دیوان حافظ – دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد

دیوان حافظ – خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت

دیوان حافظ – کس نیست که افتاده آن زلف دوتا نیست

دیوان حافظ – عکس روی تو چو در آینه جام افتاد

دیوان حافظ –  سحرم دولت بیدار به بالین آمد

دیوان حافظ – گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت رفت

دیوان حافظ – ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت

دیوان حافظ – جان بی‌جمال جانان میل جهان ندارد

دیوان حافظ – بی مهر رخت روز مرا نور نماندست

دیوان حافظ – خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد

دیوان حافظ – کسی که حسن و خط دوست در نظر دارد

دیوان حافظ – غلام نرگس مست تو تاجدارانند

دیوان حافظ – ای شاهد قدسی، که کشد بند نقابت

دیوان حافظ – کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند

دیوان حافظ – مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد

دیوان حافظ – دارم امید عاطفتی از جناب دوست

دیوان حافظ –  دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند

دیوان حافظ – شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند

دیوان حافظ – آن سیه‌چرده که شیرینی عالم با اوست

دیوان حافظ – دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد

دیوان حافظ – بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد

دیوان حافظ – اگر چه عرض هنر پیش یار بی‌ادبیست

دیوان حافظ – به آب روشن می عارفی طهارت کرد

دیوان حافظ – بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد

دیوان حافظ – لعل سیراب به‌خون‌تشنه‌ لب یار من است

دیوان حافظ – گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب

دیوان حافظ – دل می‌رود ز دستم صاحب‌دلان خدا را

دیوان حافظ – بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشت

دیوان حافظ – تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد

دیوان حافظ – بنال بلبل اگر با منت سر یاریست

دیوان حافظ – هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد

دیوان حافظ – می‌دمد صبح و کله بست سحاب

دیوان حافظ – نقد صوفی نه همه صافی بی‌غش باشد

دیوان حافظ – المنة لله که در میکده باز است

دیوان حافظ – صحن بستان ذوق بخش و صحبت یاران خوش است

دیوان حافظ –  هر که را با خط سبزت سر سودا باشد

دیوان حافظ – صوفی نهاد دام و سر حقه باز کرد

دیوان حافظ – دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد

دیوان حافظ – ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت

دیوان حافظ – اگر روم ز پی‌اش فتنه‌ها برانگیزد

دیوان حافظ – تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست

دیوان حافظ – رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند

دیوان حافظ – راهی بزن که آهی بر ساز آن توان زد

دیوان حافظ – یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود

دیوان حافظ – واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند

دیوان حافظ – خواب آن نرگس فتان تو بی چیزی نیست

دیوان حافظ – شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست

دیوان حافظ – صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد

دیوان حافظ – ساقیا آمدن عید، مبارک بادت

دیوان حافظ – دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود