دیوان حافظ – روز هجران و شب فرقت یار آخر شد

دیوان حافظ – ساقی ار باده از این دست به جام اندازد

دیوان حافظ – اگر چه باده فرح بخش و باد گل‌بیز است

دیوان حافظ – دلی که غیب نمای است و جام جم دارد

دیوان حافظ – به آب روشن می عارفی طهارت کرد

دیوان حافظ – به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد

دیوان حافظ – قتل این خسته به شمشیر تو تقدیر نبود

دیوان حافظ – دارم امید عاطفتی از جناب دوست

دیوان حافظ – رواق منظر چشم من آشیانه توست

دیوان حافظ –  در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد

دیوان حافظ – کسی که حسن و خط دوست در نظر دارد

دیوان حافظ – بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد

دیوان حافظ – لعل سیراب به‌خون‌تشنه‌ لب یار من است

دیوان حافظ – چه مستی است ندانم که رو به ما آورد

دیوان حافظ – دمی با غم به سر بردن جهان یک سر نمی‌ارزد

دیوان حافظ – دل سراپرده محبت اوست

دیوان حافظ – چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت

دیوان حافظ – واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند

دیوان حافظ – کنون که بر کف گل جام باده صاف است

دیوان حافظ – چو بشنوی سخن اهل دل، مگو که خطاست

دیوان حافظ – شراب و عیش نهان چیست کار بی‌بنیاد

دیوان حافظ – گل بی‌رخ یار خوش نباشد

دیوان حافظ – ای شاهد قدسی، که کشد بند نقابت

دیوان حافظ – شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند

دیوان حافظ – صوفی نهاد دام و سر حقه باز کرد

دیوان حافظ – یاد باد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد

دیوان حافظ – گل در بر و می در کف و معشوق به کام است

دیوان حافظ – یا رب سببی ساز که یارم به سلامت

دیوان حافظ – آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است

دیوان حافظ – صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد

دیوان حافظ – زاهد خلوت‌نشین دوش به میخانه شد

دیوان حافظ –  گر می‌فروش حاجت رندان روا کند

دیوان حافظ – زلف‌آشفته و خوی‌کرده و خندان‌لب و مست

دیوان حافظ – یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد

دیوان حافظ – ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی‌ست

دیوان حافظ – خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد

دیوان حافظ – به ملازمان سلطان، که رساند این دعا را

دیوان حافظ – حسن تو همیشه در فزون باد

دیوان حافظ – به کوی میکده هر سالکی که ره دانست

دیوان حافظ – دل من در هوای روی فرخ

دیوان حافظ – گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب

دیوان حافظ – دوستان دختر رز توبه ز مستوری کرد

دیوان حافظ – روضه خلد برین خلوت درویشان است

دیوان حافظ – سمن‌بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند

دیوان حافظ – صلاح کار کجا و من خراب کجا

دیوان حافظ – آن پیک نامور که رسید از دیار دوست

دیوان حافظ – هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد

دیوان حافظ – گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد

دیوان حافظ – تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست

دیوان حافظ – دوش از جناب آصف پیک بشارت آمد