دیوان حافظ – همای اوج سعادت به دام ما افتد

دیوان حافظ – شراب و عیش نهان چیست کار بی‌بنیاد

دیوان حافظ – چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد

دیوان حافظ – خوش آمد گل وز آن خوش‌تر نباشد

دیوان حافظ – به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد

دیوان حافظ – دانی که چنگ و عود چه تقریر می‌کنند

دیوان حافظ – مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست

دیوان حافظ – تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج

دیوان حافظ – دلا بسوز که سوز تو کارها بکند

دیوان حافظ – زلفت هزار دل به یکی تاره مو ببست

دیوان حافظ – شنیده‌ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت

دیوان حافظ –  نقدها را بود آیا که عیاری گیرند

دیوان حافظ – خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود

دیوان حافظ – بی مهر رخت روز مرا نور نماندست

دیوان حافظ – جمالت آفتاب هر نظر باد

دیوان حافظ – به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست

دیوان حافظ – رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند

دیوان حافظ – ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت

دیوان حافظ – مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد

دیوان حافظ – روضه خلد برین خلوت درویشان است

دیوان حافظ – اگر روم ز پی‌اش فتنه‌ها برانگیزد

دیوان حافظ – تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست

دیوان حافظ – مردم دیده ما جز به رخت ناظر نیست

دیوان حافظ – چو بشنوی سخن اهل دل، مگو که خطاست

دیوان حافظ – یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود

دیوان حافظ – عکس روی تو چو در آینه جام افتاد

دیوان حافظ – دل از من برد و روی از من نهان کرد

دیوان حافظ – دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت

دیوان حافظ – سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد

دیوان حافظ – سمن‌بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند

دیوان حافظ – من و انکار شراب این چه حکایت باشد

دیوان حافظ – زان یار دل‌نوازم شکری است با شکایت

دیوان حافظ – راهی بزن که آهی بر ساز آن توان زد

دیوان حافظ – نقد صوفی نه همه صافی بی‌غش باشد

دیوان حافظ – کسی که حسن و خط دوست در نظر دارد

دیوان حافظ – گل در بر و می در کف و معشوق به کام است

دیوان حافظ – سینه از آتش دل، در غم جانانه بسوخت

دیوان حافظ – دارم امید عاطفتی از جناب دوست

دیوان حافظ – مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد

دیوان حافظ – زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست

دیوان حافظ – دوش آگهی ز یار سفر کرده داد باد

دیوان حافظ – صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را

دیوان حافظ – صوفی بیا که آینه صافیست جام را

دیوان حافظ – بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد

دیوان حافظ – کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد

دیوان حافظ – سحر چون خسرو خاور علم بر کوهساران زد

دیوان حافظ – سرو چمان من چرا میل چمن نمی‌کند

دیوان حافظ – اگر به مذهب تو خون عاشق است مباح

دیوان حافظ – دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود

دیوان حافظ –  دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند