دیوان حافظ – سال‌ها دفتر ما در گرو صهبا بود

دیوان حافظ – دلم جز مهر مه‌رویان طریقی بر نمی‌گیرد

دیوان حافظ – سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد

دیوان حافظ – نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد

دیوان حافظ – حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت

دیوان حافظ – دل سراپرده محبت اوست

دیوان حافظ – دل از من برد و روی از من نهان کرد

دیوان حافظ – هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد

دیوان حافظ – شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت

دیوان حافظ – یاد باد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد

دیوان حافظ – اگر چه باده فرح بخش و باد گل‌بیز است

دیوان حافظ – زان یار دل‌نوازم شکری است با شکایت

دیوان حافظ – نسیم باد صبا دوشم آگهی آورد

دیوان حافظ – کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند

دیوان حافظ – اگر به مذهب تو خون عاشق است مباح

دیوان حافظ – گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب

دیوان حافظ – صوفی از پرتو می راز نهانی دانست

دیوان حافظ – خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد

دیوان حافظ – باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است

دیوان حافظ – یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود

دیوان حافظ – دوش از جناب آصف پیک بشارت آمد

دیوان حافظ – لعل سیراب به‌خون‌تشنه‌ لب یار من است

دیوان حافظ – صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست

دیوان حافظ – خواب آن نرگس فتان تو بی چیزی نیست

دیوان حافظ – رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد

دیوان حافظ – عشق تو نهال حیرت آمد

دیوان حافظ – هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد

دیوان حافظ – طایر دولت اگر باز گذاری بکند

دیوان حافظ – زاهد خلوت‌نشین دوش به میخانه شد

دیوان حافظ – به سر جام جم آنگه نظر توانی کرد

دیوان حافظ – دلی که غیب نمای است و جام جم دارد

دیوان حافظ – صحن بستان ذوق بخش و صحبت یاران خوش است

دیوان حافظ – اگر چه عرض هنر پیش یار بی‌ادبیست

دیوان حافظ – کنون که می‌دمد از بوستان نسیم بهشت

دیوان حافظ – آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است

دیوان حافظ – دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما

دیوان حافظ – جان بی‌جمال جانان میل جهان ندارد

دیوان حافظ – ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی‌ست

دیوان حافظ – یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد

دیوان حافظ – مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند

دیوان حافظ – سر ارادت ما و آستان حضرت دوست

دیوان حافظ – بعد از این دست من و دامن آن سرو بلند

دیوان حافظ – دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند

دیوان حافظ – به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست

دیوان حافظ – ساقی به نور باده برافروز جام ما

دیوان حافظ – ساقی بیار باده که ماه صیام رفت

دیوان حافظ – رونق عهد شباب است دگر بستان را

دیوان حافظ – روزه یک سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاست

دیوان حافظ – تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد

دیوان حافظ – روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست