دیوان حافظ – رواق منظر چشم من آشیانه توست

دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

دیوان حافظ – ای شاهد قدسی، که کشد بند نقابت

دیوان حافظ – نه هر که چهره برافروخت دلبری داند

دیوان حافظ – دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت

دیوان حافظ – خواب آن نرگس فتان تو بی چیزی نیست

دیوان حافظ – روزه یک سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاست

دیوان حافظ – من و انکار شراب این چه حکایت باشد

دیوان حافظ – شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند

دیوان حافظ – قتل این خسته به شمشیر تو تقدیر نبود

دیوان حافظ – دل سراپرده محبت اوست

دیوان حافظ – به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است

دیوان حافظ – یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود

دیوان حافظ – مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست

دیوان حافظ – درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد

دیوان حافظ – مردم دیده ما جز به رخت ناظر نیست

دیوان حافظ – شاهدان گر دلبری زین سان کنند

دیوان حافظ – دوستان دختر رز توبه ز مستوری کرد

دیوان حافظ – برو به کار خود ای واعظ این چه فریادست

دیوان حافظ – صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست

دیوان حافظ – مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد

دیوان حافظ – مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست

دیوان حافظ – صوفی بیا که آینه صافیست جام را

دیوان حافظ – میر من خوش می‌روی کاندر سر و پا میرمت

دیوان حافظ – بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشت

دیوان حافظ – عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه‌سرشت

دیوان حافظ – حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت

دیوان حافظ – زلفت هزار دل به یکی تاره مو ببست

دیوان حافظ – حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند

دیوان حافظ –  نقدها را بود آیا که عیاری گیرند

دیوان حافظ – راهی بزن که آهی بر ساز آن توان زد

دیوان حافظ – شنیده‌ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت

دیوان حافظ – منم که گوشه میخانه خانقاه من است

دیوان حافظ – روزگاریست که سودای بتان دین من است

دیوان حافظ – دلم جز مهر مه‌رویان طریقی بر نمی‌گیرد

دیوان حافظ – چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت

دیوان حافظ – دوش آگهی ز یار سفر کرده داد باد

دیوان حافظ – سحر چون خسرو خاور علم بر کوهساران زد

دیوان حافظ – ساقیا برخیز و درده جام را

دیوان حافظ – خم زلف تو دام کفر و دین است

دیوان حافظ – اگر روم ز پی‌اش فتنه‌ها برانگیزد

دیوان حافظ – جز آستان توام در جهان پناهی نیست

دیوان حافظ – خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود

دیوان حافظ – جان بی‌جمال جانان میل جهان ندارد

دیوان حافظ – لعل سیراب به‌خون‌تشنه‌ لب یار من است

دیوان حافظ – یاد باد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد

دیوان حافظ – طایر دولت اگر باز گذاری بکند

دیوان حافظ – دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند

دیوان حافظ – دل من در هوای روی فرخ

دیوان حافظ – مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد