دیوان حافظ – دوش آگهی ز یار سفر کرده داد باد

دیوان حافظ – دلا بسوز که سوز تو کارها بکند

دیوان حافظ – به کوی میکده هر سالکی که ره دانست

دیوان حافظ – سرو چمان من چرا میل چمن نمی‌کند

دیوان حافظ – گل بی‌رخ یار خوش نباشد

دیوان حافظ – دارم امید عاطفتی از جناب دوست

دیوان حافظ – کسی که حسن و خط دوست در نظر دارد

دیوان حافظ – پیش از اینت بیش از این اندیشه عشاق بود

دیوان حافظ – بنال بلبل اگر با منت سر یاریست

دیوان حافظ – ساقی بیار باده که ماه صیام رفت

دیوان حافظ – عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه‌سرشت

دیوان حافظ – دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد

دیوان حافظ – دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد

دیوان حافظ – حاصل کارگه کون و مکان این همه نیست

دیوان حافظ – مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد

دیوان حافظ – مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست

دیوان حافظ – بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد

دیوان حافظ – دوستان دختر رز توبه ز مستوری کرد

دیوان حافظ – ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت

دیوان حافظ – خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است

دیوان حافظ – خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد

دیوان حافظ – دوش از جناب آصف پیک بشارت آمد

دیوان حافظ – رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند

دیوان حافظ – به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است

دیوان حافظ – دل می‌رود ز دستم صاحب‌دلان خدا را

دیوان حافظ – کنون که می‌دمد از بوستان نسیم بهشت

دیوان حافظ – کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد

دیوان حافظ – یا رب این شمع دل‌افروز ز کاشانه کیست

دیوان حافظ – ساقی ار باده از این دست به جام اندازد

دیوان حافظ – می‌دمد صبح و کله بست سحاب

دیوان حافظ – صوفی نهاد دام و سر حقه باز کرد

دیوان حافظ – روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست

دیوان حافظ – کنون که بر کف گل جام باده صاف است

دیوان حافظ – اگر چه عرض هنر پیش یار بی‌ادبیست

دیوان حافظ – بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه‌بان دارد

دیوان حافظ – بود آیا که در میکده‌ها بگشایند

دیوان حافظ – ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت

دیوان حافظ – دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت

دیوان حافظ – آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت

دیوان حافظ – خم زلف تو دام کفر و دین است

دیوان حافظ – راهی‌ست راه عشق که هیچش کناره نیست

دیوان حافظ – سحر بلبل حکایت با صبا کرد

دیوان حافظ –  صبا به تهنیت پیر می‌فروش آمد

دیوان حافظ – پیرانه سرم عشق جوانی به سر افتاد

دیوان حافظ – یاد باد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد

دیوان حافظ – لعل سیراب به‌خون‌تشنه‌ لب یار من است

دیوان حافظ – حال دل با تو گفتنم، هوس است

دیوان حافظ – سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد

دیوان حافظ – درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد

دیوان حافظ – صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست