دیوان حافظ – رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند

دیوان حافظ – روشنی طلعت تو ماه ندارد

دیوان حافظ – اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد

دیوان حافظ – بنال بلبل اگر با منت سر یاریست

دیوان حافظ – نقد صوفی نه همه صافی بی‌غش باشد

دیوان حافظ – دی پیر می‌فروش که ذکرش به خیر باد

دیوان حافظ – لعل سیراب به‌خون‌تشنه‌ لب یار من است

دیوان حافظ – سال‌ها دفتر ما در گرو صهبا بود

دیوان حافظ – مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد

دیوان حافظ – هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد

دیوان حافظ – کسی که حسن و خط دوست در نظر دارد

دیوان حافظ – رونق عهد شباب است دگر بستان را

دیوان حافظ – صلاح کار کجا و من خراب کجا

دیوان حافظ – همای اوج سعادت به دام ما افتد

دیوان حافظ –  در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد

دیوان حافظ – در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد

دیوان حافظ – سرو چمان من چرا میل چمن نمی‌کند

دیوان حافظ – میر من خوش می‌روی کاندر سر و پا میرمت

دیوان حافظ – خوش آمد گل وز آن خوش‌تر نباشد

دیوان حافظ – آن که از سنبل او غالیه تابی دارد

دیوان حافظ – یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود

دیوان حافظ –  ای پسته تو خنده زده بر حدیث قند

دیوان حافظ – بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه‌بان دارد

دیوان حافظ – در دیر مغان آمد، یارم قدحی در دست

دیوان حافظ – دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست

دیوان حافظ – ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت

دیوان حافظ – دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد

دیوان حافظ – ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست

دیوان حافظ – مدامم مست می‌دارد نسیم جعد گیسویت

دیوان حافظ – آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت

دیوان حافظ – دوش آگهی ز یار سفر کرده داد باد

دیوان حافظ – صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد

دیوان حافظ – می‌دمد صبح و کله بست سحاب

دیوان حافظ – صوفی از پرتو می راز نهانی دانست

دیوان حافظ – آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند

دیوان حافظ – صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست

دیوان حافظ – تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد

دیوان حافظ – رواق منظر چشم من آشیانه توست

دیوان حافظ – روز وصل دوستداران یاد باد

دیوان حافظ – برو به کار خود ای واعظ این چه فریادست

دیوان حافظ – ای شاهد قدسی، که کشد بند نقابت

دیوان حافظ –  گر می‌فروش حاجت رندان روا کند

دیوان حافظ – جان بی‌جمال جانان میل جهان ندارد

دیوان حافظ – مردم دیده ما جز به رخت ناظر نیست

دیوان حافظ – اگر آن ترک شیرازی به‌‌ دست‌ آرد دل ما را

دیوان حافظ – به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست

دیوان حافظ – شنیده‌ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت

دیوان حافظ – گل بی‌رخ یار خوش نباشد

دیوان حافظ – بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد

دیوان حافظ – شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست