دیوان حافظ –  سحرم دولت بیدار به بالین آمد

دیوان حافظ – اگر به مذهب تو خون عاشق است مباح

دیوان حافظ – تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست

دیوان حافظ – الا یا ایها الساقی ادرکأسا و ناولها

دیوان حافظ – عکس روی تو چو در آینه جام افتاد

دیوان حافظ – یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود

دیوان حافظ – تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود

دیوان حافظ – سال‌ها دفتر ما در گرو صهبا بود

دیوان حافظ – شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست

دیوان حافظ – نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد

دیوان حافظ – سحر چون خسرو خاور علم بر کوهساران زد

دیوان حافظ – به ملازمان سلطان، که رساند این دعا را

دیوان حافظ – به آب روشن می عارفی طهارت کرد

دیوان حافظ – چه مستی است ندانم که رو به ما آورد

دیوان حافظ – سمن‌بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند

دیوان حافظ – صحن بستان ذوق بخش و صحبت یاران خوش است

دیوان حافظ – من و انکار شراب این چه حکایت باشد

دیوان حافظ – دل سراپرده محبت اوست

دیوان حافظ – راهی‌ست راه عشق که هیچش کناره نیست

دیوان حافظ – جمالت آفتاب هر نظر باد

دیوان حافظ – صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد

دیوان حافظ – پیش از اینت بیش از این اندیشه عشاق بود

دیوان حافظ –  ای پسته تو خنده زده بر حدیث قند

دیوان حافظ –  در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد

دیوان حافظ – خیال روی تو در هر طریق همره ماست

دیوان حافظ – خواب آن نرگس فتان تو بی چیزی نیست

دیوان حافظ – عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه‌سرشت

دیوان حافظ – چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت

دیوان حافظ – حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت

دیوان حافظ – روزگاریست که سودای بتان دین من است

دیوان حافظ – صوفی بیا که آینه صافیست جام را

دیوان حافظ – میر من خوش می‌روی کاندر سر و پا میرمت

دیوان حافظ – روز هجران و شب فرقت یار آخر شد

دیوان حافظ – باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است

دیوان حافظ – زان یار دل‌نوازم شکری است با شکایت

دیوان حافظ – هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد

دیوان حافظ – در نظربازی ما بی‌خبران حیرانند

دیوان حافظ – اگر چه باده فرح بخش و باد گل‌بیز است

دیوان حافظ – تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد

دیوان حافظ – اگر چه عرض هنر پیش یار بی‌ادبیست

دیوان حافظ – خم زلف تو دام کفر و دین است

دیوان حافظ – کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند

دیوان حافظ – عشق تو نهال حیرت آمد

دیوان حافظ – یاد باد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد

دیوان حافظ – کس نیست که افتاده آن زلف دوتا نیست

دیوان حافظ – ای فروغ ماه حسن‌، از روی رخشان شما

دیوان حافظ – حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند

دیوان حافظ – دلم جز مهر مه‌رویان طریقی بر نمی‌گیرد

دیوان حافظ – روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست

دیوان حافظ – بنال بلبل اگر با منت سر یاریست