دیوان حافظ – شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست

دیوان حافظ – دلم جز مهر مه‌رویان طریقی بر نمی‌گیرد

دیوان حافظ – روشنی طلعت تو ماه ندارد

دیوان حافظ – روزگاریست که سودای بتان دین من است

دیوان حافظ – مدامم مست می‌دارد نسیم جعد گیسویت

دیوان حافظ – دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد

دیوان حافظ – ای فروغ ماه حسن‌، از روی رخشان شما

دیوان حافظ – ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی‌ست

دیوان حافظ – ما را ز خیال تو چه پروای شراب است

دیوان حافظ – بیا که قصر امل سخت سست‌بنیادست

دیوان حافظ – یا رب سببی ساز که یارم به سلامت

دیوان حافظ – سال‌ها دفتر ما در گرو صهبا بود

دیوان حافظ – سینه از آتش دل، در غم جانانه بسوخت

دیوان حافظ – حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند

دیوان حافظ – بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد

دیوان حافظ – مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند

دیوان حافظ –  نقدها را بود آیا که عیاری گیرند

دیوان حافظ – روزه یک سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاست

دیوان حافظ – نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد

دیوان حافظ – مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد

دیوان حافظ – صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را

دیوان حافظ – کنون که بر کف گل جام باده صاف است

دیوان حافظ – عشق تو نهال حیرت آمد

دیوان حافظ – حاصل کارگه کون و مکان این همه نیست

دیوان حافظ – خوش آمد گل وز آن خوش‌تر نباشد

دیوان حافظ – شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت

دیوان حافظ – بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه‌بان دارد

دیوان حافظ – نسیم باد صبا دوشم آگهی آورد

دیوان حافظ – خیال روی تو در هر طریق همره ماست

دیوان حافظ – دل می‌رود ز دستم صاحب‌دلان خدا را

دیوان حافظ – گفتم کی ام دهان و لبت کامران کنند

دیوان حافظ – تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود

دیوان حافظ – جمالت آفتاب هر نظر باد

دیوان حافظ – مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد

دیوان حافظ – زلف‌آشفته و خوی‌کرده و خندان‌لب و مست

دیوان حافظ – نقد صوفی نه همه صافی بی‌غش باشد

دیوان حافظ – ستاره‌ای بدرخشید و ماه مجلس شد

دیوان حافظ – صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد

دیوان حافظ – اگر چه باده فرح بخش و باد گل‌بیز است

دیوان حافظ – بی مهر رخت روز مرا نور نماندست

دیوان حافظ – خوش است خلوت اگر یار یار من باشد

دیوان حافظ – دارم امید عاطفتی از جناب دوست

دیوان حافظ – قتل این خسته به شمشیر تو تقدیر نبود

دیوان حافظ – ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست

دیوان حافظ – شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند

دیوان حافظ – دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود

دیوان حافظ – صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت

دیوان حافظ – صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست

دیوان حافظ – صحن بستان ذوق بخش و صحبت یاران خوش است

دیوان حافظ – به کوی میکده هر سالکی که ره دانست