دیوان حافظ – بعد از این دست من و دامن آن سرو بلند

دیوان حافظ – شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت

دیوان حافظ – بود آیا که در میکده‌ها بگشایند

دیوان حافظ – شراب و عیش نهان چیست کار بی‌بنیاد

دیوان حافظ – در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد

دیوان حافظ – کنون که بر کف گل جام باده صاف است

دیوان حافظ – به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست

دیوان حافظ – عکس روی تو چو در آینه جام افتاد

دیوان حافظ – چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت

دیوان حافظ – حاصل کارگه کون و مکان این همه نیست

دیوان حافظ – آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند

دیوان حافظ – مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند

دیوان حافظ – ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی‌ست

دیوان حافظ – به آب روشن می عارفی طهارت کرد

دیوان حافظ – تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست

دیوان حافظ – صحن بستان ذوق بخش و صحبت یاران خوش است

دیوان حافظ – نفس باد صبا مشک‌فشان خواهد شد

دیوان حافظ – یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود

دیوان حافظ – دل از من برد و روی از من نهان کرد

دیوان حافظ – حسن تو همیشه در فزون باد

دیوان حافظ – روضه خلد برین خلوت درویشان است

دیوان حافظ – روز وصل دوستداران یاد باد

دیوان حافظ – حال دل با تو گفتنم، هوس است

دیوان حافظ – به ملازمان سلطان، که رساند این دعا را

دیوان حافظ – یا رب این شمع دل‌افروز ز کاشانه کیست

دیوان حافظ – ساقی به نور باده برافروز جام ما

دیوان حافظ – واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند

دیوان حافظ – تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج

دیوان حافظ – ساقیا آمدن عید، مبارک بادت

دیوان حافظ – کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند

دیوان حافظ – صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست

دیوان حافظ – مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست

دیوان حافظ – قتل این خسته به شمشیر تو تقدیر نبود

دیوان حافظ – تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود

دیوان حافظ – نسیم باد صبا دوشم آگهی آورد

دیوان حافظ – آن که از سنبل او غالیه تابی دارد

دیوان حافظ – بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه‌بان دارد

دیوان حافظ – اگر به مذهب تو خون عاشق است مباح

دیوان حافظ – جمالت آفتاب هر نظر باد

دیوان حافظ –  ای پسته تو خنده زده بر حدیث قند

دیوان حافظ – دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست

دیوان حافظ – ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است

دیوان حافظ – زاهد خلوت‌نشین دوش به میخانه شد

دیوان حافظ – ساقی ار باده از این دست به جام اندازد

دیوان حافظ – آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت

دیوان حافظ – دارم امید عاطفتی از جناب دوست

دیوان حافظ – دوستان دختر رز توبه ز مستوری کرد

دیوان حافظ – به سر جام جم آنگه نظر توانی کرد

دیوان حافظ – چو بشنوی سخن اهل دل، مگو که خطاست

دیوان حافظ – بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد