دیوان حافظ – کنون که بر کف گل جام باده صاف است

دیوان حافظ –  نقدها را بود آیا که عیاری گیرند

دیوان حافظ – روشنی طلعت تو ماه ندارد

دیوان حافظ – خیال روی تو در هر طریق همره ماست

دیوان حافظ – نسیم باد صبا دوشم آگهی آورد

دیوان حافظ – تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد

دیوان حافظ – مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست

دیوان حافظ – ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت

دیوان حافظ – میر من خوش می‌روی کاندر سر و پا میرمت

دیوان حافظ – دلا بسوز که سوز تو کارها بکند

دیوان حافظ – طایر دولت اگر باز گذاری بکند

دیوان حافظ – ای فروغ ماه حسن‌، از روی رخشان شما

دیوان حافظ – به کوی میکده هر سالکی که ره دانست

دیوان حافظ – پیرانه سرم عشق جوانی به سر افتاد

دیوان حافظ – حال دل با تو گفتنم، هوس است

دیوان حافظ – رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد

دیوان حافظ – زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست

دیوان حافظ – چه مستی است ندانم که رو به ما آورد

دیوان حافظ – درد ما را نیست درمان الغیاث

دیوان حافظ – ساقیا برخیز و درده جام را

دیوان حافظ – چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت

دیوان حافظ –  هر که را با خط سبزت سر سودا باشد

دیوان حافظ – آن که از سنبل او غالیه تابی دارد

دیوان حافظ – دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد

دیوان حافظ – روزگاریست که سودای بتان دین من است

دیوان حافظ – چو بشنوی سخن اهل دل، مگو که خطاست

دیوان حافظ – زلفت هزار دل به یکی تاره مو ببست

دیوان حافظ – روضه خلد برین خلوت درویشان است

دیوان حافظ – اگر چه عرض هنر پیش یار بی‌ادبیست

دیوان حافظ – چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد

دیوان حافظ – عشق تو نهال حیرت آمد

دیوان حافظ – برو به کار خود ای واعظ این چه فریادست

دیوان حافظ – یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود

دیوان حافظ – هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد

دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

دیوان حافظ – دل از من برد و روی از من نهان کرد

دیوان حافظ –  در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد

دیوان حافظ – دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد

دیوان حافظ – تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست

دیوان حافظ – آن پیک نامور که رسید از دیار دوست

دیوان حافظ – دل سراپرده محبت اوست

دیوان حافظ – به ملازمان سلطان، که رساند این دعا را

دیوان حافظ – یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد

دیوان حافظ – صلاح کار کجا و من خراب کجا

دیوان حافظ – سمن‌بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند

دیوان حافظ – آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت

دیوان حافظ – شنیده‌ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت

دیوان حافظ – دوش از جناب آصف پیک بشارت آمد

دیوان حافظ – رواق منظر چشم من آشیانه توست

دیوان حافظ – حاصل کارگه کون و مکان این همه نیست