دیوان حافظ – ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست

دیوان حافظ – یا رب سببی ساز که یارم به سلامت

دیوان حافظ – آن کس که به دست جام دارد

دیوان حافظ – دوش آگهی ز یار سفر کرده داد باد

دیوان حافظ – ما را ز خیال تو چه پروای شراب است

دیوان حافظ – شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد

دیوان حافظ – ساقی بیار باده که ماه صیام رفت

دیوان حافظ – نفس باد صبا مشک‌فشان خواهد شد

دیوان حافظ – دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست

دیوان حافظ – صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را

دیوان حافظ – راهی بزن که آهی بر ساز آن توان زد

دیوان حافظ – دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد

دیوان حافظ – هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد

دیوان حافظ – تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد

دیوان حافظ – خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است

دیوان حافظ – کس نیست که افتاده آن زلف دوتا نیست

دیوان حافظ – پیرانه سرم عشق جوانی به سر افتاد

دیوان حافظ – به ملازمان سلطان، که رساند این دعا را

دیوان حافظ – نسیم باد صبا دوشم آگهی آورد

دیوان حافظ – چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد

دیوان حافظ – بی مهر رخت روز مرا نور نماندست

دیوان حافظ – آن که از سنبل او غالیه تابی دارد

دیوان حافظ – واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند

دیوان حافظ – دارم امید عاطفتی از جناب دوست

دیوان حافظ – نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد

دیوان حافظ – چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت

دیوان حافظ – روشنی طلعت تو ماه ندارد

دیوان حافظ – سمن‌بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند

دیوان حافظ – خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود

دیوان حافظ – مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست

دیوان حافظ – ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است

دیوان حافظ – منم که گوشه میخانه خانقاه من است

دیوان حافظ – درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد

دیوان حافظ – صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست

دیوان حافظ – اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد

دیوان حافظ – روی تو کس ندید و هزارت رقیب هست

دیوان حافظ – بیا که قصر امل سخت سست‌بنیادست

دیوان حافظ – بنال بلبل اگر با منت سر یاریست

دیوان حافظ – اگر آن ترک شیرازی به‌‌ دست‌ آرد دل ما را

دیوان حافظ – یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد

دیوان حافظ – پیش از اینت بیش از این اندیشه عشاق بود

دیوان حافظ – صوفی نهاد دام و سر حقه باز کرد

دیوان حافظ – دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت

دیوان حافظ – روزه یک سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاست

دیوان حافظ – دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد

دیوان حافظ – شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند

دیوان حافظ – رونق عهد شباب است دگر بستان را

دیوان حافظ – مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند

دیوان حافظ – رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد

دیوان حافظ – برو به کار خود ای واعظ این چه فریادست