دیوان حافظ – اگر آن ترک شیرازی به‌‌ دست‌ آرد دل ما را

دیوان حافظ – آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند

دیوان حافظ – صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست

دیوان حافظ – بی مهر رخت روز مرا نور نماندست

دیوان حافظ –  در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد

دیوان حافظ – ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است

دیوان حافظ – آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است

دیوان حافظ – گفتم کی ام دهان و لبت کامران کنند

دیوان حافظ – بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد

دیوان حافظ –  دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند

دیوان حافظ – آن کس که به دست جام دارد

دیوان حافظ – شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت

دیوان حافظ – اگر چه باده فرح بخش و باد گل‌بیز است

دیوان حافظ – یاد باد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد

دیوان حافظ – صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را

دیوان حافظ – ساقی بیار باده که ماه صیام رفت

دیوان حافظ – یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد

دیوان حافظ – الا یا ایها الساقی ادرکأسا و ناولها

دیوان حافظ – شراب و عیش نهان چیست کار بی‌بنیاد

دیوان حافظ – دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد

دیوان حافظ – ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت

دیوان حافظ – روضه خلد برین خلوت درویشان است

دیوان حافظ – دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند

دیوان حافظ – آن پیک نامور که رسید از دیار دوست

دیوان حافظ – صوفی نهاد دام و سر حقه باز کرد

دیوان حافظ – لعل سیراب به‌خون‌تشنه‌ لب یار من است

دیوان حافظ – ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت

دیوان حافظ – روزگاریست که سودای بتان دین من است

دیوان حافظ – گل در بر و می در کف و معشوق به کام است

دیوان حافظ – اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد

دیوان حافظ – خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود

دیوان حافظ – شنیده‌ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت

دیوان حافظ – راهی‌ست راه عشق که هیچش کناره نیست

دیوان حافظ – دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما

دیوان حافظ – دی پیر می‌فروش که ذکرش به خیر باد

دیوان حافظ – قتل این خسته به شمشیر تو تقدیر نبود

دیوان حافظ – شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست

دیوان حافظ – دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد

دیوان حافظ – دارم امید عاطفتی از جناب دوست

دیوان حافظ – چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد

دیوان حافظ – خوش است خلوت اگر یار یار من باشد

دیوان حافظ –  هر که شد محرم دل در حرم یار بماند

دیوان حافظ – ای شاهد قدسی، که کشد بند نقابت

دیوان حافظ – سحر چون خسرو خاور علم بر کوهساران زد

دیوان حافظ – زلفت هزار دل به یکی تاره مو ببست

دیوان حافظ – چه مستی است ندانم که رو به ما آورد

دیوان حافظ – دلا بسوز که سوز تو کارها بکند

دیوان حافظ – کنون که بر کف گل جام باده صاف است

دیوان حافظ – روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست

دیوان حافظ – نفس باد صبا مشک‌فشان خواهد شد