دیوان حافظ – در نظربازی ما بی‌خبران حیرانند

دیوان حافظ – روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست

دیوان حافظ – دی پیر می‌فروش که ذکرش به خیر باد

دیوان حافظ – گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت رفت

دیوان حافظ –  هر که را با خط سبزت سر سودا باشد

دیوان حافظ – خوش است خلوت اگر یار یار من باشد

دیوان حافظ – شنیده‌ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت

دیوان حافظ – دارم امید عاطفتی از جناب دوست

دیوان حافظ – نفس باد صبا مشک‌فشان خواهد شد

دیوان حافظ – مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد

دیوان حافظ – دانی که چنگ و عود چه تقریر می‌کنند

دیوان حافظ – تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج

دیوان حافظ – بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد

دیوان حافظ – روز هجران و شب فرقت یار آخر شد

دیوان حافظ – یا رب این شمع دل‌افروز ز کاشانه کیست

دیوان حافظ – شراب و عیش نهان چیست کار بی‌بنیاد

دیوان حافظ –  در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد

دیوان حافظ – ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت

دیوان حافظ – نقد صوفی نه همه صافی بی‌غش باشد

دیوان حافظ – خم زلف تو دام کفر و دین است

دیوان حافظ – مردم دیده ما جز به رخت ناظر نیست

دیوان حافظ – سمن‌بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند

دیوان حافظ – شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد

دیوان حافظ –  نقدها را بود آیا که عیاری گیرند

دیوان حافظ – بیا که قصر امل سخت سست‌بنیادست

دیوان حافظ – یاد باد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد

دیوان حافظ –  دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند

دیوان حافظ – دلا بسوز که سوز تو کارها بکند

دیوان حافظ – ساقیا برخیز و درده جام را

دیوان حافظ – یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد

دیوان حافظ – صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد

دیوان حافظ – بعد از این دست من و دامن آن سرو بلند

دیوان حافظ – شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت

دیوان حافظ – زاهد خلوت‌نشین دوش به میخانه شد

دیوان حافظ – سحر بلبل حکایت با صبا کرد

دیوان حافظ – مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد

دیوان حافظ – همای اوج سعادت به دام ما افتد

دیوان حافظ – گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد

دیوان حافظ – مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند

دیوان حافظ – راهی‌ست راه عشق که هیچش کناره نیست

دیوان حافظ – شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست

دیوان حافظ – صلاح کار کجا و من خراب کجا

دیوان حافظ – چو بشنوی سخن اهل دل، مگو که خطاست

دیوان حافظ – ای شاهد قدسی، که کشد بند نقابت

دیوان حافظ – ستاره‌ای بدرخشید و ماه مجلس شد

دیوان حافظ – خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت

دیوان حافظ – به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست

دیوان حافظ – خوشتر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست

دیوان حافظ – صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت

دیوان حافظ – یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود