دیوان حافظ – دلی که غیب نمای است و جام جم دارد

دیوان حافظ – لعل سیراب به‌خون‌تشنه‌ لب یار من است

دیوان حافظ – به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست

دیوان حافظ – آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند

دیوان حافظ – راهی بزن که آهی بر ساز آن توان زد

دیوان حافظ – خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود

دیوان حافظ – اگر چه باده فرح بخش و باد گل‌بیز است

دیوان حافظ – دل من در هوای روی فرخ

دیوان حافظ – غلام نرگس مست تو تاجدارانند

دیوان حافظ – دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد

دیوان حافظ – در این زمانه رفیقی که خالی از خلل است

دیوان حافظ – خوش آمد گل وز آن خوش‌تر نباشد

دیوان حافظ – ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی‌ست

دیوان حافظ – چه مستی است ندانم که رو به ما آورد

دیوان حافظ – سحر چون خسرو خاور علم بر کوهساران زد

دیوان حافظ – سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد

دیوان حافظ – منم که گوشه میخانه خانقاه من است

دیوان حافظ – صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را

دیوان حافظ – پیرانه سرم عشق جوانی به سر افتاد

دیوان حافظ – در دیر مغان آمد، یارم قدحی در دست

دیوان حافظ – ساقی ار باده از این دست به جام اندازد

دیوان حافظ – رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد

دیوان حافظ – ستاره‌ای بدرخشید و ماه مجلس شد

دیوان حافظ – صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد

دیوان حافظ – شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند

دیوان حافظ – باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است

دیوان حافظ – حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند

دیوان حافظ – ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت

دیوان حافظ – روضه خلد برین خلوت درویشان است

دیوان حافظ – دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود

دیوان حافظ – جان بی‌جمال جانان میل جهان ندارد

دیوان حافظ – صوفی بیا که آینه صافیست جام را

دیوان حافظ – تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد

دیوان حافظ –  نقدها را بود آیا که عیاری گیرند

دیوان حافظ – به کوی میکده هر سالکی که ره دانست

دیوان حافظ – مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست

دیوان حافظ – سحر بلبل حکایت با صبا کرد

دیوان حافظ – واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند

دیوان حافظ – دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد

دیوان حافظ – چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد

دیوان حافظ – آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است

دیوان حافظ – صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت

دیوان حافظ – شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت

دیوان حافظ – به آب روشن می عارفی طهارت کرد

دیوان حافظ – دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت

دیوان حافظ –  هر که شد محرم دل در حرم یار بماند

دیوان حافظ – ای فروغ ماه حسن‌، از روی رخشان شما

دیوان حافظ – شراب و عیش نهان چیست کار بی‌بنیاد

دیوان حافظ – خدا چو صورت ابروی دلگشای تو بست

دیوان حافظ – خواب آن نرگس فتان تو بی چیزی نیست