دیوان حافظ – شاهدان گر دلبری زین سان کنند

دیوان حافظ – کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد

دیوان حافظ – آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است

دیوان حافظ – صلاح کار کجا و من خراب کجا

دیوان حافظ – تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود

دیوان حافظ – بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشت

دیوان حافظ – هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد

دیوان حافظ – جز آستان توام در جهان پناهی نیست

دیوان حافظ – خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت

دیوان حافظ – درد ما را نیست درمان الغیاث

دیوان حافظ – ساقی بیار باده که ماه صیام رفت

دیوان حافظ – ای فروغ ماه حسن‌، از روی رخشان شما

دیوان حافظ – خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد

دیوان حافظ –  سحرم دولت بیدار به بالین آمد

دیوان حافظ – دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت

دیوان حافظ – چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد

دیوان حافظ – آن کس که به دست جام دارد

دیوان حافظ – هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد

دیوان حافظ – گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت رفت

دیوان حافظ – ساقیا آمدن عید، مبارک بادت

دیوان حافظ – روزه یک سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاست

دیوان حافظ – عکس روی تو چو در آینه جام افتاد

دیوان حافظ – دیر است که دل‌دار پیامی نفرستاد

دیوان حافظ – جمالت آفتاب هر نظر باد

دیوان حافظ – آن که رخسار تو را رنگ گل و نسرین داد

دیوان حافظ – دلی که غیب نمای است و جام جم دارد

دیوان حافظ – بود آیا که در میکده‌ها بگشایند

دیوان حافظ – خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود

دیوان حافظ – چه مستی است ندانم که رو به ما آورد

دیوان حافظ – واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند

دیوان حافظ – آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت

دیوان حافظ – نفس باد صبا مشک‌فشان خواهد شد

دیوان حافظ – اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد

دیوان حافظ – گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد

دیوان حافظ – دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد

دیوان حافظ – قتل این خسته به شمشیر تو تقدیر نبود

دیوان حافظ – گفتم کی ام دهان و لبت کامران کنند

دیوان حافظ – به آب روشن می عارفی طهارت کرد

دیوان حافظ – منم که گوشه میخانه خانقاه من است

دیوان حافظ – یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد

دیوان حافظ – رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند

دیوان حافظ – حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت

دیوان حافظ – دارم امید عاطفتی از جناب دوست

دیوان حافظ – آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند

دیوان حافظ – مدامم مست می‌دارد نسیم جعد گیسویت

دیوان حافظ – آن سیه‌چرده که شیرینی عالم با اوست

دیوان حافظ – دانی که چنگ و عود چه تقریر می‌کنند

دیوان حافظ – ساقیا برخیز و درده جام را

دیوان حافظ –  هر که را با خط سبزت سر سودا باشد

دیوان حافظ – زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست