دیوان حافظ – آن پیک نامور که رسید از دیار دوست

دیوان حافظ – خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت

دیوان حافظ – شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت

دیوان حافظ – آن که رخسار تو را رنگ گل و نسرین داد

دیوان حافظ – آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند

دیوان حافظ – دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود

دیوان حافظ – مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند

دیوان حافظ – ساقی ار باده از این دست به جام اندازد

دیوان حافظ – هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد

دیوان حافظ – کسی که حسن و خط دوست در نظر دارد

دیوان حافظ – دلا بسوز که سوز تو کارها بکند

دیوان حافظ – اگر چه عرض هنر پیش یار بی‌ادبیست

دیوان حافظ – در این زمانه رفیقی که خالی از خلل است

دیوان حافظ – طایر دولت اگر باز گذاری بکند

دیوان حافظ –  گر می‌فروش حاجت رندان روا کند

دیوان حافظ – گل بی‌رخ یار خوش نباشد

دیوان حافظ – خم زلف تو دام کفر و دین است

دیوان حافظ – دل من در هوای روی فرخ

دیوان حافظ – به سر جام جم آنگه نظر توانی کرد

دیوان حافظ – صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست

دیوان حافظ – دل سراپرده محبت اوست

دیوان حافظ – پیش از اینت بیش از این اندیشه عشاق بود

دیوان حافظ – خیال روی تو در هر طریق همره ماست

دیوان حافظ – راهی‌ست راه عشق که هیچش کناره نیست

دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

دیوان حافظ – می‌دمد صبح و کله بست سحاب

دیوان حافظ – ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است

دیوان حافظ – سرو چمان من چرا میل چمن نمی‌کند

دیوان حافظ – ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی‌ست

دیوان حافظ – دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت

دیوان حافظ – دوستان دختر رز توبه ز مستوری کرد

دیوان حافظ – صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد

دیوان حافظ – منم که گوشه میخانه خانقاه من است

دیوان حافظ – صوفی از پرتو می راز نهانی دانست

دیوان حافظ – نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد

دیوان حافظ – ای فروغ ماه حسن‌، از روی رخشان شما

دیوان حافظ – تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد

دیوان حافظ – کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد

دیوان حافظ – روشنی طلعت تو ماه ندارد

دیوان حافظ – رواق منظر چشم من آشیانه توست

دیوان حافظ – راهی بزن که آهی بر ساز آن توان زد

دیوان حافظ – اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد

دیوان حافظ – اگر روم ز پی‌اش فتنه‌ها برانگیزد

دیوان حافظ – کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند

دیوان حافظ – حال دل با تو گفتنم، هوس است

دیوان حافظ – دوش آگهی ز یار سفر کرده داد باد

دیوان حافظ – اگر به مذهب تو خون عاشق است مباح

دیوان حافظ – خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد

دیوان حافظ – آن سیه‌چرده که شیرینی عالم با اوست

دیوان حافظ – شنیده‌ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت