دیوان حافظ – قتل این خسته به شمشیر تو تقدیر نبود

دیوان حافظ – تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست

دیوان حافظ – روشنی طلعت تو ماه ندارد

دیوان حافظ – شراب و عیش نهان چیست کار بی‌بنیاد

دیوان حافظ – سمن‌بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند

دیوان حافظ – طایر دولت اگر باز گذاری بکند

دیوان حافظ – بی مهر رخت روز مرا نور نماندست

دیوان حافظ – آن کس که به دست جام دارد

دیوان حافظ – عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه‌سرشت

دیوان حافظ – چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت

دیوان حافظ –  سحرم دولت بیدار به بالین آمد

دیوان حافظ – صلاح کار کجا و من خراب کجا

دیوان حافظ – دل سراپرده محبت اوست

دیوان حافظ –  در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد

دیوان حافظ –  ای پسته تو خنده زده بر حدیث قند

دیوان حافظ – درد ما را نیست درمان الغیاث

دیوان حافظ – ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت

دیوان حافظ – پیش از اینت بیش از این اندیشه عشاق بود

دیوان حافظ – مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست

دیوان حافظ – روزگاریست که سودای بتان دین من است

دیوان حافظ –  دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند

دیوان حافظ – آن پیک نامور که رسید از دیار دوست

دیوان حافظ – حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت

دیوان حافظ – کنون که می‌دمد از بوستان نسیم بهشت

دیوان حافظ – اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد

دیوان حافظ –  نقدها را بود آیا که عیاری گیرند

دیوان حافظ – آن که رخسار تو را رنگ گل و نسرین داد

دیوان حافظ – خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت

دیوان حافظ – مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد

دیوان حافظ – منم که گوشه میخانه خانقاه من است

دیوان حافظ – روضه خلد برین خلوت درویشان است

دیوان حافظ – ما را ز خیال تو چه پروای شراب است

دیوان حافظ – در این زمانه رفیقی که خالی از خلل است

دیوان حافظ – من و انکار شراب این چه حکایت باشد

دیوان حافظ – همای اوج سعادت به دام ما افتد

دیوان حافظ – خواب آن نرگس فتان تو بی چیزی نیست

دیوان حافظ – روی تو کس ندید و هزارت رقیب هست

دیوان حافظ – رونق عهد شباب است دگر بستان را

دیوان حافظ – روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست

دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

دیوان حافظ – دلی که غیب نمای است و جام جم دارد

دیوان حافظ – دمی با غم به سر بردن جهان یک سر نمی‌ارزد

دیوان حافظ – اگر آن ترک شیرازی به‌‌ دست‌ آرد دل ما را

دیوان حافظ – دانی که چنگ و عود چه تقریر می‌کنند

دیوان حافظ – بیا که قصر امل سخت سست‌بنیادست

دیوان حافظ – دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد

دیوان حافظ –  صبا به تهنیت پیر می‌فروش آمد

دیوان حافظ – خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود

دیوان حافظ – زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست

دیوان حافظ – شنیده‌ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت