دیوان حافظ – شنیده‌ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت

دیوان حافظ – دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد

دیوان حافظ – هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد

دیوان حافظ – دلی که غیب نمای است و جام جم دارد

دیوان حافظ – دلم جز مهر مه‌رویان طریقی بر نمی‌گیرد

دیوان حافظ – سحر بلبل حکایت با صبا کرد

دیوان حافظ – گل در بر و می در کف و معشوق به کام است

دیوان حافظ – نقد صوفی نه همه صافی بی‌غش باشد

دیوان حافظ – برو به کار خود ای واعظ این چه فریادست

دیوان حافظ – چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد

دیوان حافظ – شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد

دیوان حافظ – ستاره‌ای بدرخشید و ماه مجلس شد

دیوان حافظ – چو بشنوی سخن اهل دل، مگو که خطاست

دیوان حافظ – خوش آمد گل وز آن خوش‌تر نباشد

دیوان حافظ – باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است

دیوان حافظ – میر من خوش می‌روی کاندر سر و پا میرمت

دیوان حافظ – ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست

دیوان حافظ – ساقی ار باده از این دست به جام اندازد

دیوان حافظ – حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت

دیوان حافظ – ساقیا برخیز و درده جام را

دیوان حافظ – یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود

دیوان حافظ – به آب روشن می عارفی طهارت کرد

دیوان حافظ – سرو چمان من چرا میل چمن نمی‌کند

دیوان حافظ – در این زمانه رفیقی که خالی از خلل است

دیوان حافظ – رونق عهد شباب است دگر بستان را

دیوان حافظ – نسیم باد صبا دوشم آگهی آورد

دیوان حافظ – صوفی بیا که آینه صافیست جام را

دیوان حافظ – خواب آن نرگس فتان تو بی چیزی نیست

دیوان حافظ – گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب

دیوان حافظ – هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد

دیوان حافظ – درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد

دیوان حافظ – صلاح کار کجا و من خراب کجا

دیوان حافظ – کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند

دیوان حافظ – ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت

دیوان حافظ – الا یا ایها الساقی ادرکأسا و ناولها

دیوان حافظ – چه مستی است ندانم که رو به ما آورد

دیوان حافظ – ساقیا آمدن عید، مبارک بادت

دیوان حافظ – غلام نرگس مست تو تاجدارانند

دیوان حافظ – آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است

دیوان حافظ – به سر جام جم آنگه نظر توانی کرد

دیوان حافظ – اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد

دیوان حافظ –  هر که شد محرم دل در حرم یار بماند

دیوان حافظ – نه هر که چهره برافروخت دلبری داند

دیوان حافظ – روشنی طلعت تو ماه ندارد

دیوان حافظ – آن که از سنبل او غالیه تابی دارد

دیوان حافظ – ای فروغ ماه حسن‌، از روی رخشان شما

دیوان حافظ – کس نیست که افتاده آن زلف دوتا نیست

دیوان حافظ – اگر چه عرض هنر پیش یار بی‌ادبیست

دیوان حافظ – دوستان دختر رز توبه ز مستوری کرد

دیوان حافظ – دارم امید عاطفتی از جناب دوست