دیوان حافظ – هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد

دیوان حافظ – الا یا ایها الساقی ادرکأسا و ناولها

دیوان حافظ – ساقی بیار باده که ماه صیام رفت

دیوان حافظ – صوفی نهاد دام و سر حقه باز کرد

دیوان حافظ – نقد صوفی نه همه صافی بی‌غش باشد

دیوان حافظ – گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت رفت

دیوان حافظ – پیش از اینت بیش از این اندیشه عشاق بود

دیوان حافظ – همای اوج سعادت به دام ما افتد

دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

دیوان حافظ – بود آیا که در میکده‌ها بگشایند

دیوان حافظ – نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد

دیوان حافظ – سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد

دیوان حافظ – کنون که بر کف گل جام باده صاف است

دیوان حافظ –  هر که را با خط سبزت سر سودا باشد

دیوان حافظ – دوش از جناب آصف پیک بشارت آمد

دیوان حافظ – راهی‌ست راه عشق که هیچش کناره نیست

دیوان حافظ – المنة لله که در میکده باز است

دیوان حافظ – خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است

دیوان حافظ – چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت

دیوان حافظ – کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند

دیوان حافظ – درد ما را نیست درمان الغیاث

دیوان حافظ – دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما

دیوان حافظ – دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند

دیوان حافظ – بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد

دیوان حافظ – تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد

دیوان حافظ – صبا وقت سحر بویی ز زلف یار می‌آورد

دیوان حافظ – منم که گوشه میخانه خانقاه من است

دیوان حافظ – جان بی‌جمال جانان میل جهان ندارد

دیوان حافظ – گل در بر و می در کف و معشوق به کام است

دیوان حافظ –  هر که شد محرم دل در حرم یار بماند

دیوان حافظ – خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت

دیوان حافظ – ای شاهد قدسی، که کشد بند نقابت

دیوان حافظ – خوش است خلوت اگر یار یار من باشد

دیوان حافظ – یاد باد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد

دیوان حافظ – آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند

دیوان حافظ – زان یار دل‌نوازم شکری است با شکایت

دیوان حافظ – ای فروغ ماه حسن‌، از روی رخشان شما

دیوان حافظ – در دیر مغان آمد، یارم قدحی در دست

دیوان حافظ –  در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد

دیوان حافظ – مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست

دیوان حافظ – بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه‌بان دارد

دیوان حافظ – آن که رخسار تو را رنگ گل و نسرین داد

دیوان حافظ – مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست

دیوان حافظ – دل از من برد و روی از من نهان کرد

دیوان حافظ – گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب

دیوان حافظ – کسی که حسن و خط دوست در نظر دارد

دیوان حافظ – روی تو کس ندید و هزارت رقیب هست

دیوان حافظ – رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد

دیوان حافظ – صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد

دیوان حافظ – بنال بلبل اگر با منت سر یاریست