دیوان حافظ – غلام نرگس مست تو تاجدارانند

دیوان حافظ – ای فروغ ماه حسن‌، از روی رخشان شما

دیوان حافظ – خم زلف تو دام کفر و دین است

دیوان حافظ – اگر چه عرض هنر پیش یار بی‌ادبیست

دیوان حافظ – روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست

دیوان حافظ – صوفی نهاد دام و سر حقه باز کرد

دیوان حافظ – سحر چون خسرو خاور علم بر کوهساران زد

دیوان حافظ – تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود

دیوان حافظ – میر من خوش می‌روی کاندر سر و پا میرمت

دیوان حافظ – کس نیست که افتاده آن زلف دوتا نیست

دیوان حافظ – حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند

دیوان حافظ – حال دل با تو گفتنم، هوس است

دیوان حافظ – ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت

دیوان حافظ – صبا وقت سحر بویی ز زلف یار می‌آورد

دیوان حافظ – دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد

دیوان حافظ – چو بشنوی سخن اهل دل، مگو که خطاست

دیوان حافظ – مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد

دیوان حافظ – تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج

دیوان حافظ – دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت

دیوان حافظ – ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت

دیوان حافظ – گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد

دیوان حافظ – می‌دمد صبح و کله بست سحاب

دیوان حافظ – روی تو کس ندید و هزارت رقیب هست

دیوان حافظ – حاصل کارگه کون و مکان این همه نیست

دیوان حافظ – دانی که چنگ و عود چه تقریر می‌کنند

دیوان حافظ – شاهدان گر دلبری زین سان کنند

دیوان حافظ – در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد

دیوان حافظ – خوش است خلوت اگر یار یار من باشد

دیوان حافظ – دوش از جناب آصف پیک بشارت آمد

دیوان حافظ – کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد

دیوان حافظ – مدامم مست می‌دارد نسیم جعد گیسویت

دیوان حافظ – گل در بر و می در کف و معشوق به کام است

دیوان حافظ – یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود

دیوان حافظ – دوش آگهی ز یار سفر کرده داد باد

دیوان حافظ – یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد

دیوان حافظ – عشق تو نهال حیرت آمد

دیوان حافظ – شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند

دیوان حافظ – گل بی‌رخ یار خوش نباشد

دیوان حافظ –  سحرم دولت بیدار به بالین آمد

دیوان حافظ – کنون که بر کف گل جام باده صاف است

دیوان حافظ – دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست

دیوان حافظ – چه مستی است ندانم که رو به ما آورد

دیوان حافظ – رواق منظر چشم من آشیانه توست

دیوان حافظ – اگر چه باده فرح بخش و باد گل‌بیز است

دیوان حافظ – دی پیر می‌فروش که ذکرش به خیر باد

دیوان حافظ – دوستان دختر رز توبه ز مستوری کرد

دیوان حافظ – ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی‌ست

دیوان حافظ – آن پیک نامور که رسید از دیار دوست

دیوان حافظ – سینه از آتش دل، در غم جانانه بسوخت

دیوان حافظ – حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت