دیوان حافظ – یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود

دیوان حافظ – بود آیا که در میکده‌ها بگشایند

دیوان حافظ – بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشت

دیوان حافظ – آن پیک نامور که رسید از دیار دوست

دیوان حافظ – چه مستی است ندانم که رو به ما آورد

دیوان حافظ – نقد صوفی نه همه صافی بی‌غش باشد

دیوان حافظ – به ملازمان سلطان، که رساند این دعا را

دیوان حافظ – جان بی‌جمال جانان میل جهان ندارد

دیوان حافظ – میر من خوش می‌روی کاندر سر و پا میرمت

دیوان حافظ – هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد

دیوان حافظ – پیش از اینت بیش از این اندیشه عشاق بود

دیوان حافظ – دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما

دیوان حافظ – تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود

دیوان حافظ – راهی‌ست راه عشق که هیچش کناره نیست

دیوان حافظ – آن که رخسار تو را رنگ گل و نسرین داد

دیوان حافظ – شنیده‌ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت

دیوان حافظ – عکس روی تو چو در آینه جام افتاد

دیوان حافظ – گفتم کی ام دهان و لبت کامران کنند

دیوان حافظ – درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد

دیوان حافظ – گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت رفت

دیوان حافظ – حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند

دیوان حافظ – بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد

دیوان حافظ – پیرانه سرم عشق جوانی به سر افتاد

دیوان حافظ –  ای پسته تو خنده زده بر حدیث قند

دیوان حافظ – بی مهر رخت روز مرا نور نماندست

دیوان حافظ –  سحرم دولت بیدار به بالین آمد

دیوان حافظ – دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد

دیوان حافظ – اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد

دیوان حافظ – بیا که قصر امل سخت سست‌بنیادست

دیوان حافظ – حال دل با تو گفتنم، هوس است

دیوان حافظ – بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه‌بان دارد

دیوان حافظ – ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است

دیوان حافظ – حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت

دیوان حافظ – سمن‌بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند

دیوان حافظ – اگر چه باده فرح بخش و باد گل‌بیز است

دیوان حافظ – شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند

دیوان حافظ – دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود

دیوان حافظ – چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت

دیوان حافظ – باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است

دیوان حافظ – دل می‌رود ز دستم صاحب‌دلان خدا را

دیوان حافظ – صوفی نهاد دام و سر حقه باز کرد

دیوان حافظ – الا یا ایها الساقی ادرکأسا و ناولها

دیوان حافظ – ای شاهد قدسی، که کشد بند نقابت

دیوان حافظ – ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت

دیوان حافظ – راهی بزن که آهی بر ساز آن توان زد

دیوان حافظ – دوش از جناب آصف پیک بشارت آمد

دیوان حافظ – دل سراپرده محبت اوست

دیوان حافظ – آن سیه‌چرده که شیرینی عالم با اوست

دیوان حافظ – روشنی طلعت تو ماه ندارد

دیوان حافظ – شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت