دیوان حافظ – یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود

دیوان حافظ – دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما

دیوان حافظ – دلا بسوز که سوز تو کارها بکند

دیوان حافظ – روشنی طلعت تو ماه ندارد

دیوان حافظ – خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت

دیوان حافظ – دوستان دختر رز توبه ز مستوری کرد

دیوان حافظ – دل از من برد و روی از من نهان کرد

دیوان حافظ – شنیده‌ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت

دیوان حافظ – باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است

دیوان حافظ – دل من در هوای روی فرخ

دیوان حافظ – ساقی ار باده از این دست به جام اندازد

دیوان حافظ – شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد

دیوان حافظ – دی پیر می‌فروش که ذکرش به خیر باد

دیوان حافظ – غلام نرگس مست تو تاجدارانند

دیوان حافظ – کنون که بر کف گل جام باده صاف است

دیوان حافظ – راهی بزن که آهی بر ساز آن توان زد

دیوان حافظ – صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد

دیوان حافظ – من و انکار شراب این چه حکایت باشد

دیوان حافظ – به کوی میکده هر سالکی که ره دانست

دیوان حافظ – عکس روی تو چو در آینه جام افتاد

دیوان حافظ – مردم دیده ما جز به رخت ناظر نیست

دیوان حافظ – اگر چه باده فرح بخش و باد گل‌بیز است

دیوان حافظ – مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست

دیوان حافظ – سینه از آتش دل، در غم جانانه بسوخت

دیوان حافظ – دوش از جناب آصف پیک بشارت آمد

دیوان حافظ – به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست

دیوان حافظ – دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت

دیوان حافظ – منم که گوشه میخانه خانقاه من است

دیوان حافظ – حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت

دیوان حافظ – ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست

دیوان حافظ – شراب و عیش نهان چیست کار بی‌بنیاد

دیوان حافظ – یا رب این شمع دل‌افروز ز کاشانه کیست

دیوان حافظ –  گر می‌فروش حاجت رندان روا کند

دیوان حافظ – زان یار دل‌نوازم شکری است با شکایت

دیوان حافظ – روزه یک سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاست

دیوان حافظ – بنال بلبل اگر با منت سر یاریست

دیوان حافظ – پیرانه سرم عشق جوانی به سر افتاد

دیوان حافظ – تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد

دیوان حافظ – بیا که قصر امل سخت سست‌بنیادست

دیوان حافظ – ما را ز خیال تو چه پروای شراب است

دیوان حافظ – ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی‌ست

دیوان حافظ – نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد

دیوان حافظ – ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت

دیوان حافظ – جز آستان توام در جهان پناهی نیست

دیوان حافظ – راهی‌ست راه عشق که هیچش کناره نیست

دیوان حافظ – دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند

دیوان حافظ – خوشتر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست

دیوان حافظ – بعد از این دست من و دامن آن سرو بلند

دیوان حافظ – شاهدان گر دلبری زین سان کنند

دیوان حافظ – خوش آمد گل وز آن خوش‌تر نباشد