دیوان حافظ – دی پیر می‌فروش که ذکرش به خیر باد

دیوان حافظ – گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب

دیوان حافظ – بود آیا که در میکده‌ها بگشایند

دیوان حافظ – لعل سیراب به‌خون‌تشنه‌ لب یار من است

دیوان حافظ – آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند

دیوان حافظ – کس نیست که افتاده آن زلف دوتا نیست

دیوان حافظ – ساقی به نور باده برافروز جام ما

دیوان حافظ – زان یار دل‌نوازم شکری است با شکایت

دیوان حافظ – ما را ز خیال تو چه پروای شراب است

دیوان حافظ – باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است

دیوان حافظ – رونق عهد شباب است دگر بستان را

دیوان حافظ – به آب روشن می عارفی طهارت کرد

دیوان حافظ – جمالت آفتاب هر نظر باد

دیوان حافظ – ساقی بیار باده که ماه صیام رفت

دیوان حافظ – گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت رفت

دیوان حافظ – سر ارادت ما و آستان حضرت دوست

دیوان حافظ –  سحرم دولت بیدار به بالین آمد

دیوان حافظ – سحر بلبل حکایت با صبا کرد

دیوان حافظ – نه هر که چهره برافروخت دلبری داند

دیوان حافظ – حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند

دیوان حافظ – شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت

دیوان حافظ – صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست

دیوان حافظ – من و انکار شراب این چه حکایت باشد

دیوان حافظ – روضه خلد برین خلوت درویشان است

دیوان حافظ – رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند

دیوان حافظ – ای شاهد قدسی، که کشد بند نقابت

دیوان حافظ – زاهد خلوت‌نشین دوش به میخانه شد

دیوان حافظ – دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد

دیوان حافظ – خیال روی تو در هر طریق همره ماست

دیوان حافظ – خوش است خلوت اگر یار یار من باشد

دیوان حافظ – تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد

دیوان حافظ – صبا وقت سحر بویی ز زلف یار می‌آورد

دیوان حافظ – واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند

دیوان حافظ – اگر آن ترک شیرازی به‌‌ دست‌ آرد دل ما را

دیوان حافظ – در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد

دیوان حافظ – یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد

دیوان حافظ – به کوی میکده هر سالکی که ره دانست

دیوان حافظ – دل من در هوای روی فرخ

دیوان حافظ – صلاح کار کجا و من خراب کجا

دیوان حافظ – درد ما را نیست درمان الغیاث

دیوان حافظ – تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود

دیوان حافظ – دوش از جناب آصف پیک بشارت آمد

دیوان حافظ – خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود

دیوان حافظ – دلم جز مهر مه‌رویان طریقی بر نمی‌گیرد

دیوان حافظ – بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد

دیوان حافظ – هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد

دیوان حافظ – خم زلف تو دام کفر و دین است

دیوان حافظ – پیش از اینت بیش از این اندیشه عشاق بود

دیوان حافظ – راهی‌ست راه عشق که هیچش کناره نیست

دیوان حافظ – الا یا ایها الساقی ادرکأسا و ناولها