دیوان حافظ – بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد

دیوان حافظ – آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند

دیوان حافظ – ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی‌ست

دیوان حافظ – آن پیک نامور که رسید از دیار دوست

دیوان حافظ –  دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند

دیوان حافظ – چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت

دیوان حافظ –  ای پسته تو خنده زده بر حدیث قند

دیوان حافظ – شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد

دیوان حافظ – صلاح کار کجا و من خراب کجا

دیوان حافظ – یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود

دیوان حافظ – بنال بلبل اگر با منت سر یاریست

دیوان حافظ – اگر چه باده فرح بخش و باد گل‌بیز است

دیوان حافظ – کسی که حسن و خط دوست در نظر دارد

دیوان حافظ – روز هجران و شب فرقت یار آخر شد

دیوان حافظ – بود آیا که در میکده‌ها بگشایند

دیوان حافظ – آن که از سنبل او غالیه تابی دارد

دیوان حافظ – دوستان دختر رز توبه ز مستوری کرد

دیوان حافظ – صوفی بیا که آینه صافیست جام را

دیوان حافظ – مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند

دیوان حافظ – دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست

دیوان حافظ – آن که رخسار تو را رنگ گل و نسرین داد

دیوان حافظ – ساقی بیار باده که ماه صیام رفت

دیوان حافظ – یا رب سببی ساز که یارم به سلامت

دیوان حافظ – آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت

دیوان حافظ – مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد

دیوان حافظ – اگر چه عرض هنر پیش یار بی‌ادبیست

دیوان حافظ – خوش آمد گل وز آن خوش‌تر نباشد

دیوان حافظ – مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد

دیوان حافظ – بی مهر رخت روز مرا نور نماندست

دیوان حافظ – دارم امید عاطفتی از جناب دوست

دیوان حافظ – رونق عهد شباب است دگر بستان را

دیوان حافظ – یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود

دیوان حافظ – نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد

دیوان حافظ – اگر به مذهب تو خون عاشق است مباح

دیوان حافظ – هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد

دیوان حافظ – سحر بلبل حکایت با صبا کرد

دیوان حافظ – چو بشنوی سخن اهل دل، مگو که خطاست

دیوان حافظ – دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد

دیوان حافظ – کس نیست که افتاده آن زلف دوتا نیست

دیوان حافظ – زان یار دل‌نوازم شکری است با شکایت

دیوان حافظ – تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد

دیوان حافظ – صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت

دیوان حافظ – صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را

دیوان حافظ – جمالت آفتاب هر نظر باد

دیوان حافظ – مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست

دیوان حافظ – به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد

دیوان حافظ – شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند

دیوان حافظ – دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد

دیوان حافظ – روز وصل دوستداران یاد باد

دیوان حافظ – اگر روم ز پی‌اش فتنه‌ها برانگیزد