دیوان حافظ – راهی‌ست راه عشق که هیچش کناره نیست

دیوان حافظ – گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب

دیوان حافظ – ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی‌ست

دیوان حافظ – اگر چه عرض هنر پیش یار بی‌ادبیست

دیوان حافظ – روزگاریست که سودای بتان دین من است

دیوان حافظ – میر من خوش می‌روی کاندر سر و پا میرمت

دیوان حافظ – رواق منظر چشم من آشیانه توست

دیوان حافظ – دلا بسوز که سوز تو کارها بکند

دیوان حافظ – دل از من برد و روی از من نهان کرد

دیوان حافظ – ساقی به نور باده برافروز جام ما

دیوان حافظ – نقد صوفی نه همه صافی بی‌غش باشد

دیوان حافظ – گل بی‌رخ یار خوش نباشد

دیوان حافظ – صلاح کار کجا و من خراب کجا

دیوان حافظ – خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد

دیوان حافظ – مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد

دیوان حافظ – لعل سیراب به‌خون‌تشنه‌ لب یار من است

دیوان حافظ – روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست

دیوان حافظ – الا یا ایها الساقی ادرکأسا و ناولها

دیوان حافظ – غلام نرگس مست تو تاجدارانند

دیوان حافظ – تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج

دیوان حافظ – یا رب این شمع دل‌افروز ز کاشانه کیست

دیوان حافظ – هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد

دیوان حافظ – آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند

دیوان حافظ – ستاره‌ای بدرخشید و ماه مجلس شد

دیوان حافظ – اگر آن ترک شیرازی به‌‌ دست‌ آرد دل ما را

دیوان حافظ – سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد

دیوان حافظ – پیش از اینت بیش از این اندیشه عشاق بود

دیوان حافظ – همای اوج سعادت به دام ما افتد

دیوان حافظ –  سحرم دولت بیدار به بالین آمد

دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

دیوان حافظ – به سر جام جم آنگه نظر توانی کرد

دیوان حافظ – دوستان دختر رز توبه ز مستوری کرد

دیوان حافظ – مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد

دیوان حافظ – آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است

دیوان حافظ – بنال بلبل اگر با منت سر یاریست

دیوان حافظ – صوفی از پرتو می راز نهانی دانست

دیوان حافظ –  گر می‌فروش حاجت رندان روا کند

دیوان حافظ – دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد

دیوان حافظ – کسی که حسن و خط دوست در نظر دارد

دیوان حافظ – شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت

دیوان حافظ – روزه یک سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاست

دیوان حافظ – مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست

دیوان حافظ – شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند

دیوان حافظ – دانی که چنگ و عود چه تقریر می‌کنند

دیوان حافظ – بیا که قصر امل سخت سست‌بنیادست

دیوان حافظ – خوشتر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست

دیوان حافظ – دمی با غم به سر بردن جهان یک سر نمی‌ارزد

دیوان حافظ – ساقیا آمدن عید، مبارک بادت

دیوان حافظ – مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد

دیوان حافظ – تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود