دیوان حافظ – درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد

دیوان حافظ –  سحرم دولت بیدار به بالین آمد

دیوان حافظ – طایر دولت اگر باز گذاری بکند

دیوان حافظ – ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی‌ست

دیوان حافظ – آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت

دیوان حافظ – پیش از اینت بیش از این اندیشه عشاق بود

دیوان حافظ – دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد

دیوان حافظ – روزه یک سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاست

دیوان حافظ – دلم جز مهر مه‌رویان طریقی بر نمی‌گیرد

دیوان حافظ – همای اوج سعادت به دام ما افتد

دیوان حافظ – دلی که غیب نمای است و جام جم دارد

دیوان حافظ – سمن‌بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند

دیوان حافظ – ما را ز خیال تو چه پروای شراب است

دیوان حافظ – صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد

دیوان حافظ – عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه‌سرشت

دیوان حافظ – کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند

دیوان حافظ – خوشتر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست

دیوان حافظ – کس نیست که افتاده آن زلف دوتا نیست

دیوان حافظ – صوفی نهاد دام و سر حقه باز کرد

دیوان حافظ – دل من در هوای روی فرخ

دیوان حافظ – روزگاریست که سودای بتان دین من است

دیوان حافظ – زلف‌آشفته و خوی‌کرده و خندان‌لب و مست

دیوان حافظ – اگر آن ترک شیرازی به‌‌ دست‌ آرد دل ما را

دیوان حافظ – لعل سیراب به‌خون‌تشنه‌ لب یار من است

دیوان حافظ – به کوی میکده هر سالکی که ره دانست

دیوان حافظ – روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست

دیوان حافظ – اگر روم ز پی‌اش فتنه‌ها برانگیزد

دیوان حافظ – آن کس که به دست جام دارد

دیوان حافظ – گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت رفت

دیوان حافظ – نه هر که چهره برافروخت دلبری داند

دیوان حافظ – به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد

دیوان حافظ – خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است

دیوان حافظ – ساقی ار باده از این دست به جام اندازد

دیوان حافظ – حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت

دیوان حافظ – تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست

دیوان حافظ – منم که گوشه میخانه خانقاه من است

دیوان حافظ – زلفت هزار دل به یکی تاره مو ببست

دیوان حافظ – کنون که می‌دمد از بوستان نسیم بهشت

دیوان حافظ – باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است

دیوان حافظ – جز آستان توام در جهان پناهی نیست

دیوان حافظ – برو به کار خود ای واعظ این چه فریادست

دیوان حافظ – یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد

دیوان حافظ – مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست

دیوان حافظ – گل در بر و می در کف و معشوق به کام است

دیوان حافظ – زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست

دیوان حافظ – به آب روشن می عارفی طهارت کرد

دیوان حافظ – المنة لله که در میکده باز است

دیوان حافظ – بی مهر رخت روز مرا نور نماندست

دیوان حافظ – دل سراپرده محبت اوست

دیوان حافظ – مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد