باشد

دیوان حافظ – دوش از جناب آصف پیک بشارت آمد

دیوان حافظ – آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت

دیوان حافظ – تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود

دیوان حافظ – می‌دمد صبح و کله بست سحاب

دیوان حافظ – صوفی از پرتو می راز نهانی دانست

دیوان حافظ – سحر بلبل حکایت با صبا کرد

دیوان حافظ – شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست

دیوان حافظ – سحر چون خسرو خاور علم بر کوهساران زد