دیوان حافظ – اگر به مذهب تو خون عاشق است مباح

دیوان حافظ – دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد

دیوان حافظ – شاهدان گر دلبری زین سان کنند

دیوان حافظ – اگر چه باده فرح بخش و باد گل‌بیز است

دیوان حافظ – رواق منظر چشم من آشیانه توست

دیوان حافظ – دلی که غیب نمای است و جام جم دارد

دیوان حافظ – روزگاریست که سودای بتان دین من است

دیوان حافظ – آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است

دیوان حافظ – گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب

دیوان حافظ – حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت

دیوان حافظ – ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است

دیوان حافظ – صوفی بیا که آینه صافیست جام را

دیوان حافظ – آن که رخسار تو را رنگ گل و نسرین داد

دیوان حافظ – زاهد خلوت‌نشین دوش به میخانه شد

دیوان حافظ – دیر است که دل‌دار پیامی نفرستاد

دیوان حافظ – زلف‌آشفته و خوی‌کرده و خندان‌لب و مست

دیوان حافظ – مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست

دیوان حافظ – آن کس که به دست جام دارد

دیوان حافظ – ای شاهد قدسی، که کشد بند نقابت

دیوان حافظ – مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند

دیوان حافظ – نه هر که چهره برافروخت دلبری داند

دیوان حافظ – طایر دولت اگر باز گذاری بکند

دیوان حافظ – گل در بر و می در کف و معشوق به کام است

دیوان حافظ – خوشتر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست

دیوان حافظ – پیرانه سرم عشق جوانی به سر افتاد

دیوان حافظ – دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد

دیوان حافظ – در این زمانه رفیقی که خالی از خلل است

دیوان حافظ – ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت

دیوان حافظ – به کوی میکده هر سالکی که ره دانست

دیوان حافظ – رونق عهد شباب است دگر بستان را

دیوان حافظ – میر من خوش می‌روی کاندر سر و پا میرمت

دیوان حافظ – مدامم مست می‌دارد نسیم جعد گیسویت

دیوان حافظ – مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد

دیوان حافظ – خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود

دیوان حافظ – در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد

دیوان حافظ – آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند

دیوان حافظ – ساقیا آمدن عید، مبارک بادت

دیوان حافظ – راهی‌ست راه عشق که هیچش کناره نیست

دیوان حافظ – زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست

دیوان حافظ – قتل این خسته به شمشیر تو تقدیر نبود

دیوان حافظ –  ای پسته تو خنده زده بر حدیث قند

دیوان حافظ – حاصل کارگه کون و مکان این همه نیست

دیوان حافظ – کنون که بر کف گل جام باده صاف است

دیوان حافظ – المنة لله که در میکده باز است

دیوان حافظ – رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد

دیوان حافظ – جز آستان توام در جهان پناهی نیست

دیوان حافظ – شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد

دیوان حافظ – ما را ز خیال تو چه پروای شراب است

دیوان حافظ – چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت

دیوان حافظ – تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد