دیوان حافظ – مدامم مست می‌دارد نسیم جعد گیسویت

دیوان حافظ – دمی با غم به سر بردن جهان یک سر نمی‌ارزد

دیوان حافظ – به آب روشن می عارفی طهارت کرد

دیوان حافظ – ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی‌ست

دیوان حافظ – سرو چمان من چرا میل چمن نمی‌کند

دیوان حافظ – آن سیه‌چرده که شیرینی عالم با اوست

دیوان حافظ – گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت رفت

دیوان حافظ – خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است

دیوان حافظ – گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب

دیوان حافظ – به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد

دیوان حافظ – عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه‌سرشت

دیوان حافظ – بعد از این دست من و دامن آن سرو بلند

دیوان حافظ – لعل سیراب به‌خون‌تشنه‌ لب یار من است

دیوان حافظ – من و انکار شراب این چه حکایت باشد

دیوان حافظ – روز وصل دوستداران یاد باد

دیوان حافظ – درد ما را نیست درمان الغیاث

دیوان حافظ – بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد

دیوان حافظ – دارم امید عاطفتی از جناب دوست

دیوان حافظ – پیش از اینت بیش از این اندیشه عشاق بود

دیوان حافظ – به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست

دیوان حافظ – گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد

دیوان حافظ – نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد

دیوان حافظ – شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست

دیوان حافظ – روزگاریست که سودای بتان دین من است

دیوان حافظ – روز هجران و شب فرقت یار آخر شد

دیوان حافظ – دل سراپرده محبت اوست

دیوان حافظ – میر من خوش می‌روی کاندر سر و پا میرمت

دیوان حافظ – بود آیا که در میکده‌ها بگشایند

دیوان حافظ – جز آستان توام در جهان پناهی نیست

دیوان حافظ – دل من در هوای روی فرخ

دیوان حافظ – جمالت آفتاب هر نظر باد

دیوان حافظ – الا یا ایها الساقی ادرکأسا و ناولها

دیوان حافظ – چو بشنوی سخن اهل دل، مگو که خطاست

دیوان حافظ – ساقی بیار باده که ماه صیام رفت

دیوان حافظ – به سر جام جم آنگه نظر توانی کرد

دیوان حافظ – صلاح کار کجا و من خراب کجا

دیوان حافظ – عکس روی تو چو در آینه جام افتاد

دیوان حافظ – رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند

دیوان حافظ – حال دل با تو گفتنم، هوس است

دیوان حافظ – سحر چون خسرو خاور علم بر کوهساران زد

دیوان حافظ – دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد

دیوان حافظ – ساقیا برخیز و درده جام را

دیوان حافظ – رونق عهد شباب است دگر بستان را

دیوان حافظ – سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد

دیوان حافظ – دانی که چنگ و عود چه تقریر می‌کنند

دیوان حافظ – کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد

دیوان حافظ –  در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد

دیوان حافظ – تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد

دیوان حافظ – راهی بزن که آهی بر ساز آن توان زد

دیوان حافظ – ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت