دیوان حافظ – در دیر مغان آمد، یارم قدحی در دست

دیوان حافظ – عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه‌سرشت

دیوان حافظ – خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است

دیوان حافظ – اگر به مذهب تو خون عاشق است مباح

دیوان حافظ – یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد

دیوان حافظ – در این زمانه رفیقی که خالی از خلل است

دیوان حافظ – صوفی نهاد دام و سر حقه باز کرد

دیوان حافظ – ساقی بیار باده که ماه صیام رفت

دیوان حافظ – حاصل کارگه کون و مکان این همه نیست

دیوان حافظ – ستاره‌ای بدرخشید و ماه مجلس شد

دیوان حافظ – تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست

دیوان حافظ – دوستان دختر رز توبه ز مستوری کرد

دیوان حافظ – بی مهر رخت روز مرا نور نماندست

دیوان حافظ –  سحرم دولت بیدار به بالین آمد

دیوان حافظ – خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد

دیوان حافظ – ای فروغ ماه حسن‌، از روی رخشان شما

دیوان حافظ – اگر آن ترک شیرازی به‌‌ دست‌ آرد دل ما را

دیوان حافظ – می‌دمد صبح و کله بست سحاب

دیوان حافظ – تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود

دیوان حافظ – ساقی به نور باده برافروز جام ما

دیوان حافظ – دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد

دیوان حافظ –  دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند

دیوان حافظ – طایر دولت اگر باز گذاری بکند

دیوان حافظ – اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد

دیوان حافظ – زلف‌آشفته و خوی‌کرده و خندان‌لب و مست

دیوان حافظ – نقد صوفی نه همه صافی بی‌غش باشد

دیوان حافظ – در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد

دیوان حافظ – جان بی‌جمال جانان میل جهان ندارد

دیوان حافظ – آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت

دیوان حافظ – شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت

دیوان حافظ – زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست

دیوان حافظ –  صبا به تهنیت پیر می‌فروش آمد

دیوان حافظ – راهی بزن که آهی بر ساز آن توان زد

دیوان حافظ – عشق تو نهال حیرت آمد

دیوان حافظ – شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست

دیوان حافظ – صوفی بیا که آینه صافیست جام را

دیوان حافظ – دل از من برد و روی از من نهان کرد

دیوان حافظ – کسی که حسن و خط دوست در نظر دارد

دیوان حافظ – آن سیه‌چرده که شیرینی عالم با اوست

دیوان حافظ – آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است

دیوان حافظ – گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب

دیوان حافظ – زان یار دل‌نوازم شکری است با شکایت

دیوان حافظ – گفتم کی ام دهان و لبت کامران کنند

دیوان حافظ – درد ما را نیست درمان الغیاث

دیوان حافظ – سال‌ها دفتر ما در گرو صهبا بود

دیوان حافظ –  در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد

دیوان حافظ – مردم دیده ما جز به رخت ناظر نیست

دیوان حافظ – گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد

دیوان حافظ – ساقیا آمدن عید، مبارک بادت

دیوان حافظ – ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت