دیوان حافظ – خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت

دیوان حافظ – دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما

دیوان حافظ – دارم امید عاطفتی از جناب دوست

دیوان حافظ –  هر که شد محرم دل در حرم یار بماند

دیوان حافظ – در این زمانه رفیقی که خالی از خلل است

دیوان حافظ – ساقی ار باده از این دست به جام اندازد

دیوان حافظ – صلاح کار کجا و من خراب کجا

دیوان حافظ – آن پیک نامور که رسید از دیار دوست

دیوان حافظ – حال دل با تو گفتنم، هوس است

دیوان حافظ – دلی که غیب نمای است و جام جم دارد

دیوان حافظ – چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد

دیوان حافظ – می‌دمد صبح و کله بست سحاب

دیوان حافظ – روضه خلد برین خلوت درویشان است

دیوان حافظ – بعد از این دست من و دامن آن سرو بلند

دیوان حافظ – گل بی‌رخ یار خوش نباشد

دیوان حافظ –  هر که را با خط سبزت سر سودا باشد

دیوان حافظ – ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است

دیوان حافظ – راهی بزن که آهی بر ساز آن توان زد

دیوان حافظ – صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست

دیوان حافظ – پیش از اینت بیش از این اندیشه عشاق بود

دیوان حافظ – نسیم باد صبا دوشم آگهی آورد

دیوان حافظ – یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد

دیوان حافظ – حسن تو همیشه در فزون باد

دیوان حافظ – من و انکار شراب این چه حکایت باشد

دیوان حافظ – صوفی نهاد دام و سر حقه باز کرد

دیوان حافظ – نفس باد صبا مشک‌فشان خواهد شد

دیوان حافظ – مدامم مست می‌دارد نسیم جعد گیسویت

دیوان حافظ – باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است

دیوان حافظ – به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است

دیوان حافظ – گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت رفت

دیوان حافظ – به ملازمان سلطان، که رساند این دعا را

دیوان حافظ – در دیر مغان آمد، یارم قدحی در دست

دیوان حافظ –  ای پسته تو خنده زده بر حدیث قند

دیوان حافظ – اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد

دیوان حافظ – سحر بلبل حکایت با صبا کرد

دیوان حافظ – المنة لله که در میکده باز است

دیوان حافظ – خوش است خلوت اگر یار یار من باشد

دیوان حافظ – اگر چه عرض هنر پیش یار بی‌ادبیست

دیوان حافظ – رونق عهد شباب است دگر بستان را

دیوان حافظ – صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را

دیوان حافظ – گفتم کی ام دهان و لبت کامران کنند

دیوان حافظ – گل در بر و می در کف و معشوق به کام است

دیوان حافظ – چه مستی است ندانم که رو به ما آورد

دیوان حافظ – تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد

دیوان حافظ – دیر است که دل‌دار پیامی نفرستاد

دیوان حافظ – دوش از جناب آصف پیک بشارت آمد

دیوان حافظ – رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد

دیوان حافظ – آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند

دیوان حافظ – رواق منظر چشم من آشیانه توست

دیوان حافظ – در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد