دیوان حافظ – مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد

دیوان حافظ – روشنی طلعت تو ماه ندارد

دیوان حافظ – خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است

دیوان حافظ – صلاح کار کجا و من خراب کجا

دیوان حافظ – گل بی‌رخ یار خوش نباشد

دیوان حافظ – دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود

دیوان حافظ – مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد

دیوان حافظ – روزه یک سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاست

دیوان حافظ – زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست

دیوان حافظ – اگر چه باده فرح بخش و باد گل‌بیز است

دیوان حافظ –  هر که شد محرم دل در حرم یار بماند

دیوان حافظ – ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت

دیوان حافظ – کس نیست که افتاده آن زلف دوتا نیست

دیوان حافظ – صوفی نهاد دام و سر حقه باز کرد

دیوان حافظ – به آب روشن می عارفی طهارت کرد

دیوان حافظ – لعل سیراب به‌خون‌تشنه‌ لب یار من است

دیوان حافظ – آن سیه‌چرده که شیرینی عالم با اوست

دیوان حافظ – به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است

دیوان حافظ – اگر آن ترک شیرازی به‌‌ دست‌ آرد دل ما را

دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

دیوان حافظ – خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود

دیوان حافظ – سال‌ها دفتر ما در گرو صهبا بود

دیوان حافظ – بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه‌بان دارد

دیوان حافظ – تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج

دیوان حافظ – پیرانه سرم عشق جوانی به سر افتاد

دیوان حافظ – رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند

دیوان حافظ – شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند

دیوان حافظ – دل من در هوای روی فرخ

دیوان حافظ – سینه از آتش دل، در غم جانانه بسوخت

دیوان حافظ – مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد

دیوان حافظ – ساقیا آمدن عید، مبارک بادت

دیوان حافظ – بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد

دیوان حافظ – روزگاریست که سودای بتان دین من است

دیوان حافظ – آن که از سنبل او غالیه تابی دارد

دیوان حافظ – خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت

دیوان حافظ – روز وصل دوستداران یاد باد

دیوان حافظ – ای فروغ ماه حسن‌، از روی رخشان شما

دیوان حافظ – به سر جام جم آنگه نظر توانی کرد

دیوان حافظ – زلفت هزار دل به یکی تاره مو ببست

دیوان حافظ – پیش از اینت بیش از این اندیشه عشاق بود

دیوان حافظ – در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد

دیوان حافظ – دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت

دیوان حافظ – کسی که حسن و خط دوست در نظر دارد

دیوان حافظ – دوش از جناب آصف پیک بشارت آمد

دیوان حافظ – زان یار دل‌نوازم شکری است با شکایت

دیوان حافظ – زاهد خلوت‌نشین دوش به میخانه شد

دیوان حافظ – المنة لله که در میکده باز است

دیوان حافظ – سحر چون خسرو خاور علم بر کوهساران زد

دیوان حافظ – کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد

دیوان حافظ – آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند