دیوان حافظ – روز هجران و شب فرقت یار آخر شد

دیوان حافظ – نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد

دیوان حافظ – مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست

دیوان حافظ – روضه خلد برین خلوت درویشان است

دیوان حافظ – نسیم باد صبا دوشم آگهی آورد

دیوان حافظ – تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست

دیوان حافظ – اگر چه باده فرح بخش و باد گل‌بیز است

دیوان حافظ – شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد

دیوان حافظ – کنون که می‌دمد از بوستان نسیم بهشت

دیوان حافظ –  سحرم دولت بیدار به بالین آمد

دیوان حافظ –  گر می‌فروش حاجت رندان روا کند

دیوان حافظ – زان یار دل‌نوازم شکری است با شکایت

دیوان حافظ – ساقی بیار باده که ماه صیام رفت

دیوان حافظ – شراب و عیش نهان چیست کار بی‌بنیاد

دیوان حافظ –  در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد

دیوان حافظ – مردم دیده ما جز به رخت ناظر نیست

دیوان حافظ – دیر است که دل‌دار پیامی نفرستاد

دیوان حافظ – سال‌ها دفتر ما در گرو صهبا بود

دیوان حافظ – آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت

دیوان حافظ – آن سیه‌چرده که شیرینی عالم با اوست

دیوان حافظ – در دیر مغان آمد، یارم قدحی در دست

دیوان حافظ – دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت

دیوان حافظ – ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت

دیوان حافظ –  هر که را با خط سبزت سر سودا باشد

دیوان حافظ – ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست

دیوان حافظ – دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد

دیوان حافظ – ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت

دیوان حافظ – یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود

دیوان حافظ – بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشت

دیوان حافظ – اگر آن ترک شیرازی به‌‌ دست‌ آرد دل ما را

دیوان حافظ – گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب

دیوان حافظ – مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند

دیوان حافظ – شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست

دیوان حافظ – سینه از آتش دل، در غم جانانه بسوخت

دیوان حافظ – مدامم مست می‌دارد نسیم جعد گیسویت

دیوان حافظ – سمن‌بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند

دیوان حافظ – گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد

دیوان حافظ – روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست

دیوان حافظ – خوش است خلوت اگر یار یار من باشد

دیوان حافظ –  نقدها را بود آیا که عیاری گیرند

دیوان حافظ – مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست

دیوان حافظ – مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد

دیوان حافظ – گفتم کی ام دهان و لبت کامران کنند

دیوان حافظ – سحر بلبل حکایت با صبا کرد

دیوان حافظ – شاهدان گر دلبری زین سان کنند

دیوان حافظ – بی مهر رخت روز مرا نور نماندست

دیوان حافظ – جان بی‌جمال جانان میل جهان ندارد

دیوان حافظ – ساقیا برخیز و درده جام را

دیوان حافظ – رونق عهد شباب است دگر بستان را

دیوان حافظ – سرو چمان من چرا میل چمن نمی‌کند