دیوان حافظ – گل بی‌رخ یار خوش نباشد

دیوان حافظ – راهی‌ست راه عشق که هیچش کناره نیست

دیوان حافظ – تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج

دیوان حافظ – دلم جز مهر مه‌رویان طریقی بر نمی‌گیرد

دیوان حافظ –  نقدها را بود آیا که عیاری گیرند

دیوان حافظ – نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد

دیوان حافظ – چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت

دیوان حافظ – آن پیک نامور که رسید از دیار دوست

دیوان حافظ – در این زمانه رفیقی که خالی از خلل است

دیوان حافظ –  ای پسته تو خنده زده بر حدیث قند

دیوان حافظ – بود آیا که در میکده‌ها بگشایند

دیوان حافظ – ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است

دیوان حافظ – سرو چمان من چرا میل چمن نمی‌کند

دیوان حافظ – عکس روی تو چو در آینه جام افتاد

دیوان حافظ – اگر روم ز پی‌اش فتنه‌ها برانگیزد

دیوان حافظ – رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند

دیوان حافظ – نه هر که چهره برافروخت دلبری داند

دیوان حافظ – درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد

دیوان حافظ – زاهد خلوت‌نشین دوش به میخانه شد

دیوان حافظ – گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب

دیوان حافظ – خدا چو صورت ابروی دلگشای تو بست

دیوان حافظ – نفس باد صبا مشک‌فشان خواهد شد

دیوان حافظ – شراب و عیش نهان چیست کار بی‌بنیاد

دیوان حافظ – بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشت

دیوان حافظ – مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند

دیوان حافظ – گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت رفت

دیوان حافظ – زلف‌آشفته و خوی‌کرده و خندان‌لب و مست

دیوان حافظ – زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست

دیوان حافظ – دل می‌رود ز دستم صاحب‌دلان خدا را

دیوان حافظ – روضه خلد برین خلوت درویشان است

دیوان حافظ – چه مستی است ندانم که رو به ما آورد

دیوان حافظ – خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت

دیوان حافظ – صوفی نهاد دام و سر حقه باز کرد

دیوان حافظ – بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه‌بان دارد

دیوان حافظ – طایر دولت اگر باز گذاری بکند

دیوان حافظ – عشق تو نهال حیرت آمد

دیوان حافظ – آن که از سنبل او غالیه تابی دارد

دیوان حافظ – دلا بسوز که سوز تو کارها بکند

دیوان حافظ – کسی که حسن و خط دوست در نظر دارد

دیوان حافظ – راهی بزن که آهی بر ساز آن توان زد

دیوان حافظ – گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد

دیوان حافظ – چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد

دیوان حافظ – سال‌ها دفتر ما در گرو صهبا بود

دیوان حافظ – سمن‌بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند

دیوان حافظ – سر ارادت ما و آستان حضرت دوست

دیوان حافظ – درد ما را نیست درمان الغیاث

دیوان حافظ – صبا وقت سحر بویی ز زلف یار می‌آورد

دیوان حافظ – عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه‌سرشت

دیوان حافظ – غلام نرگس مست تو تاجدارانند

دیوان حافظ – مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست