دیوان حافظ – جمالت آفتاب هر نظر باد

دیوان حافظ – صبا وقت سحر بویی ز زلف یار می‌آورد

دیوان حافظ – ساقی ار باده از این دست به جام اندازد

دیوان حافظ – آن سیه‌چرده که شیرینی عالم با اوست

دیوان حافظ – ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است

دیوان حافظ – بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد

دیوان حافظ – ساقیا برخیز و درده جام را

دیوان حافظ – میر من خوش می‌روی کاندر سر و پا میرمت

دیوان حافظ –  نقدها را بود آیا که عیاری گیرند

دیوان حافظ – خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد

دیوان حافظ – سمن‌بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند

دیوان حافظ – الا یا ایها الساقی ادرکأسا و ناولها

دیوان حافظ – عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه‌سرشت

دیوان حافظ – بعد از این دست من و دامن آن سرو بلند

دیوان حافظ – دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد

دیوان حافظ – روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست

دیوان حافظ – مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند

دیوان حافظ – یاد باد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد

دیوان حافظ – ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست

دیوان حافظ – کنون که بر کف گل جام باده صاف است

دیوان حافظ – بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد

دیوان حافظ – صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد

دیوان حافظ – کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند

دیوان حافظ – مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست

دیوان حافظ – شنیده‌ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت

دیوان حافظ – اگر روم ز پی‌اش فتنه‌ها برانگیزد

دیوان حافظ – اگر آن ترک شیرازی به‌‌ دست‌ آرد دل ما را

دیوان حافظ – صوفی بیا که آینه صافیست جام را

دیوان حافظ – جان بی‌جمال جانان میل جهان ندارد

دیوان حافظ – آن کس که به دست جام دارد

دیوان حافظ – خوش آمد گل وز آن خوش‌تر نباشد

دیوان حافظ – دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند

دیوان حافظ – به سر جام جم آنگه نظر توانی کرد

دیوان حافظ – چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد

دیوان حافظ – شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست

دیوان حافظ – دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست

دیوان حافظ – دلی که غیب نمای است و جام جم دارد

دیوان حافظ – به ملازمان سلطان، که رساند این دعا را

دیوان حافظ – به کوی میکده هر سالکی که ره دانست

دیوان حافظ – صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت

دیوان حافظ – روزگاریست که سودای بتان دین من است

دیوان حافظ – صوفی از پرتو می راز نهانی دانست

دیوان حافظ – دمی با غم به سر بردن جهان یک سر نمی‌ارزد

دیوان حافظ – ستاره‌ای بدرخشید و ماه مجلس شد

دیوان حافظ – خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است

دیوان حافظ – صحن بستان ذوق بخش و صحبت یاران خوش است

دیوان حافظ – در دیر مغان آمد، یارم قدحی در دست

دیوان حافظ – طایر دولت اگر باز گذاری بکند

دیوان حافظ – تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود

دیوان حافظ – گل در بر و می در کف و معشوق به کام است