دیوان حافظ – شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست

دیوان حافظ – عشق تو نهال حیرت آمد

دیوان حافظ – چه مستی است ندانم که رو به ما آورد

دیوان حافظ – پیش از اینت بیش از این اندیشه عشاق بود

دیوان حافظ – حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند

دیوان حافظ – جز آستان توام در جهان پناهی نیست

دیوان حافظ – ما را ز خیال تو چه پروای شراب است

دیوان حافظ – منم که گوشه میخانه خانقاه من است

دیوان حافظ – بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد

دیوان حافظ – زلف‌آشفته و خوی‌کرده و خندان‌لب و مست

دیوان حافظ –  هر که را با خط سبزت سر سودا باشد

دیوان حافظ – بنال بلبل اگر با منت سر یاریست

دیوان حافظ – کنون که بر کف گل جام باده صاف است

دیوان حافظ – اگر آن ترک شیرازی به‌‌ دست‌ آرد دل ما را

دیوان حافظ –  نقدها را بود آیا که عیاری گیرند

دیوان حافظ – اگر به مذهب تو خون عاشق است مباح

دیوان حافظ – غلام نرگس مست تو تاجدارانند

دیوان حافظ – کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند

دیوان حافظ – دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد

دیوان حافظ – جان بی‌جمال جانان میل جهان ندارد

دیوان حافظ – سحر بلبل حکایت با صبا کرد

دیوان حافظ – راهی‌ست راه عشق که هیچش کناره نیست

دیوان حافظ –  گر می‌فروش حاجت رندان روا کند

دیوان حافظ – کسی که حسن و خط دوست در نظر دارد

دیوان حافظ – ساقیا آمدن عید، مبارک بادت

دیوان حافظ – ساقی بیار باده که ماه صیام رفت

دیوان حافظ –  سحرم دولت بیدار به بالین آمد

دیوان حافظ – دانی که چنگ و عود چه تقریر می‌کنند

دیوان حافظ – زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست

دیوان حافظ – سرو چمان من چرا میل چمن نمی‌کند

دیوان حافظ – بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد

دیوان حافظ – گفتم کی ام دهان و لبت کامران کنند

دیوان حافظ – لعل سیراب به‌خون‌تشنه‌ لب یار من است

دیوان حافظ –  صبا به تهنیت پیر می‌فروش آمد

دیوان حافظ – دل می‌رود ز دستم صاحب‌دلان خدا را

دیوان حافظ – به سر جام جم آنگه نظر توانی کرد

دیوان حافظ – به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است

دیوان حافظ – به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست

دیوان حافظ – خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت

دیوان حافظ – شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند

دیوان حافظ – به ملازمان سلطان، که رساند این دعا را

دیوان حافظ – دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد

دیوان حافظ – باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است

دیوان حافظ – صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست

دیوان حافظ – سر ارادت ما و آستان حضرت دوست

دیوان حافظ – یاد باد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد

دیوان حافظ – من و انکار شراب این چه حکایت باشد

دیوان حافظ – قتل این خسته به شمشیر تو تقدیر نبود

دیوان حافظ – مردم دیده ما جز به رخت ناظر نیست

دیوان حافظ – دل از من برد و روی از من نهان کرد