دیوان حافظ – گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد

دیوان حافظ – به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد

دیوان حافظ – در نظربازی ما بی‌خبران حیرانند

دیوان حافظ –  صبا به تهنیت پیر می‌فروش آمد

دیوان حافظ – صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست

دیوان حافظ – خوشتر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست

دیوان حافظ – راهی بزن که آهی بر ساز آن توان زد

دیوان حافظ – رونق عهد شباب است دگر بستان را

دیوان حافظ – آن پیک نامور که رسید از دیار دوست

دیوان حافظ – نه هر که چهره برافروخت دلبری داند

دیوان حافظ – دلا بسوز که سوز تو کارها بکند

دیوان حافظ – آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است

دیوان حافظ – نقد صوفی نه همه صافی بی‌غش باشد

دیوان حافظ – منم که گوشه میخانه خانقاه من است

دیوان حافظ – رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند

دیوان حافظ – دارم امید عاطفتی از جناب دوست

دیوان حافظ – به سر جام جم آنگه نظر توانی کرد

دیوان حافظ – ساقی بیار باده که ماه صیام رفت

دیوان حافظ – صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد

دیوان حافظ – گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب

دیوان حافظ – روز هجران و شب فرقت یار آخر شد

دیوان حافظ – گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت رفت

دیوان حافظ – شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت

دیوان حافظ –  ای پسته تو خنده زده بر حدیث قند

دیوان حافظ – حسن تو همیشه در فزون باد

دیوان حافظ – چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد

دیوان حافظ – سحر چون خسرو خاور علم بر کوهساران زد

دیوان حافظ – دلی که غیب نمای است و جام جم دارد

دیوان حافظ – سر ارادت ما و آستان حضرت دوست

دیوان حافظ – چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت

دیوان حافظ – خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود

دیوان حافظ – مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد

دیوان حافظ – مدامم مست می‌دارد نسیم جعد گیسویت

دیوان حافظ – آن کس که به دست جام دارد

دیوان حافظ – ای فروغ ماه حسن‌، از روی رخشان شما

دیوان حافظ – خدا چو صورت ابروی دلگشای تو بست

دیوان حافظ – حال دل با تو گفتنم، هوس است

دیوان حافظ – چه مستی است ندانم که رو به ما آورد

دیوان حافظ – روزگاریست که سودای بتان دین من است

دیوان حافظ – برو به کار خود ای واعظ این چه فریادست

دیوان حافظ – پیرانه سرم عشق جوانی به سر افتاد

دیوان حافظ – دمی با غم به سر بردن جهان یک سر نمی‌ارزد

دیوان حافظ – دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد

دیوان حافظ – بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه‌بان دارد

دیوان حافظ – کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند

دیوان حافظ – سرو چمان من چرا میل چمن نمی‌کند

دیوان حافظ – کسی که حسن و خط دوست در نظر دارد

دیوان حافظ – خوش است خلوت اگر یار یار من باشد

دیوان حافظ – درد ما را نیست درمان الغیاث

دیوان حافظ – روشنی طلعت تو ماه ندارد