دیوان حافظ – به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است

دیوان حافظ – چو بشنوی سخن اهل دل، مگو که خطاست

دیوان حافظ –  هر که را با خط سبزت سر سودا باشد

دیوان حافظ – بی مهر رخت روز مرا نور نماندست

دیوان حافظ – اگر آن ترک شیرازی به‌‌ دست‌ آرد دل ما را

دیوان حافظ – یاد باد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد

دیوان حافظ – هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد

دیوان حافظ – راهی بزن که آهی بر ساز آن توان زد

دیوان حافظ – بعد از این دست من و دامن آن سرو بلند

دیوان حافظ – شراب و عیش نهان چیست کار بی‌بنیاد

دیوان حافظ – لعل سیراب به‌خون‌تشنه‌ لب یار من است

دیوان حافظ – یا رب این شمع دل‌افروز ز کاشانه کیست

دیوان حافظ – غلام نرگس مست تو تاجدارانند

دیوان حافظ – مدامم مست می‌دارد نسیم جعد گیسویت

دیوان حافظ – همای اوج سعادت به دام ما افتد

دیوان حافظ – مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد

دیوان حافظ – در دیر مغان آمد، یارم قدحی در دست

دیوان حافظ – رواق منظر چشم من آشیانه توست

دیوان حافظ – دیر است که دل‌دار پیامی نفرستاد

دیوان حافظ – ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت

دیوان حافظ – حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت

دیوان حافظ – دارم امید عاطفتی از جناب دوست

دیوان حافظ – بود آیا که در میکده‌ها بگشایند

دیوان حافظ – مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند

دیوان حافظ – ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است

دیوان حافظ – اگر روم ز پی‌اش فتنه‌ها برانگیزد

دیوان حافظ – صوفی بیا که آینه صافیست جام را

دیوان حافظ – در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد

دیوان حافظ – ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت

دیوان حافظ – صلاح کار کجا و من خراب کجا

دیوان حافظ – زلف‌آشفته و خوی‌کرده و خندان‌لب و مست

دیوان حافظ – نقد صوفی نه همه صافی بی‌غش باشد

دیوان حافظ – شاهدان گر دلبری زین سان کنند

دیوان حافظ – عشق تو نهال حیرت آمد

دیوان حافظ – دلی که غیب نمای است و جام جم دارد

دیوان حافظ – روزگاریست که سودای بتان دین من است

دیوان حافظ – عکس روی تو چو در آینه جام افتاد

دیوان حافظ – دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود

دیوان حافظ – اگر به مذهب تو خون عاشق است مباح

دیوان حافظ – خوش آمد گل وز آن خوش‌تر نباشد

دیوان حافظ – آن پیک نامور که رسید از دیار دوست

دیوان حافظ – برو به کار خود ای واعظ این چه فریادست

دیوان حافظ – درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد

دیوان حافظ – صوفی از پرتو می راز نهانی دانست

دیوان حافظ – گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد

دیوان حافظ – گفتم کی ام دهان و لبت کامران کنند

دیوان حافظ – طایر دولت اگر باز گذاری بکند

دیوان حافظ – مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست

دیوان حافظ – بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشت

دیوان حافظ –  گر می‌فروش حاجت رندان روا کند