دیوان حافظ – زلف‌آشفته و خوی‌کرده و خندان‌لب و مست

دیوان حافظ – سینه از آتش دل، در غم جانانه بسوخت

دیوان حافظ – دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست

دیوان حافظ – بود آیا که در میکده‌ها بگشایند

دیوان حافظ – زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست

دیوان حافظ – تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود

دیوان حافظ – رواق منظر چشم من آشیانه توست

دیوان حافظ – صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت

دیوان حافظ – گل بی‌رخ یار خوش نباشد

دیوان حافظ – چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد

دیوان حافظ – بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد

دیوان حافظ – دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد

دیوان حافظ – چه مستی است ندانم که رو به ما آورد

دیوان حافظ – در این زمانه رفیقی که خالی از خلل است

دیوان حافظ – حاصل کارگه کون و مکان این همه نیست

دیوان حافظ – ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت

دیوان حافظ – دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد

دیوان حافظ – به کوی میکده هر سالکی که ره دانست

دیوان حافظ – دل سراپرده محبت اوست

دیوان حافظ – آن که رخسار تو را رنگ گل و نسرین داد

دیوان حافظ – ستاره‌ای بدرخشید و ماه مجلس شد

دیوان حافظ – واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند

دیوان حافظ – ساقیا برخیز و درده جام را

دیوان حافظ – به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است

دیوان حافظ – ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت

دیوان حافظ – طایر دولت اگر باز گذاری بکند

دیوان حافظ – آن پیک نامور که رسید از دیار دوست

دیوان حافظ – بی مهر رخت روز مرا نور نماندست

دیوان حافظ – دل از من برد و روی از من نهان کرد

دیوان حافظ – در دیر مغان آمد، یارم قدحی در دست

دیوان حافظ –  صبا به تهنیت پیر می‌فروش آمد

دیوان حافظ –  نقدها را بود آیا که عیاری گیرند

دیوان حافظ – یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود

دیوان حافظ – به ملازمان سلطان، که رساند این دعا را

دیوان حافظ – منم که گوشه میخانه خانقاه من است

دیوان حافظ – دل می‌رود ز دستم صاحب‌دلان خدا را

دیوان حافظ – ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست

دیوان حافظ – روز هجران و شب فرقت یار آخر شد

دیوان حافظ – آن سیه‌چرده که شیرینی عالم با اوست

دیوان حافظ – نسیم باد صبا دوشم آگهی آورد

دیوان حافظ – مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد

دیوان حافظ – بعد از این دست من و دامن آن سرو بلند

دیوان حافظ –  هر که را با خط سبزت سر سودا باشد

دیوان حافظ – آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند

دیوان حافظ –  سحرم دولت بیدار به بالین آمد

دیوان حافظ – سحر بلبل حکایت با صبا کرد

دیوان حافظ – ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی‌ست

دیوان حافظ – دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما

دیوان حافظ – خوش است خلوت اگر یار یار من باشد

دیوان حافظ – خدا چو صورت ابروی دلگشای تو بست