دیوان حافظ – سر ارادت ما و آستان حضرت دوست

دیوان حافظ – حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند

دیوان حافظ – تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود

دیوان حافظ – روزگاریست که سودای بتان دین من است

دیوان حافظ – ساقی ار باده از این دست به جام اندازد

دیوان حافظ – سحر چون خسرو خاور علم بر کوهساران زد

دیوان حافظ – در دیر مغان آمد، یارم قدحی در دست

دیوان حافظ – آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند

دیوان حافظ – اگر چه عرض هنر پیش یار بی‌ادبیست

دیوان حافظ – حسن تو همیشه در فزون باد

دیوان حافظ – سرو چمان من چرا میل چمن نمی‌کند

دیوان حافظ – جان بی‌جمال جانان میل جهان ندارد

دیوان حافظ – نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد

دیوان حافظ – ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست

دیوان حافظ – چو بشنوی سخن اهل دل، مگو که خطاست

دیوان حافظ – نه هر که چهره برافروخت دلبری داند

دیوان حافظ – گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت رفت

دیوان حافظ – به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد

دیوان حافظ – کس نیست که افتاده آن زلف دوتا نیست

دیوان حافظ – مردم دیده ما جز به رخت ناظر نیست

دیوان حافظ – بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد

دیوان حافظ – مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند

دیوان حافظ – در نظربازی ما بی‌خبران حیرانند

دیوان حافظ – باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است

دیوان حافظ – پیرانه سرم عشق جوانی به سر افتاد

دیوان حافظ – دل از من برد و روی از من نهان کرد

دیوان حافظ – بیا که قصر امل سخت سست‌بنیادست

دیوان حافظ – حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت

دیوان حافظ – ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی‌ست

دیوان حافظ – هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد

دیوان حافظ – صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را

دیوان حافظ – مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست

دیوان حافظ – شاهدان گر دلبری زین سان کنند

دیوان حافظ – صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد

دیوان حافظ – سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد

دیوان حافظ – بود آیا که در میکده‌ها بگشایند

دیوان حافظ – جز آستان توام در جهان پناهی نیست

دیوان حافظ – رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند

دیوان حافظ – دل من در هوای روی فرخ

دیوان حافظ – رواق منظر چشم من آشیانه توست

دیوان حافظ – یا رب این شمع دل‌افروز ز کاشانه کیست

دیوان حافظ – زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست

دیوان حافظ – ساقیا برخیز و درده جام را

دیوان حافظ – دلا بسوز که سوز تو کارها بکند

دیوان حافظ – اگر آن ترک شیرازی به‌‌ دست‌ آرد دل ما را

دیوان حافظ – آن سیه‌چرده که شیرینی عالم با اوست

دیوان حافظ – رونق عهد شباب است دگر بستان را

دیوان حافظ – لعل سیراب به‌خون‌تشنه‌ لب یار من است

دیوان حافظ – ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت

دیوان حافظ – صوفی بیا که آینه صافیست جام را