دیوان حافظ – گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت رفت

دیوان حافظ – دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند

دیوان حافظ – شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت

دیوان حافظ – صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت

دیوان حافظ – مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد

دیوان حافظ – آن سیه‌چرده که شیرینی عالم با اوست

دیوان حافظ – به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد

دیوان حافظ – رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد

دیوان حافظ – سینه از آتش دل، در غم جانانه بسوخت

دیوان حافظ – رونق عهد شباب است دگر بستان را

دیوان حافظ – خوش آمد گل وز آن خوش‌تر نباشد

دیوان حافظ – گل در بر و می در کف و معشوق به کام است

دیوان حافظ – یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد

دیوان حافظ – دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد

دیوان حافظ – صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد

دیوان حافظ – دلم جز مهر مه‌رویان طریقی بر نمی‌گیرد

دیوان حافظ – سال‌ها دفتر ما در گرو صهبا بود

دیوان حافظ – بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد

دیوان حافظ – صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست

دیوان حافظ – ما را ز خیال تو چه پروای شراب است

دیوان حافظ – دمی با غم به سر بردن جهان یک سر نمی‌ارزد

دیوان حافظ – اگر به مذهب تو خون عاشق است مباح

دیوان حافظ – شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد

دیوان حافظ – ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت

دیوان حافظ – ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است

دیوان حافظ – به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست

دیوان حافظ – دوستان دختر رز توبه ز مستوری کرد

دیوان حافظ – حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت

دیوان حافظ – زلفت هزار دل به یکی تاره مو ببست

دیوان حافظ – خدا چو صورت ابروی دلگشای تو بست

دیوان حافظ – سحر چون خسرو خاور علم بر کوهساران زد

دیوان حافظ – کنون که بر کف گل جام باده صاف است

دیوان حافظ – جمالت آفتاب هر نظر باد

دیوان حافظ – رواق منظر چشم من آشیانه توست

دیوان حافظ – یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود

دیوان حافظ – بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشت

دیوان حافظ – به کوی میکده هر سالکی که ره دانست

دیوان حافظ – گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد

دیوان حافظ – دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد

دیوان حافظ – جز آستان توام در جهان پناهی نیست

دیوان حافظ – هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد

دیوان حافظ – آن که از سنبل او غالیه تابی دارد

دیوان حافظ – رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند

دیوان حافظ – میر من خوش می‌روی کاندر سر و پا میرمت

دیوان حافظ –  صبا به تهنیت پیر می‌فروش آمد

دیوان حافظ – روز وصل دوستداران یاد باد

دیوان حافظ – لعل سیراب به‌خون‌تشنه‌ لب یار من است

دیوان حافظ – ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت

دیوان حافظ – راهی بزن که آهی بر ساز آن توان زد

دیوان حافظ – به آب روشن می عارفی طهارت کرد