دیوان حافظ – اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد

دیوان حافظ – تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد

دیوان حافظ – بود آیا که در میکده‌ها بگشایند

دیوان حافظ – نفس باد صبا مشک‌فشان خواهد شد

دیوان حافظ – شنیده‌ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت

دیوان حافظ – کنون که بر کف گل جام باده صاف است

دیوان حافظ – بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد

دیوان حافظ – حسن تو همیشه در فزون باد

دیوان حافظ – ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت

دیوان حافظ – عشق تو نهال حیرت آمد

دیوان حافظ – ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست

دیوان حافظ – قتل این خسته به شمشیر تو تقدیر نبود

دیوان حافظ – در نظربازی ما بی‌خبران حیرانند

دیوان حافظ – روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست

دیوان حافظ – واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند

دیوان حافظ – تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود

دیوان حافظ – روزگاریست که سودای بتان دین من است

دیوان حافظ – جز آستان توام در جهان پناهی نیست

دیوان حافظ – دل از من برد و روی از من نهان کرد

دیوان حافظ – صوفی بیا که آینه صافیست جام را

دیوان حافظ – به آب روشن می عارفی طهارت کرد

دیوان حافظ – شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند

دیوان حافظ – غلام نرگس مست تو تاجدارانند

دیوان حافظ – یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود

دیوان حافظ – دوش از جناب آصف پیک بشارت آمد

دیوان حافظ – صلاح کار کجا و من خراب کجا

دیوان حافظ – ساقی به نور باده برافروز جام ما

دیوان حافظ –  ای پسته تو خنده زده بر حدیث قند

دیوان حافظ – یاد باد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد

دیوان حافظ – ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است

دیوان حافظ – زلف‌آشفته و خوی‌کرده و خندان‌لب و مست

دیوان حافظ – بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشت

دیوان حافظ – خوش آمد گل وز آن خوش‌تر نباشد

دیوان حافظ – خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد

دیوان حافظ – سحر چون خسرو خاور علم بر کوهساران زد

دیوان حافظ – نه هر که چهره برافروخت دلبری داند

دیوان حافظ – می‌دمد صبح و کله بست سحاب

دیوان حافظ – یا رب این شمع دل‌افروز ز کاشانه کیست

دیوان حافظ – مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد

دیوان حافظ – کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد

دیوان حافظ – دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد

دیوان حافظ – به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد

دیوان حافظ – آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند

دیوان حافظ – خم زلف تو دام کفر و دین است

دیوان حافظ – صوفی از پرتو می راز نهانی دانست

دیوان حافظ – نسیم باد صبا دوشم آگهی آورد

دیوان حافظ – عکس روی تو چو در آینه جام افتاد

دیوان حافظ – جمالت آفتاب هر نظر باد

دیوان حافظ – ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی‌ست

دیوان حافظ – روشنی طلعت تو ماه ندارد