دیوان حافظ – رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند

دیوان حافظ – تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج

دیوان حافظ – دلم جز مهر مه‌رویان طریقی بر نمی‌گیرد

دیوان حافظ –  گر می‌فروش حاجت رندان روا کند

دیوان حافظ – ای فروغ ماه حسن‌، از روی رخشان شما

دیوان حافظ – یا رب این شمع دل‌افروز ز کاشانه کیست

دیوان حافظ – روضه خلد برین خلوت درویشان است

دیوان حافظ – بنال بلبل اگر با منت سر یاریست

دیوان حافظ – ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی‌ست

دیوان حافظ – دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت

دیوان حافظ – کنون که می‌دمد از بوستان نسیم بهشت

دیوان حافظ – اگر روم ز پی‌اش فتنه‌ها برانگیزد

دیوان حافظ – خوشتر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست

دیوان حافظ – چه مستی است ندانم که رو به ما آورد

دیوان حافظ –  در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد

دیوان حافظ – بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشت

دیوان حافظ – الا یا ایها الساقی ادرکأسا و ناولها

دیوان حافظ –  هر که شد محرم دل در حرم یار بماند

دیوان حافظ – به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است

دیوان حافظ – جز آستان توام در جهان پناهی نیست

دیوان حافظ – عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه‌سرشت

دیوان حافظ – ساقیا آمدن عید، مبارک بادت

دیوان حافظ – راهی بزن که آهی بر ساز آن توان زد

دیوان حافظ – پیرانه سرم عشق جوانی به سر افتاد

دیوان حافظ – نه هر که چهره برافروخت دلبری داند

دیوان حافظ – سال‌ها دفتر ما در گرو صهبا بود

دیوان حافظ – کس نیست که افتاده آن زلف دوتا نیست

دیوان حافظ – خدا چو صورت ابروی دلگشای تو بست

دیوان حافظ – ستاره‌ای بدرخشید و ماه مجلس شد

دیوان حافظ – دل سراپرده محبت اوست

دیوان حافظ –  سحرم دولت بیدار به بالین آمد

دیوان حافظ – همای اوج سعادت به دام ما افتد

دیوان حافظ – آن پیک نامور که رسید از دیار دوست

دیوان حافظ – آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند

دیوان حافظ –  صبا به تهنیت پیر می‌فروش آمد

دیوان حافظ – لعل سیراب به‌خون‌تشنه‌ لب یار من است

دیوان حافظ – من و انکار شراب این چه حکایت باشد

دیوان حافظ – دوش آگهی ز یار سفر کرده داد باد

دیوان حافظ – آن کس که به دست جام دارد

دیوان حافظ – در دیر مغان آمد، یارم قدحی در دست

دیوان حافظ – دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند

دیوان حافظ – ما را ز خیال تو چه پروای شراب است

دیوان حافظ – صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت

دیوان حافظ – نسیم باد صبا دوشم آگهی آورد

دیوان حافظ – روشنی طلعت تو ماه ندارد

دیوان حافظ – چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد

دیوان حافظ – ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت

دیوان حافظ – زلفت هزار دل به یکی تاره مو ببست

دیوان حافظ – زاهد خلوت‌نشین دوش به میخانه شد

دیوان حافظ – نقد صوفی نه همه صافی بی‌غش باشد