دیوان حافظ – بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشت

دیوان حافظ – دلا بسوز که سوز تو کارها بکند

دیوان حافظ – اگر روم ز پی‌اش فتنه‌ها برانگیزد

دیوان حافظ – گفتم کی ام دهان و لبت کامران کنند

دیوان حافظ – رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد

دیوان حافظ – صوفی بیا که آینه صافیست جام را

دیوان حافظ – دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد

دیوان حافظ – خوشتر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست

دیوان حافظ – صحن بستان ذوق بخش و صحبت یاران خوش است

دیوان حافظ – مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد

دیوان حافظ – آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است

دیوان حافظ – شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست

دیوان حافظ – بود آیا که در میکده‌ها بگشایند

دیوان حافظ – سحر بلبل حکایت با صبا کرد

دیوان حافظ – آن که رخسار تو را رنگ گل و نسرین داد

دیوان حافظ – به آب روشن می عارفی طهارت کرد

دیوان حافظ – منم که گوشه میخانه خانقاه من است

دیوان حافظ – ای شاهد قدسی، که کشد بند نقابت

دیوان حافظ – ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست

دیوان حافظ – نه هر که چهره برافروخت دلبری داند

دیوان حافظ – تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست

دیوان حافظ – خم زلف تو دام کفر و دین است

دیوان حافظ –  ای پسته تو خنده زده بر حدیث قند

دیوان حافظ – حسن تو همیشه در فزون باد

دیوان حافظ – چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت

دیوان حافظ – ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت

دیوان حافظ – شاهدان گر دلبری زین سان کنند

دیوان حافظ – صلاح کار کجا و من خراب کجا

دیوان حافظ – مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند

دیوان حافظ – رونق عهد شباب است دگر بستان را

دیوان حافظ – المنة لله که در میکده باز است

دیوان حافظ – خوش است خلوت اگر یار یار من باشد

دیوان حافظ – اگر چه عرض هنر پیش یار بی‌ادبیست

دیوان حافظ – آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت

دیوان حافظ – اگر چه باده فرح بخش و باد گل‌بیز است

دیوان حافظ –  صبا به تهنیت پیر می‌فروش آمد

دیوان حافظ – کس نیست که افتاده آن زلف دوتا نیست

دیوان حافظ – صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت

دیوان حافظ – یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود

دیوان حافظ – سر ارادت ما و آستان حضرت دوست

دیوان حافظ – تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج

دیوان حافظ – بیا که قصر امل سخت سست‌بنیادست

دیوان حافظ – دل من در هوای روی فرخ

دیوان حافظ – ای فروغ ماه حسن‌، از روی رخشان شما

دیوان حافظ – بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد

دیوان حافظ – آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند

دیوان حافظ – دوستان دختر رز توبه ز مستوری کرد

دیوان حافظ – رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند

دیوان حافظ – می‌دمد صبح و کله بست سحاب

دیوان حافظ –  نقدها را بود آیا که عیاری گیرند