دیوان حافظ – زان یار دل‌نوازم شکری است با شکایت

دیوان حافظ – عکس روی تو چو در آینه جام افتاد

دیوان حافظ – حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند

دیوان حافظ – من و انکار شراب این چه حکایت باشد

دیوان حافظ – روزه یک سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاست

دیوان حافظ – عشق تو نهال حیرت آمد

دیوان حافظ –  دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند

دیوان حافظ – شاهدان گر دلبری زین سان کنند

دیوان حافظ – دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد

دیوان حافظ – خواب آن نرگس فتان تو بی چیزی نیست

دیوان حافظ – کس نیست که افتاده آن زلف دوتا نیست

دیوان حافظ – نفس باد صبا مشک‌فشان خواهد شد

دیوان حافظ – اگر چه باده فرح بخش و باد گل‌بیز است

دیوان حافظ – بی مهر رخت روز مرا نور نماندست

دیوان حافظ – دانی که چنگ و عود چه تقریر می‌کنند

دیوان حافظ – به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست

دیوان حافظ – آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت

دیوان حافظ – حال دل با تو گفتنم، هوس است

دیوان حافظ – بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد

دیوان حافظ – دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند

دیوان حافظ – حسن تو همیشه در فزون باد

دیوان حافظ – بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد

دیوان حافظ – مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند

دیوان حافظ – درد ما را نیست درمان الغیاث

دیوان حافظ – ساقی ار باده از این دست به جام اندازد

دیوان حافظ – صوفی بیا که آینه صافیست جام را

دیوان حافظ – آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند

دیوان حافظ – برو به کار خود ای واعظ این چه فریادست

دیوان حافظ – رواق منظر چشم من آشیانه توست

دیوان حافظ – سر ارادت ما و آستان حضرت دوست

دیوان حافظ – صحن بستان ذوق بخش و صحبت یاران خوش است

دیوان حافظ – در نظربازی ما بی‌خبران حیرانند

دیوان حافظ – ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست

دیوان حافظ – به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد

دیوان حافظ – دارم امید عاطفتی از جناب دوست

دیوان حافظ – ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت

دیوان حافظ – آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است

دیوان حافظ – آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند

دیوان حافظ – روی تو کس ندید و هزارت رقیب هست

دیوان حافظ – خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است

دیوان حافظ – مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد

دیوان حافظ – سمن‌بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند

دیوان حافظ – میر من خوش می‌روی کاندر سر و پا میرمت

دیوان حافظ – آن که رخسار تو را رنگ گل و نسرین داد

دیوان حافظ – چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد

دیوان حافظ – زاهد خلوت‌نشین دوش به میخانه شد

دیوان حافظ – یا رب این شمع دل‌افروز ز کاشانه کیست

دیوان حافظ – دل می‌رود ز دستم صاحب‌دلان خدا را

دیوان حافظ – در دیر مغان آمد، یارم قدحی در دست

دیوان حافظ – گل در بر و می در کف و معشوق به کام است