دیوان حافظ – سحر بلبل حکایت با صبا کرد

دیوان حافظ – سینه از آتش دل، در غم جانانه بسوخت

دیوان حافظ – دوش آگهی ز یار سفر کرده داد باد

دیوان حافظ – ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت

دیوان حافظ – خیال روی تو در هر طریق همره ماست

دیوان حافظ – دوستان دختر رز توبه ز مستوری کرد

دیوان حافظ – درد ما را نیست درمان الغیاث

دیوان حافظ – هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد

دیوان حافظ – یا رب این شمع دل‌افروز ز کاشانه کیست

دیوان حافظ – کنون که بر کف گل جام باده صاف است

دیوان حافظ – صوفی از پرتو می راز نهانی دانست

دیوان حافظ – ساقیا برخیز و درده جام را

دیوان حافظ – چو بشنوی سخن اهل دل، مگو که خطاست

دیوان حافظ – هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد

دیوان حافظ – آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت

دیوان حافظ – من و انکار شراب این چه حکایت باشد

دیوان حافظ – یا رب سببی ساز که یارم به سلامت

دیوان حافظ – نقد صوفی نه همه صافی بی‌غش باشد

دیوان حافظ – عکس روی تو چو در آینه جام افتاد

دیوان حافظ – دل از من برد و روی از من نهان کرد

دیوان حافظ – دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست

دیوان حافظ – گفتم کی ام دهان و لبت کامران کنند

دیوان حافظ – جز آستان توام در جهان پناهی نیست

دیوان حافظ – رواق منظر چشم من آشیانه توست

دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

دیوان حافظ – روزه یک سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاست

دیوان حافظ – بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشت

دیوان حافظ – مردم دیده ما جز به رخت ناظر نیست

دیوان حافظ – روز وصل دوستداران یاد باد

دیوان حافظ – صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت

دیوان حافظ – کس نیست که افتاده آن زلف دوتا نیست

دیوان حافظ – روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست

دیوان حافظ – خوش است خلوت اگر یار یار من باشد

دیوان حافظ – سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد

دیوان حافظ – صحن بستان ذوق بخش و صحبت یاران خوش است

دیوان حافظ – قتل این خسته به شمشیر تو تقدیر نبود

دیوان حافظ – دل من در هوای روی فرخ

دیوان حافظ –  سحرم دولت بیدار به بالین آمد

دیوان حافظ – رونق عهد شباب است دگر بستان را

دیوان حافظ – سحر چون خسرو خاور علم بر کوهساران زد

دیوان حافظ – آن که رخسار تو را رنگ گل و نسرین داد

دیوان حافظ – ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست

دیوان حافظ – چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد

دیوان حافظ – آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند

دیوان حافظ – مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد

دیوان حافظ – دارم امید عاطفتی از جناب دوست

دیوان حافظ – آن کس که به دست جام دارد

دیوان حافظ – دیر است که دل‌دار پیامی نفرستاد

دیوان حافظ – مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست

دیوان حافظ – باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است