دیوان حافظ – دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما

دیوان حافظ – آن که از سنبل او غالیه تابی دارد

دیوان حافظ – گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد

دیوان حافظ – روز وصل دوستداران یاد باد

دیوان حافظ –  در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد

دیوان حافظ – مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست

دیوان حافظ – من و انکار شراب این چه حکایت باشد

دیوان حافظ – ای فروغ ماه حسن‌، از روی رخشان شما

دیوان حافظ – به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست

دیوان حافظ – چو بشنوی سخن اهل دل، مگو که خطاست

دیوان حافظ – دل من در هوای روی فرخ

دیوان حافظ – خوش است خلوت اگر یار یار من باشد

دیوان حافظ – دانی که چنگ و عود چه تقریر می‌کنند

دیوان حافظ – مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست

دیوان حافظ – گل در بر و می در کف و معشوق به کام است

دیوان حافظ – به کوی میکده هر سالکی که ره دانست

دیوان حافظ –  سحرم دولت بیدار به بالین آمد

دیوان حافظ – راهی‌ست راه عشق که هیچش کناره نیست

دیوان حافظ – میر من خوش می‌روی کاندر سر و پا میرمت

دیوان حافظ –  نقدها را بود آیا که عیاری گیرند

دیوان حافظ – در این زمانه رفیقی که خالی از خلل است

دیوان حافظ – به سر جام جم آنگه نظر توانی کرد

دیوان حافظ – سینه از آتش دل، در غم جانانه بسوخت

دیوان حافظ – خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است

دیوان حافظ – در نظربازی ما بی‌خبران حیرانند

دیوان حافظ – تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد

دیوان حافظ – کسی که حسن و خط دوست در نظر دارد

دیوان حافظ – گل بی‌رخ یار خوش نباشد

دیوان حافظ – دارم امید عاطفتی از جناب دوست

دیوان حافظ – بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد

دیوان حافظ – گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت رفت

دیوان حافظ – زلف‌آشفته و خوی‌کرده و خندان‌لب و مست

دیوان حافظ – الا یا ایها الساقی ادرکأسا و ناولها

دیوان حافظ – سمن‌بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند

دیوان حافظ – زلفت هزار دل به یکی تاره مو ببست

دیوان حافظ – برو به کار خود ای واعظ این چه فریادست

دیوان حافظ – ساقیا برخیز و درده جام را

دیوان حافظ – کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند

دیوان حافظ –  ای پسته تو خنده زده بر حدیث قند

دیوان حافظ – مدامم مست می‌دارد نسیم جعد گیسویت

دیوان حافظ – صوفی از پرتو می راز نهانی دانست

دیوان حافظ – دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد

دیوان حافظ – دلا بسوز که سوز تو کارها بکند

دیوان حافظ – جان بی‌جمال جانان میل جهان ندارد

دیوان حافظ –  دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند

دیوان حافظ – باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است

دیوان حافظ – خم زلف تو دام کفر و دین است

دیوان حافظ – خیال روی تو در هر طریق همره ماست

دیوان حافظ – تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست

دیوان حافظ – ساقیا آمدن عید، مبارک بادت