دیوان حافظ – ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت

دیوان حافظ – دوش آگهی ز یار سفر کرده داد باد

دیوان حافظ – سال‌ها دفتر ما در گرو صهبا بود

دیوان حافظ – غلام نرگس مست تو تاجدارانند

دیوان حافظ –  نقدها را بود آیا که عیاری گیرند

دیوان حافظ – اگر چه عرض هنر پیش یار بی‌ادبیست

دیوان حافظ – روز وصل دوستداران یاد باد

دیوان حافظ – میر من خوش می‌روی کاندر سر و پا میرمت

دیوان حافظ – یا رب این شمع دل‌افروز ز کاشانه کیست

دیوان حافظ – هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد

دیوان حافظ – حال دل با تو گفتنم، هوس است

دیوان حافظ – یا رب سببی ساز که یارم به سلامت

دیوان حافظ – تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج

دیوان حافظ – مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند

دیوان حافظ – بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد

دیوان حافظ – حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند

دیوان حافظ – دیر است که دل‌دار پیامی نفرستاد

دیوان حافظ – سحر چون خسرو خاور علم بر کوهساران زد

دیوان حافظ – چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد

دیوان حافظ – بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه‌بان دارد

دیوان حافظ – چه مستی است ندانم که رو به ما آورد

دیوان حافظ – مردم دیده ما جز به رخت ناظر نیست

دیوان حافظ –  هر که شد محرم دل در حرم یار بماند

دیوان حافظ – آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است

دیوان حافظ – دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود

دیوان حافظ – واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند

دیوان حافظ – جمالت آفتاب هر نظر باد

دیوان حافظ – خیال روی تو در هر طریق همره ماست

دیوان حافظ – دی پیر می‌فروش که ذکرش به خیر باد

دیوان حافظ – سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد

دیوان حافظ – منم که گوشه میخانه خانقاه من است

دیوان حافظ – روزگاریست که سودای بتان دین من است

دیوان حافظ – می‌دمد صبح و کله بست سحاب

دیوان حافظ – مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست

دیوان حافظ – زلفت هزار دل به یکی تاره مو ببست

دیوان حافظ – الا یا ایها الساقی ادرکأسا و ناولها

دیوان حافظ – مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست

دیوان حافظ – اگر آن ترک شیرازی به‌‌ دست‌ آرد دل ما را

دیوان حافظ – رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند

دیوان حافظ – خدا چو صورت ابروی دلگشای تو بست

دیوان حافظ – به ملازمان سلطان، که رساند این دعا را

دیوان حافظ – صوفی بیا که آینه صافیست جام را

دیوان حافظ –  صبا به تهنیت پیر می‌فروش آمد

دیوان حافظ – بی مهر رخت روز مرا نور نماندست

دیوان حافظ – دل از من برد و روی از من نهان کرد

دیوان حافظ – اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد

دیوان حافظ – ساقی بیار باده که ماه صیام رفت

دیوان حافظ – دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست

دیوان حافظ – آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند

دیوان حافظ – نسیم باد صبا دوشم آگهی آورد