دیوان حافظ – منم که گوشه میخانه خانقاه من است

دیوان حافظ – تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج

دیوان حافظ – دمی با غم به سر بردن جهان یک سر نمی‌ارزد

دیوان حافظ – دوش از جناب آصف پیک بشارت آمد

دیوان حافظ –  در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد

دیوان حافظ – گل در بر و می در کف و معشوق به کام است

دیوان حافظ – جمالت آفتاب هر نظر باد

دیوان حافظ – ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی‌ست

دیوان حافظ – خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد

دیوان حافظ – راهی‌ست راه عشق که هیچش کناره نیست

دیوان حافظ – بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد

دیوان حافظ – دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست

دیوان حافظ – کنون که بر کف گل جام باده صاف است

دیوان حافظ – اگر به مذهب تو خون عاشق است مباح

دیوان حافظ – روز وصل دوستداران یاد باد

دیوان حافظ – تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست

دیوان حافظ – دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند

دیوان حافظ – دلم جز مهر مه‌رویان طریقی بر نمی‌گیرد

دیوان حافظ – زان یار دل‌نوازم شکری است با شکایت

دیوان حافظ – چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت

دیوان حافظ – آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند

دیوان حافظ – حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند

دیوان حافظ – الا یا ایها الساقی ادرکأسا و ناولها

دیوان حافظ –  گر می‌فروش حاجت رندان روا کند

دیوان حافظ – دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد

دیوان حافظ – آن کس که به دست جام دارد

دیوان حافظ – شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت

دیوان حافظ – آن سیه‌چرده که شیرینی عالم با اوست

دیوان حافظ – صوفی از پرتو می راز نهانی دانست

دیوان حافظ – دوش آگهی ز یار سفر کرده داد باد

دیوان حافظ – میر من خوش می‌روی کاندر سر و پا میرمت

دیوان حافظ –  سحرم دولت بیدار به بالین آمد

دیوان حافظ – بی مهر رخت روز مرا نور نماندست

دیوان حافظ – باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است

دیوان حافظ – زاهد خلوت‌نشین دوش به میخانه شد

دیوان حافظ – ای فروغ ماه حسن‌، از روی رخشان شما

دیوان حافظ – چو بشنوی سخن اهل دل، مگو که خطاست

دیوان حافظ – در دیر مغان آمد، یارم قدحی در دست

دیوان حافظ – جان بی‌جمال جانان میل جهان ندارد

دیوان حافظ – ساقی به نور باده برافروز جام ما

دیوان حافظ – یاد باد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد

دیوان حافظ – آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است

دیوان حافظ – نفس باد صبا مشک‌فشان خواهد شد

دیوان حافظ – پیرانه سرم عشق جوانی به سر افتاد

دیوان حافظ – شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند

دیوان حافظ – اگر روم ز پی‌اش فتنه‌ها برانگیزد

دیوان حافظ – یا رب سببی ساز که یارم به سلامت

دیوان حافظ – اگر آن ترک شیرازی به‌‌ دست‌ آرد دل ما را

دیوان حافظ – اگر چه عرض هنر پیش یار بی‌ادبیست

دیوان حافظ – رواق منظر چشم من آشیانه توست