دیوان حافظ – یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود

دیوان حافظ – خوشتر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست

دیوان حافظ – در نظربازی ما بی‌خبران حیرانند

دیوان حافظ – کس نیست که افتاده آن زلف دوتا نیست

دیوان حافظ – درد ما را نیست درمان الغیاث

دیوان حافظ – جان بی‌جمال جانان میل جهان ندارد

دیوان حافظ – روز وصل دوستداران یاد باد

دیوان حافظ – یاد باد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد

دیوان حافظ –  ای پسته تو خنده زده بر حدیث قند

دیوان حافظ – مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد

دیوان حافظ – دیر است که دل‌دار پیامی نفرستاد

دیوان حافظ – آن پیک نامور که رسید از دیار دوست

دیوان حافظ – بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد

دیوان حافظ – ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت

دیوان حافظ – بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد

دیوان حافظ – دانی که چنگ و عود چه تقریر می‌کنند

دیوان حافظ – گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد

دیوان حافظ – زان یار دل‌نوازم شکری است با شکایت

دیوان حافظ – حاصل کارگه کون و مکان این همه نیست

دیوان حافظ – آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است

دیوان حافظ – تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود

دیوان حافظ – در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد

دیوان حافظ – آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند

دیوان حافظ – غلام نرگس مست تو تاجدارانند

دیوان حافظ – عکس روی تو چو در آینه جام افتاد

دیوان حافظ – ای شاهد قدسی، که کشد بند نقابت

دیوان حافظ – بیا که قصر امل سخت سست‌بنیادست

دیوان حافظ – مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست

دیوان حافظ –  سحرم دولت بیدار به بالین آمد

دیوان حافظ – در دیر مغان آمد، یارم قدحی در دست

دیوان حافظ – زاهد خلوت‌نشین دوش به میخانه شد

دیوان حافظ – خدا چو صورت ابروی دلگشای تو بست

دیوان حافظ – بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه‌بان دارد

دیوان حافظ – یا رب این شمع دل‌افروز ز کاشانه کیست

دیوان حافظ – صلاح کار کجا و من خراب کجا

دیوان حافظ – جز آستان توام در جهان پناهی نیست

دیوان حافظ – به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست

دیوان حافظ – رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد

دیوان حافظ –  در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد

دیوان حافظ – خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت

دیوان حافظ – شنیده‌ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت

دیوان حافظ – دل سراپرده محبت اوست

دیوان حافظ – نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد

دیوان حافظ – دارم امید عاطفتی از جناب دوست

دیوان حافظ – صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت

دیوان حافظ – همای اوج سعادت به دام ما افتد

دیوان حافظ – شراب و عیش نهان چیست کار بی‌بنیاد

دیوان حافظ – اگر آن ترک شیرازی به‌‌ دست‌ آرد دل ما را

دیوان حافظ – گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت رفت

دیوان حافظ –  هر که را با خط سبزت سر سودا باشد