دیوان حافظ – صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد

دیوان حافظ – ساقیا آمدن عید، مبارک بادت

دیوان حافظ – تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود

دیوان حافظ –  صبا به تهنیت پیر می‌فروش آمد

دیوان حافظ – رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند

دیوان حافظ – به سر جام جم آنگه نظر توانی کرد

دیوان حافظ – زان یار دل‌نوازم شکری است با شکایت

دیوان حافظ – برو به کار خود ای واعظ این چه فریادست

دیوان حافظ – خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد

دیوان حافظ – کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند

دیوان حافظ – صوفی از پرتو می راز نهانی دانست

دیوان حافظ – بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد

دیوان حافظ – آن پیک نامور که رسید از دیار دوست

دیوان حافظ – شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد

دیوان حافظ – کس نیست که افتاده آن زلف دوتا نیست

دیوان حافظ – دارم امید عاطفتی از جناب دوست

دیوان حافظ – تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج

دیوان حافظ – دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد

دیوان حافظ – صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست

دیوان حافظ – شاهدان گر دلبری زین سان کنند

دیوان حافظ – صوفی نهاد دام و سر حقه باز کرد

دیوان حافظ – شراب و عیش نهان چیست کار بی‌بنیاد

دیوان حافظ – روزه یک سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاست

دیوان حافظ –  دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند

دیوان حافظ – سحر بلبل حکایت با صبا کرد

دیوان حافظ – اگر چه عرض هنر پیش یار بی‌ادبیست

دیوان حافظ – دل می‌رود ز دستم صاحب‌دلان خدا را

دیوان حافظ – بعد از این دست من و دامن آن سرو بلند

دیوان حافظ – اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد

دیوان حافظ – خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود

دیوان حافظ – صوفی بیا که آینه صافیست جام را

دیوان حافظ – گل در بر و می در کف و معشوق به کام است

دیوان حافظ –  هر که شد محرم دل در حرم یار بماند

دیوان حافظ – کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد

دیوان حافظ – چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد

دیوان حافظ – بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد

دیوان حافظ – نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد

دیوان حافظ – دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد

دیوان حافظ – ساقی ار باده از این دست به جام اندازد

دیوان حافظ – عشق تو نهال حیرت آمد

دیوان حافظ – یا رب سببی ساز که یارم به سلامت

دیوان حافظ – دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود

دیوان حافظ – شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت

دیوان حافظ – روی تو کس ندید و هزارت رقیب هست

دیوان حافظ – آن سیه‌چرده که شیرینی عالم با اوست

دیوان حافظ – در دیر مغان آمد، یارم قدحی در دست

دیوان حافظ – ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست

دیوان حافظ – اگر چه باده فرح بخش و باد گل‌بیز است

دیوان حافظ – نفس باد صبا مشک‌فشان خواهد شد

دیوان حافظ – روشنی طلعت تو ماه ندارد