دیوان حافظ – دی پیر می‌فروش که ذکرش به خیر باد

دیوان حافظ – دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد

دیوان حافظ – پیرانه سرم عشق جوانی به سر افتاد

دیوان حافظ – آن کس که به دست جام دارد

دیوان حافظ – نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد

دیوان حافظ – ما را ز خیال تو چه پروای شراب است

دیوان حافظ –  سحرم دولت بیدار به بالین آمد

دیوان حافظ – دلم جز مهر مه‌رویان طریقی بر نمی‌گیرد

دیوان حافظ – صحن بستان ذوق بخش و صحبت یاران خوش است

دیوان حافظ – روز هجران و شب فرقت یار آخر شد

دیوان حافظ – به آب روشن می عارفی طهارت کرد

دیوان حافظ – سرو چمان من چرا میل چمن نمی‌کند

دیوان حافظ – مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد

دیوان حافظ – خدا چو صورت ابروی دلگشای تو بست

دیوان حافظ – به کوی میکده هر سالکی که ره دانست

دیوان حافظ – ساقیا آمدن عید، مبارک بادت

دیوان حافظ – ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت

دیوان حافظ – خوش آمد گل وز آن خوش‌تر نباشد

دیوان حافظ – دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد

دیوان حافظ – آن که از سنبل او غالیه تابی دارد

دیوان حافظ – دل می‌رود ز دستم صاحب‌دلان خدا را

دیوان حافظ – هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد

دیوان حافظ – شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد

دیوان حافظ – مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد

دیوان حافظ – همای اوج سعادت به دام ما افتد

دیوان حافظ – در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد

دیوان حافظ – زلفت هزار دل به یکی تاره مو ببست

دیوان حافظ – نسیم باد صبا دوشم آگهی آورد

دیوان حافظ – سحر بلبل حکایت با صبا کرد

دیوان حافظ – اگر آن ترک شیرازی به‌‌ دست‌ آرد دل ما را

دیوان حافظ – گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت رفت

دیوان حافظ – عکس روی تو چو در آینه جام افتاد

دیوان حافظ – بنال بلبل اگر با منت سر یاریست

دیوان حافظ – مردم دیده ما جز به رخت ناظر نیست

دیوان حافظ – به سر جام جم آنگه نظر توانی کرد

دیوان حافظ – صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست

دیوان حافظ – مدامم مست می‌دارد نسیم جعد گیسویت

دیوان حافظ – درد ما را نیست درمان الغیاث

دیوان حافظ – دلا بسوز که سوز تو کارها بکند

دیوان حافظ – مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست

دیوان حافظ – مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند

دیوان حافظ – نه هر که چهره برافروخت دلبری داند

دیوان حافظ – باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است

دیوان حافظ – اگر به مذهب تو خون عاشق است مباح

دیوان حافظ – سحر چون خسرو خاور علم بر کوهساران زد

دیوان حافظ – زان یار دل‌نوازم شکری است با شکایت

دیوان حافظ – سر ارادت ما و آستان حضرت دوست

دیوان حافظ – در دیر مغان آمد، یارم قدحی در دست

دیوان حافظ – به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد

دیوان حافظ – زاهد خلوت‌نشین دوش به میخانه شد