دیوان حافظ – آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند

دیوان حافظ – منم که گوشه میخانه خانقاه من است

دیوان حافظ – تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود

دیوان حافظ – جمالت آفتاب هر نظر باد

دیوان حافظ – حال دل با تو گفتنم، هوس است

دیوان حافظ –  صبا به تهنیت پیر می‌فروش آمد

دیوان حافظ – یا رب این شمع دل‌افروز ز کاشانه کیست

دیوان حافظ – بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد

دیوان حافظ –  سحرم دولت بیدار به بالین آمد

دیوان حافظ – آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت

دیوان حافظ – کنون که می‌دمد از بوستان نسیم بهشت

دیوان حافظ – عشق تو نهال حیرت آمد

دیوان حافظ – روز وصل دوستداران یاد باد

دیوان حافظ – روضه خلد برین خلوت درویشان است

دیوان حافظ – خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است

دیوان حافظ – شنیده‌ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت

دیوان حافظ – شراب و عیش نهان چیست کار بی‌بنیاد

دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

دیوان حافظ – دیر است که دل‌دار پیامی نفرستاد

دیوان حافظ – طایر دولت اگر باز گذاری بکند

دیوان حافظ – بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشت

دیوان حافظ – من و انکار شراب این چه حکایت باشد

دیوان حافظ – روز هجران و شب فرقت یار آخر شد

دیوان حافظ – ای فروغ ماه حسن‌، از روی رخشان شما

دیوان حافظ – اگر چه باده فرح بخش و باد گل‌بیز است

دیوان حافظ – دمی با غم به سر بردن جهان یک سر نمی‌ارزد

دیوان حافظ – صلاح کار کجا و من خراب کجا

دیوان حافظ – دل سراپرده محبت اوست

دیوان حافظ – رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند

دیوان حافظ – دل می‌رود ز دستم صاحب‌دلان خدا را

دیوان حافظ – روزگاریست که سودای بتان دین من است

دیوان حافظ – به ملازمان سلطان، که رساند این دعا را

دیوان حافظ –  گر می‌فروش حاجت رندان روا کند

دیوان حافظ – سحر بلبل حکایت با صبا کرد

دیوان حافظ –  نقدها را بود آیا که عیاری گیرند

دیوان حافظ – دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد

دیوان حافظ – هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد

دیوان حافظ – نه هر که چهره برافروخت دلبری داند

دیوان حافظ – حاصل کارگه کون و مکان این همه نیست

دیوان حافظ – رواق منظر چشم من آشیانه توست

دیوان حافظ – ما را ز خیال تو چه پروای شراب است

دیوان حافظ – راهی‌ست راه عشق که هیچش کناره نیست

دیوان حافظ – ساقی بیار باده که ماه صیام رفت

دیوان حافظ – خوشتر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست

دیوان حافظ – گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب

دیوان حافظ – گفتم کی ام دهان و لبت کامران کنند

دیوان حافظ – حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند

دیوان حافظ – ساقیا آمدن عید، مبارک بادت

دیوان حافظ – مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند

دیوان حافظ – صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را