دیوان حافظ – خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود

دیوان حافظ – ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت

دیوان حافظ – سمن‌بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند

دیوان حافظ – ساقی بیار باده که ماه صیام رفت

دیوان حافظ – صبا وقت سحر بویی ز زلف یار می‌آورد

دیوان حافظ – گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب

دیوان حافظ – روزگاریست که سودای بتان دین من است

دیوان حافظ – سرو چمان من چرا میل چمن نمی‌کند

دیوان حافظ – درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد

دیوان حافظ – نفس باد صبا مشک‌فشان خواهد شد

دیوان حافظ – من و انکار شراب این چه حکایت باشد

دیوان حافظ – مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست

دیوان حافظ – به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست

دیوان حافظ – دل سراپرده محبت اوست

دیوان حافظ – ستاره‌ای بدرخشید و ماه مجلس شد

دیوان حافظ – ساقیا برخیز و درده جام را

دیوان حافظ – ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت

دیوان حافظ – می‌دمد صبح و کله بست سحاب

دیوان حافظ – صوفی از پرتو می راز نهانی دانست

دیوان حافظ – شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند

دیوان حافظ – دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود

دیوان حافظ – منم که گوشه میخانه خانقاه من است

دیوان حافظ – خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است

دیوان حافظ – یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد

دیوان حافظ – ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی‌ست

دیوان حافظ – آن که از سنبل او غالیه تابی دارد

دیوان حافظ –  در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد

دیوان حافظ – بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشت

دیوان حافظ – آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند

دیوان حافظ – چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت

دیوان حافظ – یا رب سببی ساز که یارم به سلامت

دیوان حافظ – گل در بر و می در کف و معشوق به کام است

دیوان حافظ – دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند

دیوان حافظ – زان یار دل‌نوازم شکری است با شکایت

دیوان حافظ – نسیم باد صبا دوشم آگهی آورد

دیوان حافظ – بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد

دیوان حافظ – صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد

دیوان حافظ – خواب آن نرگس فتان تو بی چیزی نیست

دیوان حافظ – دل من در هوای روی فرخ

دیوان حافظ – یاد باد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد

دیوان حافظ – در نظربازی ما بی‌خبران حیرانند

دیوان حافظ – ساقی ار باده از این دست به جام اندازد

دیوان حافظ – مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست

دیوان حافظ – اگر چه باده فرح بخش و باد گل‌بیز است

دیوان حافظ – ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت

دیوان حافظ – عکس روی تو چو در آینه جام افتاد

دیوان حافظ – بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد

دیوان حافظ –  نقدها را بود آیا که عیاری گیرند

دیوان حافظ – صوفی نهاد دام و سر حقه باز کرد

دیوان حافظ – خوش است خلوت اگر یار یار من باشد