دیوان حافظ – المنة لله که در میکده باز است

دیوان حافظ – به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است

دیوان حافظ – ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت

دیوان حافظ – دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت

دیوان حافظ – خوش آمد گل وز آن خوش‌تر نباشد

دیوان حافظ – بیا که قصر امل سخت سست‌بنیادست

دیوان حافظ – در دیر مغان آمد، یارم قدحی در دست

دیوان حافظ – کنون که می‌دمد از بوستان نسیم بهشت

دیوان حافظ – خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است

دیوان حافظ – صوفی از پرتو می راز نهانی دانست

دیوان حافظ – در این زمانه رفیقی که خالی از خلل است

دیوان حافظ – ای فروغ ماه حسن‌، از روی رخشان شما

دیوان حافظ – دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود

دیوان حافظ – گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد

دیوان حافظ – ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی‌ست

دیوان حافظ –  ای پسته تو خنده زده بر حدیث قند

دیوان حافظ – نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد

دیوان حافظ – شاهدان گر دلبری زین سان کنند

دیوان حافظ – رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند

دیوان حافظ – عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه‌سرشت

دیوان حافظ – اگر آن ترک شیرازی به‌‌ دست‌ آرد دل ما را

دیوان حافظ – به کوی میکده هر سالکی که ره دانست

دیوان حافظ – بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه‌بان دارد

دیوان حافظ –  هر که شد محرم دل در حرم یار بماند

دیوان حافظ – مدامم مست می‌دارد نسیم جعد گیسویت

دیوان حافظ – خدا چو صورت ابروی دلگشای تو بست

دیوان حافظ – اگر به مذهب تو خون عاشق است مباح

دیوان حافظ – دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد

دیوان حافظ – بعد از این دست من و دامن آن سرو بلند

دیوان حافظ – صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد

دیوان حافظ –  سحرم دولت بیدار به بالین آمد

دیوان حافظ – بی مهر رخت روز مرا نور نماندست

دیوان حافظ – به سر جام جم آنگه نظر توانی کرد

دیوان حافظ – ساقی ار باده از این دست به جام اندازد

دیوان حافظ – دلا بسوز که سوز تو کارها بکند

دیوان حافظ – قتل این خسته به شمشیر تو تقدیر نبود

دیوان حافظ – زاهد خلوت‌نشین دوش به میخانه شد

دیوان حافظ – کسی که حسن و خط دوست در نظر دارد

دیوان حافظ – می‌دمد صبح و کله بست سحاب

دیوان حافظ – دارم امید عاطفتی از جناب دوست

دیوان حافظ – گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت رفت

دیوان حافظ – سال‌ها دفتر ما در گرو صهبا بود

دیوان حافظ – آن که از سنبل او غالیه تابی دارد

دیوان حافظ –  در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد

دیوان حافظ – خیال روی تو در هر طریق همره ماست

دیوان حافظ –  نقدها را بود آیا که عیاری گیرند

دیوان حافظ – چو بشنوی سخن اهل دل، مگو که خطاست

دیوان حافظ – مردم دیده ما جز به رخت ناظر نیست

دیوان حافظ – حاصل کارگه کون و مکان این همه نیست

دیوان حافظ – دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد