دیوان حافظ – کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند

دیوان حافظ – به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است

دیوان حافظ – ای فروغ ماه حسن‌، از روی رخشان شما

دیوان حافظ – آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند

دیوان حافظ – چه مستی است ندانم که رو به ما آورد

دیوان حافظ – رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند

دیوان حافظ – جز آستان توام در جهان پناهی نیست

دیوان حافظ –  هر که شد محرم دل در حرم یار بماند

دیوان حافظ – سرو چمان من چرا میل چمن نمی‌کند

دیوان حافظ – دلی که غیب نمای است و جام جم دارد

دیوان حافظ – روزگاریست که سودای بتان دین من است

دیوان حافظ – به آب روشن می عارفی طهارت کرد

دیوان حافظ – دلا بسوز که سوز تو کارها بکند

دیوان حافظ – آن سیه‌چرده که شیرینی عالم با اوست

دیوان حافظ – کنون که می‌دمد از بوستان نسیم بهشت

دیوان حافظ – ساقی به نور باده برافروز جام ما

دیوان حافظ – کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد

دیوان حافظ – صحن بستان ذوق بخش و صحبت یاران خوش است

دیوان حافظ – به ملازمان سلطان، که رساند این دعا را

دیوان حافظ – شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت

دیوان حافظ – صلاح کار کجا و من خراب کجا

دیوان حافظ – آن کس که به دست جام دارد

دیوان حافظ – راهی‌ست راه عشق که هیچش کناره نیست

دیوان حافظ – ما را ز خیال تو چه پروای شراب است

دیوان حافظ – دل من در هوای روی فرخ

دیوان حافظ – دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما

دیوان حافظ – صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت

دیوان حافظ –  هر که را با خط سبزت سر سودا باشد

دیوان حافظ – خوش است خلوت اگر یار یار من باشد

دیوان حافظ – اگر روم ز پی‌اش فتنه‌ها برانگیزد

دیوان حافظ – تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد

دیوان حافظ – سحر بلبل حکایت با صبا کرد

دیوان حافظ – خوش آمد گل وز آن خوش‌تر نباشد

دیوان حافظ – تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست

دیوان حافظ – دی پیر می‌فروش که ذکرش به خیر باد

دیوان حافظ – خواب آن نرگس فتان تو بی چیزی نیست

دیوان حافظ – خدا چو صورت ابروی دلگشای تو بست

دیوان حافظ – ساقیا آمدن عید، مبارک بادت

دیوان حافظ – مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست

دیوان حافظ – در نظربازی ما بی‌خبران حیرانند

دیوان حافظ – گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت رفت

دیوان حافظ – خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود

دیوان حافظ – عشق تو نهال حیرت آمد

دیوان حافظ – حسن تو همیشه در فزون باد

دیوان حافظ –  گر می‌فروش حاجت رندان روا کند

دیوان حافظ – برو به کار خود ای واعظ این چه فریادست

دیوان حافظ – صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد

دیوان حافظ – من و انکار شراب این چه حکایت باشد

دیوان حافظ – هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد

دیوان حافظ – یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود