دیوان حافظ – گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت رفت

دیوان حافظ – خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود

دیوان حافظ – به ملازمان سلطان، که رساند این دعا را

دیوان حافظ – مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست

دیوان حافظ – اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد

دیوان حافظ – کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد

دیوان حافظ – سمن‌بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند

دیوان حافظ – خوشتر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست

دیوان حافظ – شنیده‌ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت

دیوان حافظ –  نقدها را بود آیا که عیاری گیرند

دیوان حافظ – خم زلف تو دام کفر و دین است

دیوان حافظ – راهی‌ست راه عشق که هیچش کناره نیست

دیوان حافظ – درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد

دیوان حافظ – گل بی‌رخ یار خوش نباشد

دیوان حافظ – روز هجران و شب فرقت یار آخر شد

دیوان حافظ – صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت

دیوان حافظ – ساقیا برخیز و درده جام را

دیوان حافظ – تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست

دیوان حافظ – ساقی بیار باده که ماه صیام رفت

دیوان حافظ – واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند

دیوان حافظ – دوش آگهی ز یار سفر کرده داد باد

دیوان حافظ – در نظربازی ما بی‌خبران حیرانند

دیوان حافظ – چو بشنوی سخن اهل دل، مگو که خطاست

دیوان حافظ – عکس روی تو چو در آینه جام افتاد

دیوان حافظ – آن که از سنبل او غالیه تابی دارد

دیوان حافظ – یا رب سببی ساز که یارم به سلامت

دیوان حافظ – روشنی طلعت تو ماه ندارد

دیوان حافظ – سینه از آتش دل، در غم جانانه بسوخت

دیوان حافظ – برو به کار خود ای واعظ این چه فریادست

دیوان حافظ – مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد

دیوان حافظ – دل سراپرده محبت اوست

دیوان حافظ –  سحرم دولت بیدار به بالین آمد

دیوان حافظ – دل می‌رود ز دستم صاحب‌دلان خدا را

دیوان حافظ – ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت

دیوان حافظ – اگر چه عرض هنر پیش یار بی‌ادبیست

دیوان حافظ – سرو چمان من چرا میل چمن نمی‌کند

دیوان حافظ – زلفت هزار دل به یکی تاره مو ببست

دیوان حافظ – صبا وقت سحر بویی ز زلف یار می‌آورد

دیوان حافظ – شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند

دیوان حافظ – دوستان دختر رز توبه ز مستوری کرد

دیوان حافظ – زلف‌آشفته و خوی‌کرده و خندان‌لب و مست

دیوان حافظ – مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد

دیوان حافظ – بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد

دیوان حافظ –  در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد

دیوان حافظ – تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج

دیوان حافظ – صوفی از پرتو می راز نهانی دانست

دیوان حافظ – کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند

دیوان حافظ – دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند

دیوان حافظ – گل در بر و می در کف و معشوق به کام است

دیوان حافظ – میر من خوش می‌روی کاندر سر و پا میرمت