دیوان حافظ – هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد

دیوان حافظ – کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد

دیوان حافظ – ساقی ار باده از این دست به جام اندازد

دیوان حافظ – تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست

دیوان حافظ – خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود

دیوان حافظ – دل از من برد و روی از من نهان کرد

دیوان حافظ – راهی بزن که آهی بر ساز آن توان زد

دیوان حافظ –  هر که شد محرم دل در حرم یار بماند

دیوان حافظ – دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد

دیوان حافظ – آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است

دیوان حافظ – چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد

دیوان حافظ – زاهد خلوت‌نشین دوش به میخانه شد

دیوان حافظ – مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست

دیوان حافظ – قتل این خسته به شمشیر تو تقدیر نبود

دیوان حافظ – گل بی‌رخ یار خوش نباشد

دیوان حافظ – زلفت هزار دل به یکی تاره مو ببست

دیوان حافظ – صحن بستان ذوق بخش و صحبت یاران خوش است

دیوان حافظ – یا رب سببی ساز که یارم به سلامت

دیوان حافظ – دلم جز مهر مه‌رویان طریقی بر نمی‌گیرد

دیوان حافظ – غلام نرگس مست تو تاجدارانند

دیوان حافظ – رونق عهد شباب است دگر بستان را

دیوان حافظ – اگر چه عرض هنر پیش یار بی‌ادبیست

دیوان حافظ – دوستان دختر رز توبه ز مستوری کرد

دیوان حافظ – به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است

دیوان حافظ – یا رب این شمع دل‌افروز ز کاشانه کیست

دیوان حافظ – دل من در هوای روی فرخ

دیوان حافظ – ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست

دیوان حافظ – روزه یک سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاست

دیوان حافظ – دل می‌رود ز دستم صاحب‌دلان خدا را

دیوان حافظ – روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست

دیوان حافظ – روزگاریست که سودای بتان دین من است

دیوان حافظ – الا یا ایها الساقی ادرکأسا و ناولها

دیوان حافظ – صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست

دیوان حافظ – جمالت آفتاب هر نظر باد

دیوان حافظ – آن سیه‌چرده که شیرینی عالم با اوست

دیوان حافظ – به آب روشن می عارفی طهارت کرد

دیوان حافظ – بنال بلبل اگر با منت سر یاریست

دیوان حافظ – کسی که حسن و خط دوست در نظر دارد

دیوان حافظ – ساقی بیار باده که ماه صیام رفت

دیوان حافظ – شراب و عیش نهان چیست کار بی‌بنیاد

دیوان حافظ – آن پیک نامور که رسید از دیار دوست

دیوان حافظ – من و انکار شراب این چه حکایت باشد

دیوان حافظ – زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست

دیوان حافظ – دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود

دیوان حافظ – مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد

دیوان حافظ – بود آیا که در میکده‌ها بگشایند

دیوان حافظ – دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست

دیوان حافظ – شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند

دیوان حافظ – سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد

دیوان حافظ – دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد