دیوان حافظ – ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت

دیوان حافظ – یاد باد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد

دیوان حافظ – مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست

دیوان حافظ – بی مهر رخت روز مرا نور نماندست

دیوان حافظ – ساقیا آمدن عید، مبارک بادت

دیوان حافظ – بیا که قصر امل سخت سست‌بنیادست

دیوان حافظ – ساقی به نور باده برافروز جام ما

دیوان حافظ –  هر که شد محرم دل در حرم یار بماند

دیوان حافظ – روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست

دیوان حافظ – دوستان دختر رز توبه ز مستوری کرد

دیوان حافظ – تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست

دیوان حافظ – باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است

دیوان حافظ – در نظربازی ما بی‌خبران حیرانند

دیوان حافظ – آن کس که به دست جام دارد

دیوان حافظ – ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است

دیوان حافظ – کس نیست که افتاده آن زلف دوتا نیست

دیوان حافظ – رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد

دیوان حافظ – یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد

دیوان حافظ – لعل سیراب به‌خون‌تشنه‌ لب یار من است

دیوان حافظ – بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد

دیوان حافظ – شاهدان گر دلبری زین سان کنند

دیوان حافظ – دارم امید عاطفتی از جناب دوست

دیوان حافظ – در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد

دیوان حافظ – بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد

دیوان حافظ –  هر که را با خط سبزت سر سودا باشد

دیوان حافظ – اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد

دیوان حافظ – المنة لله که در میکده باز است

دیوان حافظ – دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد

دیوان حافظ – بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد

دیوان حافظ – آن که رخسار تو را رنگ گل و نسرین داد

دیوان حافظ – زان یار دل‌نوازم شکری است با شکایت

دیوان حافظ – همای اوج سعادت به دام ما افتد

دیوان حافظ – نسیم باد صبا دوشم آگهی آورد

دیوان حافظ – در دیر مغان آمد، یارم قدحی در دست

دیوان حافظ – مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد

دیوان حافظ – دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست

دیوان حافظ – به سر جام جم آنگه نظر توانی کرد

دیوان حافظ – آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت

دیوان حافظ – خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود

دیوان حافظ – جمالت آفتاب هر نظر باد

دیوان حافظ – اگر چه عرض هنر پیش یار بی‌ادبیست

دیوان حافظ – عکس روی تو چو در آینه جام افتاد

دیوان حافظ – سینه از آتش دل، در غم جانانه بسوخت

دیوان حافظ – دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد

دیوان حافظ – ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی‌ست

دیوان حافظ – شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد

دیوان حافظ – دوش از جناب آصف پیک بشارت آمد

دیوان حافظ – به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد

دیوان حافظ – دوش آگهی ز یار سفر کرده داد باد

دیوان حافظ – یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود