دیوان حافظ – روزگاریست که سودای بتان دین من است

دیوان حافظ – طایر دولت اگر باز گذاری بکند

دیوان حافظ – بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد

دیوان حافظ – بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشت

دیوان حافظ – خوش است خلوت اگر یار یار من باشد

دیوان حافظ – دوش از جناب آصف پیک بشارت آمد

دیوان حافظ – حال دل با تو گفتنم، هوس است

دیوان حافظ – آن پیک نامور که رسید از دیار دوست

دیوان حافظ – آن که از سنبل او غالیه تابی دارد

دیوان حافظ – حسن تو همیشه در فزون باد

دیوان حافظ – صوفی از پرتو می راز نهانی دانست

دیوان حافظ – روی تو کس ندید و هزارت رقیب هست

دیوان حافظ – حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت

دیوان حافظ – جمالت آفتاب هر نظر باد

دیوان حافظ – بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد

دیوان حافظ – چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد

دیوان حافظ – زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست

دیوان حافظ – قتل این خسته به شمشیر تو تقدیر نبود

دیوان حافظ – مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد

دیوان حافظ – تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد

دیوان حافظ – شراب و عیش نهان چیست کار بی‌بنیاد

دیوان حافظ – در دیر مغان آمد، یارم قدحی در دست

دیوان حافظ – صوفی نهاد دام و سر حقه باز کرد

دیوان حافظ – دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست

دیوان حافظ –  سحرم دولت بیدار به بالین آمد

دیوان حافظ – رونق عهد شباب است دگر بستان را

دیوان حافظ – زلف‌آشفته و خوی‌کرده و خندان‌لب و مست

دیوان حافظ – یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود

دیوان حافظ – سحر چون خسرو خاور علم بر کوهساران زد

دیوان حافظ – چو بشنوی سخن اهل دل، مگو که خطاست

دیوان حافظ – سمن‌بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند

دیوان حافظ – به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست

دیوان حافظ –  هر که شد محرم دل در حرم یار بماند

دیوان حافظ – به آب روشن می عارفی طهارت کرد

دیوان حافظ – کنون که می‌دمد از بوستان نسیم بهشت

دیوان حافظ – بعد از این دست من و دامن آن سرو بلند

دیوان حافظ – تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج

دیوان حافظ – دل می‌رود ز دستم صاحب‌دلان خدا را

دیوان حافظ – شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست

دیوان حافظ – زان یار دل‌نوازم شکری است با شکایت

دیوان حافظ – دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد

دیوان حافظ – بیا که قصر امل سخت سست‌بنیادست

دیوان حافظ – سحر بلبل حکایت با صبا کرد

دیوان حافظ – دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند

دیوان حافظ – اگر آن ترک شیرازی به‌‌ دست‌ آرد دل ما را

دیوان حافظ – غلام نرگس مست تو تاجدارانند

دیوان حافظ – دمی با غم به سر بردن جهان یک سر نمی‌ارزد

دیوان حافظ – به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد

دیوان حافظ – درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد

دیوان حافظ – مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست