دیوان حافظ – شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت

دیوان حافظ – دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد

دیوان حافظ – همای اوج سعادت به دام ما افتد

دیوان حافظ –  در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد

دیوان حافظ – غلام نرگس مست تو تاجدارانند

دیوان حافظ – به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست

دیوان حافظ – آن که رخسار تو را رنگ گل و نسرین داد

دیوان حافظ –  هر که را با خط سبزت سر سودا باشد

دیوان حافظ – مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست

دیوان حافظ – بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه‌بان دارد

دیوان حافظ – در نظربازی ما بی‌خبران حیرانند

دیوان حافظ – نه هر که چهره برافروخت دلبری داند

دیوان حافظ – رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند

دیوان حافظ – ساقی ار باده از این دست به جام اندازد

دیوان حافظ – دوش از جناب آصف پیک بشارت آمد

دیوان حافظ – جز آستان توام در جهان پناهی نیست

دیوان حافظ – سال‌ها دفتر ما در گرو صهبا بود

دیوان حافظ – صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد

دیوان حافظ – به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد

دیوان حافظ – خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت

دیوان حافظ – سر ارادت ما و آستان حضرت دوست

دیوان حافظ – روزگاریست که سودای بتان دین من است

دیوان حافظ – خوش آمد گل وز آن خوش‌تر نباشد

دیوان حافظ – ای شاهد قدسی، که کشد بند نقابت

دیوان حافظ – ستاره‌ای بدرخشید و ماه مجلس شد

دیوان حافظ – زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست

دیوان حافظ – سینه از آتش دل، در غم جانانه بسوخت

دیوان حافظ – صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را

دیوان حافظ – یاد باد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد

دیوان حافظ – خواب آن نرگس فتان تو بی چیزی نیست

دیوان حافظ – چه مستی است ندانم که رو به ما آورد

دیوان حافظ – روز وصل دوستداران یاد باد

دیوان حافظ – دل می‌رود ز دستم صاحب‌دلان خدا را

دیوان حافظ – بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد

دیوان حافظ – واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند

دیوان حافظ – گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب

دیوان حافظ – یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد

دیوان حافظ – خم زلف تو دام کفر و دین است

دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

دیوان حافظ – کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد

دیوان حافظ – اگر آن ترک شیرازی به‌‌ دست‌ آرد دل ما را

دیوان حافظ – آن که از سنبل او غالیه تابی دارد

دیوان حافظ – هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد

دیوان حافظ – ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت

دیوان حافظ – بی مهر رخت روز مرا نور نماندست

دیوان حافظ – منم که گوشه میخانه خانقاه من است

دیوان حافظ – بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد

دیوان حافظ – گل در بر و می در کف و معشوق به کام است

دیوان حافظ – طایر دولت اگر باز گذاری بکند

دیوان حافظ – یا رب سببی ساز که یارم به سلامت