دیوان حافظ – رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد

دیوان حافظ – آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت

دیوان حافظ – گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد

دیوان حافظ – سینه از آتش دل، در غم جانانه بسوخت

دیوان حافظ – سمن‌بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند

دیوان حافظ – ساقیا آمدن عید، مبارک بادت

دیوان حافظ – رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند

دیوان حافظ – ای فروغ ماه حسن‌، از روی رخشان شما

دیوان حافظ –  صبا به تهنیت پیر می‌فروش آمد

دیوان حافظ – صبا وقت سحر بویی ز زلف یار می‌آورد

دیوان حافظ – صحن بستان ذوق بخش و صحبت یاران خوش است

دیوان حافظ – ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی‌ست

دیوان حافظ –  دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند

دیوان حافظ – چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد

دیوان حافظ – بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه‌بان دارد

دیوان حافظ – ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت

دیوان حافظ – کنون که می‌دمد از بوستان نسیم بهشت

دیوان حافظ – حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند

دیوان حافظ – رونق عهد شباب است دگر بستان را

دیوان حافظ – دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد

دیوان حافظ – منم که گوشه میخانه خانقاه من است

دیوان حافظ – باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است

دیوان حافظ – ساقی بیار باده که ماه صیام رفت

دیوان حافظ – عشق تو نهال حیرت آمد

دیوان حافظ – دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد

دیوان حافظ – مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست

دیوان حافظ – دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند

دیوان حافظ – قتل این خسته به شمشیر تو تقدیر نبود

دیوان حافظ – مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد

دیوان حافظ – ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست

دیوان حافظ – دی پیر می‌فروش که ذکرش به خیر باد

دیوان حافظ – ساقیا برخیز و درده جام را

دیوان حافظ – سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد

دیوان حافظ – سحر چون خسرو خاور علم بر کوهساران زد

دیوان حافظ – المنة لله که در میکده باز است

دیوان حافظ – شاهدان گر دلبری زین سان کنند

دیوان حافظ – در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد

دیوان حافظ – زاهد خلوت‌نشین دوش به میخانه شد

دیوان حافظ – بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشت

دیوان حافظ – صلاح کار کجا و من خراب کجا

دیوان حافظ – یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود

دیوان حافظ – رواق منظر چشم من آشیانه توست

دیوان حافظ – آن سیه‌چرده که شیرینی عالم با اوست

دیوان حافظ – هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد

دیوان حافظ –  سحرم دولت بیدار به بالین آمد

دیوان حافظ – گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب

دیوان حافظ – آن کس که به دست جام دارد

دیوان حافظ – ساقی ار باده از این دست به جام اندازد

دیوان حافظ – خوشتر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست

دیوان حافظ – خوش است خلوت اگر یار یار من باشد